z 443 stránek
Titul
I
II
Edice
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
115
116
117
118
119
120
121
122
123
124
125
126
127
128
129
130
131
132
133
134
135
136
137
138
139
140
141
142
143
144
145
146
147
148
149
150
151
152
153
154
155
156
157
158
159
160
161
162
163
164
165
166
167
168
169
170
171
172
173
174
175
176
177
178
179
180
181
182
183
184
185
186
187
188
189
190
191
192
193
194
195
196
197
198
199
200
201
202
203
204
205
206
207
208
209
210
211
212
213
214
215
216
217
218
219
220
221
222
223
224
225
226
227
228
229
230
231
232
233
234
235
236
237
238
239
240
241
242
243
244
245
246
247
248
249
250
251
252
253
254
255
256
257
258
259
260
261
262
263
264
265
266
267
268
269
270
271
272
273
274
275
276
277
278
279
280
281
282
283
284
285
286
287
288
289
290
291
292
293
294
295
296
297
298
299
300
301
302
303
304
305
306
307
308
309
310
311
312
313
314
315
316
317
318
319
320
321
322
323
324
325
326
327
328
329
330
331
332
333
334
335
336
337
338
339
340
341
342
343
344
345
346
347
348
349
350
351
352
353
354
355
356
357
358
359
360
361
362
363
364
365
366
367
368
369
370
371
372
373
374
375
376
377
378
379
380
381
382
383
384
385
386
387
388
389
390
391
392
393
394
395
396
397
398
399
400
401
402
403
404
405
406
407
408
409
410
411
412
413
414
415
416
417
418
419
420
421
422
423
424
425
426
427
428
429
430
431
432
433
434
435
436
437
438
439
440
441
Název:
Codex diplomaticus et epistolaris Moraviae. Urkunden-Sammlung zur Geschichte Mährens im Auftrage des mährischen Landes-Ausschusses. Bd. 7. 1334-1349. Abt. 1
Autor:
Chytil, Josef
Rok vydání:
1858
Místo vydání:
Brno
Česká národní bibliografie:
Počet stran celkem:
443
Počet stran předmluvy plus obsahu:
II+441
Obsah:
- I: Titul
- 1: Edice
Strana 134
134
in ipso jugiter nostra memoria perpetuis temporibus debeat pertinere, harum Testimonio
literarum. Datum Idus Februarij Anno domini Millesimo Trecentesimo Octavo decimo, Regnorum
vero nostrorum anno octavo.
(Nach der Bestätigungsurkunde der K. Maria Theresia vom J. 1747 im Archive desselben
Klosters, im m. st. Landesarchive n. 35.)
187.
Vertrag zwischen König Karl von Hungarn und Markgraf Karl von Mähren, dem zu
Folge das Königreich Polen an den ersteren fallen sollte, wenn der König Kazimir ohne
männliche Erben sterben würde; dagegen verspricht der Konig von Hungarn, dass er dem
Könige Kazimir oder dessen Erben keine Hilfe gegen die Länder und Vasallen des Koniges
von Böhmen oder des Markgrafen von Mahren leisten werde. Dt. in Wisegrad, dominica
Invocavit (1. Marz) 1338.
Nos Carolus Dei gratia Rex Hungariæ, tenore præsentium, quibus expedit, signifi-
camus universis, memoriæ commendamus. Quod cum nos ex novæ parentelæ contractu inter
excellentem Principem Dominum Carolum, inclyti Principis, Domini Joannis, Boëmie Regis
primogenitum, Marchionem Moraviæ, heredes suos ab una, et nos nostrosque filios parte ex
altera, pro Domino Ludovico nostro primogenito, et in ejus persona nunc inito et firmato,
exaltationem et augmentum honoris ipsius Domini Caroli Marchionis heredumque suorum,
ut nostrum commodum proprium i. e. e converso ipse nostrum, et heredum nostrorum,
similiter ut suum proprium, merito reputemus, quia nobis nostrisque heredibus bona et sincera
fide promisit, sub virtute ad sancta Dei Evangelia per eum præestiti juramenti, quod si
quandoque magnificum Principem Dominum Casimirum Regem Poloniæ absque heredibus
masculis decedere contingeret ab hac vita, quod tunc pro suis viribus omnibus et posse
nobis Regi Hungariæ nostrisque heredibus suum exhibebit et præstabit auxilium et juvamen,
ut nos nostrique heredes ipsum Regnum Poloniæ, ex eo nobis debitum seu debendum suo
adjuti subsidio assequamur, ut nostram deveniat in potestatem, ac pleno juri nostro, vel
heredum nostrorum regnum sit subjectum. Et quia etiam sub eodem præstito juramento nobis
promisit, quod si decessionem prædicti Domini Casimiri absque herede, ante consummationem
matrimonii inter Dominum Ludovicum, nostrum primogenitum præefatum, et præcellentem vir-
ginem Dominam Margaritam filiam suam de novo firmati fieri contingat, non minus ad
præmissa obtinenda suum posse exponet, quibus jam ipsum matrimonium esset consummatum.
Nos e converso pro nobis nostrisque filiis et heredibus memoratis, sub virtute per nos sibi
præstiti juramenti, similiter promittimus et sincera fide assumimus: quod si præfatus Dominus
Casimirus, Rex Poloniæ, heredes aut successores sui, Duces in Polonia residentes,
Principes et Vasallos, civitates, castra, homines seu quæcunque jura suo genitori et sibi, ac
inclyto Principi Domino Joanni Duci Carinthie, ac frati ejusdem Marchionis, in ipso Regno
Poloniæ, quoad ipsos Duces, Principes, et Vasallos, competentia, quibuscunque censeantur
nominibus sibi vindicare et attrahere conarentur, ipsos forsitan Duces et Vasallos Regis
Bohemiæ et Domini Marchionis, ac fratris sui prædicti seu homines hostiliter invadendo.