392 541. Pabst Clemens VI. reservirt dem Olmützer Diöcesan-Priester Paul, Sohn des Andreas Duro von Leobschitz, eine der Verleihung des Brünner Capitels bei St. Peter zuständige Pfründe. Dt. Avinione, VIII. Kalendas Maii (24. April) 1344. Clemens Episcopus Servus Servorum Dei Dilecto filio Paulo quondam Andree Duronis De Lupschitz clerico Olomucensis Dioc. Salutem et Apostolicam Benedictionem... Volentes...tibi...gratiam facere specialem, beneficium ecclesiasticum cum cura vel sine cura consuetum ab olim clericis secularibus assignari, cuius fructus redditus et proventus si cum cura Triginta, si vero sine cura fuerit viginti Marcharum argenti, secundum taxa- tionem Decime valorem annuum non excedunt, spectans communiter vel divisim ad collationem, presentationem, provisionem seu quamvis aliam dispositionem dilectorum filiorum.. Prepositi et Capituli ecclesie sancti Petri in Brunna Olomucensis Dioc. si quod in Civitate vel Dioc. Olomucensi vacat ad presens vel cum vacaverit... conferendum tibi...reseruamus...Datum Avinione VIII Kalendas Maii Anno Secundo. (Nach dem Orig. Regeste Pabst's Clemens VI. Jahr. II. B. IV. Br. 277 im Vaticanischen Archive zu Rom. Vidim. Abschrift im mähr. ständ. Landesarchive.) 542. Pabst Clemens VI. erhebt über Ansuchen des Königs Johann von Böhmen und des Mark- grafen Karl von Mähren die Prager bischöfliche Kirche zur Metropolitankirche und unter- ordnet derselben die Bisthümer von Leutomischel und Olmütz. Dt. Avinione, II. Cal. Maji (30. April) 1344. Clemens episcopus seruus seruorum dei Ad perpetuam rei memoriam. Ex superne prouidentia Maiestatis Romanus Pontifex constitutus in supreme specula dignitatis, circa gregem dominicum sue cure commissum et ecclesiarum profectum, prout ex debito eidem incumbit officii pastoralis, diligenter prospicit et intendit et ecclesiarum ipsarum statum mutat et honorem accrescit, prout ipsorum ecclesiarum et locorum requirit necessitas, causæ suadent racionabiles, catholici populi augmentum expostulat, et salus exigit animarum. Sane pridem pro parte Carissimi in christo filii nostri Johannis Regis Boemie Illustris, et dilecti filii nobilis viri Karoli Marchionis Moraviensis Primogeniti sui, coram nobis et fratribus nostris sancte Romane ecclesie Cardinalibus expositum extitit reuerenter, quod Pragensis per decem et Olomucensis ecclesie, ipsarumque Ciuitates et diocesis in Regno Boemie consistentes, que de Moguntinensi Prouincia existebant et subiacebant iure metropolitico Archiepiscopo Moguntinensi qui est pro tempore ac ecclesie Maguntinensi eidem, a ciuitate Maguntinensi per duodecim dietas uel circa distabant. et quod Incole dicti Regni qui loquuntur idioma Sclauonicum omnino diuersum et non intelligibile Incolis aliorum Episcopatuum dicte Prouincie, qui purum idioma theutonicum loqui noscuntur, sunt omnino diuersi in idiomate et eisdem quodque illi de dictis Pragensi et Olomucensi Ciuitatibus et diocesibus, tum propter predones et raptores in itineribus occurrentes, ut itinerum ipsorum discrimina et asperitates, nemora et montanas in exitu et regressu dicti Regni existentia, tum