z 443 stránek
Titul
I
II
Edice
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
115
116
117
118
119
120
121
122
123
124
125
126
127
128
129
130
131
132
133
134
135
136
137
138
139
140
141
142
143
144
145
146
147
148
149
150
151
152
153
154
155
156
157
158
159
160
161
162
163
164
165
166
167
168
169
170
171
172
173
174
175
176
177
178
179
180
181
182
183
184
185
186
187
188
189
190
191
192
193
194
195
196
197
198
199
200
201
202
203
204
205
206
207
208
209
210
211
212
213
214
215
216
217
218
219
220
221
222
223
224
225
226
227
228
229
230
231
232
233
234
235
236
237
238
239
240
241
242
243
244
245
246
247
248
249
250
251
252
253
254
255
256
257
258
259
260
261
262
263
264
265
266
267
268
269
270
271
272
273
274
275
276
277
278
279
280
281
282
283
284
285
286
287
288
289
290
291
292
293
294
295
296
297
298
299
300
301
302
303
304
305
306
307
308
309
310
311
312
313
314
315
316
317
318
319
320
321
322
323
324
325
326
327
328
329
330
331
332
333
334
335
336
337
338
339
340
341
342
343
344
345
346
347
348
349
350
351
352
353
354
355
356
357
358
359
360
361
362
363
364
365
366
367
368
369
370
371
372
373
374
375
376
377
378
379
380
381
382
383
384
385
386
387
388
389
390
391
392
393
394
395
396
397
398
399
400
401
402
403
404
405
406
407
408
409
410
411
412
413
414
415
416
417
418
419
420
421
422
423
424
425
426
427
428
429
430
431
432
433
434
435
436
437
438
439
440
441
Název:
Codex diplomaticus et epistolaris Moraviae. Urkunden-Sammlung zur Geschichte Mährens im Auftrage des mährischen Landes-Ausschusses. Bd. 7. 1334-1349. Abt. 1
Autor:
Chytil, Josef
Rok vydání:
1858
Místo vydání:
Brno
Česká národní bibliografie:
Počet stran celkem:
443
Počet stran předmluvy plus obsahu:
II+441
Obsah:
- I: Titul
- 1: Edice
Strana 187
187
helfen und dienen wollen gegen Jedermann, das Reich ausgenommen; dagegen sollen die
Herzoge auch sie gegen Jedermann, das Reich und den Erzbischof von Salzburg ausge-
nommen, besonders gegen den König von Böhmen, gegen die Etscher und gegen den, der
die Grafschaft Tirol inne hat, schirmen. Dt. Graz, 11. Decemb. 1339.
(Orig. im k. k. geh. Archive zu Wien. Lichnowsky III. Bd. Regest. S. CCCCXLV. n. 1224.)
258.
Papst Benedict XII. beauftragt die Aebte von Opatowic und Königssaal, und den Olmützer
Domherrn Johannes Paduanus, die von Leo des Johanns Sohn, Chorherrn von Leutomischl,
gegen den dortigen Abt Heinrich, genannt Czalta, wegen angeblicher Verschleuderung
und Missgebahrung vorgebrachte Anschuldigung genau zu untersuchen. Dt. Avinione,
VIII. Kalendas . . 1339.
Benedictus episcopus servus servorum dei dilectis filiis . . de Opatowicz et . .
Auleregie Pragensis dioc. monasteriorum abbatibus, ac Johanni Paduan. canonico Olomu-
censi Prage moranti salutem et apostolicam benedictionem.
Cum ex apostolice servitutis officio, solicitudo omnium ecclesiarum et monasteriorum
nobis immineat generalis, oportet nos maxime circa illa que propter suorum malitiam mini-
strorum, dispendia in suis facultatibus patiuntur illius provisionis remedium adhibere, ut non
labantur in peius, sed reformationis remedium per providentie nostre presidium consequantur.
Nuper siquidem pro parte dilecti filii Leonis Johannis asserentis se canonicum monasterii
Luchonuslensis Premonstratensis ordinis Pragensis diocesis propositum fuit in consistorio
publico coram nobis, quod dilectus filius Henricus dictus Czalta canonicus monasterij Milocensis
dicti ordinis eiusdem diocesis, qui se gerit pro abbate eiusdem monasterii Luchonuslensis
alienavit et obligavit, et titulo pignoris tradidit iurisdictiones, villas, grangias, stagna, molendina,
macella carnium, curias, pascua, prata, piscinas et rubeta ad dictum monasterium spectantia,
nonnullis clericis et laicis, a quibus pro huiusmodi alienationibus, obligationibus et pignoribus
magnas recepit pecunie quantitates, quas in utilitatem dicti monasterii non convertit, et quod
nonnullos alios agros et hereditates ad dictum monasterium similiter pertinentes vendidit, et
in perpetuum in nonnullos laicos transferre presumpsit, et quod idem Henricus multa alia
bona ad dictum monasterium spectantia alienavit, et creditoribus obligavit, ex quibus ad
irreparabilem destructionem deduxit monasterium prefatum. Pro parte vero eiusdem Henrici
abbatis fuit ex adverso responsum, quod ipse bene et utiliter administraverat in monasterio
memorato, et quod propter bonitatem et bonam vitam, ac bonum regimen eiusdem abbatis,
multi prefato monasterio dederant se et sua, et quod tempore administrationis sue multa
bona pervenerant ad monasterium memoratum, et quod idem abbas tempore administrationis
sue quitaverat et liberaverat dictum monasterium a gravissimis et importabilibus debitis per
proximum et immediatum, et nonnullos alios predecessores suos abbates dicti monasterii
contractis, et quod idem immediatus predecessor ipsius multa bona ipsius monasterii aliena-
24*