365 tano salutes dicas. Virum prestantem Johannem Caldissen, qui cathedram apo- stolici palatii regit, ex me salvum dicito. Viris probis et tui ac mei amantissimis D. Johanni Tolner et sociis, que dici ab amieis solent, tanquam sis ego, expo- nito. Cineio atque Poggio viris doctissimis et eloquentissimis, nisi familiaritatem meam fastidierint, quantum me affici nosti, referto et me commendatum facito. Vellem et R. Ps. Georgio Cesarino et Baptiste protonotariis, quos tamquam dominos colo, meum animum aperies, et que solent suis dominis nuntiare servi, mea ex parte referes. Sed hi cupiunt aliquid nosse de Cardinali S. Angeli. Ego vero nihil plus scio quam Rome seiverim; jam enim super his rebus omnes silent, quamvis et silentium hoe periisse virum illum, sui splendorem seculi, significet, quia non posset vir tantus non sui notitiam in tanto tempore pre- buisse. Uteumque sit, bene cum eo actum puto, qui eausam Christi tuebatur. Politicorum libros non reperi apud ordinarium, sicut speravi, quia vir ille nihil hic dimisit, scripsi sibi ad Pozonium, nescio quid responsi dabit. At de his satis. Nunc unum est, quod te mihi quam citius impetrare velim. Ecelesiaimn habeo paroehialem fierique me presbyterum oportet. Jam vero medius annus est adepte possessionis. Timeo ne intra annum possim promoveri, quia Rex non indulget mihi. Cupio ergo prorogationem ad alium annum et cum hoc faeulta- tem, ut a quocunque episeopo possim ordinari. Quomodo id fieri debeat, instruet te noster Johannes Tolner. Tu et eam peeuniam confer, que necessaria fuerit, et mihi reseribe. Mox enim reddam. Eeclesia mea vocatur Sancte Marie in Aspach Pataviensis dioecesis, que auctoritate ordinaria mihi collata est. Vale et mihi quam primum reseribe. Ex Wienna XXI Maj. 1445. Seis quam mihi benignus fuerit R. P. Episeopus Adriensis. Huie me totum dato suamque rem curaturuim diligenter dicito. Nec Zenonem absque salutatione mea pretereas cum domino Abbate Leodiensi. 139. (A. S.) Domino Bremensi (?), d. Wien, 24. Mai 1445. Aus Cod. II, fol. 139. Die Übersehrift des Briefes ist, wie viele in diesem Codex, von anderer Hand und undeutlich gesehrieben. Vom Erzbischof von Bremen ist wohl sicher nicht die Rede. Dem Inhalt des Briefes nach möchte man auf den Bischof Leonhard von Passau als den Adressaten schliessen. In der That war dieser damals in Wien gewesen, wie der Brief voraussetzt. Vergl. Chmel's Rege- sten, Nro. 1892, 1893. Domino Bremensi (??). Reverendissime in Christo pater et domine mi colendissime, post humilem recommendationem ac servitiorum meorum exbibitionem. Si seivissem, dum ex Frisaco Johannem familiarem meum ad ecclesiam misi meam, V. R. P. esse Salz- burge, non dimisissem illum absque litteris meis ad eandem vestram P. Nam cum honores, beneficia, facultates et omnia fere, quibus inpresentiarum fruor, ex vestra me oblinuisse gratia recognoscam, non est consentaneum, meos nuntios scriptis vaeuos illuc transire, ubi P. V. moratur. Sed habeo nonnihil exeusatio- nis, quia P. ipsam apud majestatem Regiam esse sperabam ac me verbis potius quaim litteris agere confidebai. Sed queritis fortasse, quid seripturus fuissem ; nam papirum et atramentum in nugis consumere hominis est plus otii quam pru- dentie habentis. Absolvam breviter questinnculam. Enarrassem V. R. Paterni- tati, que per me Rome sunt gesta; quid petiverim, quid illie responsum et quid