421 Das Original im Geh. Archiv zu Königsberg, zum Theil unaufmerksam geschrieben; die letzten Zeilen und der Selluss von des Verfassers eigener lland. Reverendo patri et domino, amico nostro honorando Ludovico Magistro generali ordinis S. Marie domus Theutonicorum Jerosolym. etc. Reverende pater et domine, amiee honorande salutem. Non dubitamus v. p. innotuisse d. n. eeclesiam warmiensem ac postulacionem (ex postulatione) dominorum canonicorum nobis commendasse. Ac bullis expeditis dilectum nostrum venerabilem virum dominum Bartholomeum canonieum warmiensem tunc hie presentem procuratorem nostrum constituimus eumque misimus pro adipiscenda possessione ad partes illas ac imprimis cum litteris apostolicis ac nostris ad p. v. direximus, in qua maxime sperabamus. Plura nos exhor- tabantur, ut eeclesiam ipsam acceptare deberemus. Primum quidem per illos venerabiles Canonicos postulati facile intelligere potuimus, quanta esset ecclesiam necessarias (eeclesiae necessitas), que inter tot bellorum estus pene extineta fuerit, castris et bonis illius hine inde direptis, cui si non provideretur de aliquo ab hujusmodi bellis penitus libero totalis desolacio impendere videbatur. Accedit quod cum sentiremus magnam partem castro- rum et bonorum ipsius eeclesie fuisse in manu v. p. et vestrorum, persua- simus nobis eam pro religione, quam profitetur, non minus sollicitam esse pro restauratione ipsius quam nos, quibus commendata fuisset. Bono patri et ceclesiastico convenire ducimus nostros procuratores dirigere, quem non minus ipsa religio quam nostra merita excitare deberet. Preterea justiciam fovere nedum religiosis sed omnibus laudabile sit. Non dubitamus p. v. in favorem ecclesie non defuturam. Preterea voluntas nostra eciam mereri videbatur, que qualis semper fuerit erga religionem vestram in curia Sere- nissimi Imperatoris et hie, postquam ad dignitatem Cardinalatus promoti fuimus, plenissimo testimonio comprobatum fuit; nam et ubicumque fuimus, quociens quid agendum aut altercandum fuit, semper pro statui vestro dixi- mus ac fecimus, quod expedire videbatur. Non potuimus magis in rem vestram absentes perficere, quo si secus per aliquos relatum fuerit, tales a veritate recedunt odio aut invidia vel quod amicitiam vestram hoe modo melius aucupari putant. Laboravimus optime semper juxta cognicionem referencium (?) fides existimatur, quod si vera profiteri voluerit, procurator hie vester poterit de nostra voluntate semper prospicia in favorem vestre religionis verum testimonium perhibere. Quam ob rem cum talem se gerere debeat p. v., ut speramus erga ecelesiam Warmiensem, rogamus castra et bona ipsius, que in vestra et vestrorum manu sunt, nostris procuratoribus restituere placeat, ut ipsius exemplo ceteri principes, quia (qui) alia occu- pata retinent, ad restituendum excitentur. Nos itaque regere ac manu tenere ea curabimus, ut etiam statui vestro et religioni optime consultum judicabitis. Accepimus insuper quendam in illis partibus se pro electo gerere. Non enim vos latere existimamus, postquam nos postulati fuimus ae eciam Dominus noster ecclesiam illam nobis commendavit, neminem ad eam canonice eligi potuisse, et cum id sedi apostolice ignominiosum sit, dominus noster in illum monitorium decrevit, qui si non cessaverit, censuris ecelesiasticis