z 443 stránek
Titul
I
II
Edice
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
115
116
117
118
119
120
121
122
123
124
125
126
127
128
129
130
131
132
133
134
135
136
137
138
139
140
141
142
143
144
145
146
147
148
149
150
151
152
153
154
155
156
157
158
159
160
161
162
163
164
165
166
167
168
169
170
171
172
173
174
175
176
177
178
179
180
181
182
183
184
185
186
187
188
189
190
191
192
193
194
195
196
197
198
199
200
201
202
203
204
205
206
207
208
209
210
211
212
213
214
215
216
217
218
219
220
221
222
223
224
225
226
227
228
229
230
231
232
233
234
235
236
237
238
239
240
241
242
243
244
245
246
247
248
249
250
251
252
253
254
255
256
257
258
259
260
261
262
263
264
265
266
267
268
269
270
271
272
273
274
275
276
277
278
279
280
281
282
283
284
285
286
287
288
289
290
291
292
293
294
295
296
297
298
299
300
301
302
303
304
305
306
307
308
309
310
311
312
313
314
315
316
317
318
319
320
321
322
323
324
325
326
327
328
329
330
331
332
333
334
335
336
337
338
339
340
341
342
343
344
345
346
347
348
349
350
351
352
353
354
355
356
357
358
359
360
361
362
363
364
365
366
367
368
369
370
371
372
373
374
375
376
377
378
379
380
381
382
383
384
385
386
387
388
389
390
391
392
393
394
395
396
397
398
399
400
401
402
403
404
405
406
407
408
409
410
411
412
413
414
415
416
417
418
419
420
421
422
423
424
425
426
427
428
429
430
431
432
433
434
435
436
437
438
439
440
441
Název:
Codex diplomaticus et epistolaris Moraviae. Urkunden-Sammlung zur Geschichte Mährens im Auftrage des mährischen Landes-Ausschusses. Bd. 7. 1334-1349. Abt. 1
Autor:
Chytil, Josef
Rok vydání:
1858
Místo vydání:
Brno
Česká národní bibliografie:
Počet stran celkem:
443
Počet stran předmluvy plus obsahu:
II+441
Obsah:
- I: Titul
- 1: Edice
Strana 175
175
242.
Markgraf Karl verspricht den mährischen Baronen, dass er keine andere als die in der
Verfassung und den Gewohnheiten des Landes gegründete Steuer verlangen werde. Dt.
Brune V. Nonas Julii (3. Juli) 1339.
Nos Karolus dei gracia domini Regis Boemie Primogenitus Marchio Morauie, ad
vniuersorum noticiam tenore presencium volumus peruenire, quod licet Barones Nobiles et
alij Marchionatus nostri Morauie Incole pridem Collectas et Bernas, de ipsorum beniuolencia
nobis plene expediuerunt, ipsi tamen considerantes euidentem nostram necessitatem et grauia
onera debitorum nostrorum, que propter Qwerarum et discordiarum turbaciones multiplices
nostri genitoris atque nostras tam contra Imperatorem, quam contra duces Austrie ac alios
Emulos nostros vicinos diuersimode habitas, hucusque notabiliter sustinuimus ad suffocandum
debitorum huiusmodi voraginem, ad reparandum et redimendum Marchionatus bona nostra,
que per obligaciones per predictum dominum et Genitorem nostrum et nos factas a nobis
et Camera alienata sunt et distracta, vt ipsis reparatis el exsolutis Incolis nostri Marchionatus
optate quietis, pacis commoda et rectitudinem iusticie eo salubrius procurare possimus, ipsi
Barones et Nobiles Marchionatus nostri Collectam generalem, que Berna dicitur de ipsorum
bonis ex mera ipsorum beniuolencia et libera voluntate, et non ex aliquo Jure, ad presens
nobis dare vnanimiter promiserunt, Ea propter considerato ardoris affectu, quo erga nos in
premissis feruidi afficiuntur, volentes insuper grata vicissitudine eorum occurrere voluntati pro-
misimus, et sincere promittimus bona fide pro nobis heredibus et successoribus nostris sacrosanctis
tactis Ewangelijs corporaliter iurauimus et Juramus, quod de cetero im perpetuum nullo vmquam
tempore a prefatis Baronibus et Nobilibus heredibus et successoribus eorum non debeamus
aut possimus aliquam Collectam generalem seu Bernam petere, exigere, aut recipere, seu
exigi aut recipi per nos alium vel alios quomodolibet promittamus, nisi in casu, quo tam de
Jure, quam de approbata hactenus consuetudine merito nobis, aut nostris debetur heredibus,
puta si nos permitente domino contingeret in Regem Boemie coronari, uel filiam nostram,
si quam in antea habuerimus, et dum hanc in annis maritari contingat, et cum marito
nusperit, Tunc deinde post vnius anni spacium ipsam Bernam de quolibet laneo per viginti
et Octo grossos pragenses recipiendo dumtaxat ab ipsis Baronibus et Nobilibus ac vniuersis
nostri Marchionatus Incolis licite petere, exigere et recipere, poterimus et debemus, et ad
firmiorem premissorum omnium certitudinem et securitatem sponte nos obligamus et submittimus
ad penam sentencie Excommunicacionis domini pape, quam nos heredes et Successores
nostri ipso facto incurrere volumus et ipsa ligari sentencia, si contra premissa nostra vota
nostram fidem et Juramentum prestitum vllo vmquam tempore presumeremus aut facere uel
venire, In cuius rei testimonium presentes fieri iussimus Sigilli nostri atque domini et Genitoris
nostri karissimi munimine roboratis. Nos quoque Johannes Boemie Rex, ac Lucemburgensis
Comes Recognoscimus vniuersis, Quod Barones et Nobiles terre et Marchionatus Morauie
ad nostrarum et Primogeniti nostri predicti instancias presentem Bernam dare vnanimiter et
fideliter promiserunt, ob quod vna cum ipso primogenito nostro ad obseruacionem omnium