160 et Marcus“ et alter Johannes," humanissimi viri, tue dignationi referasse confido nec ulterius quid scribam nunc habeo. cupio te sospitem et ad votum valere. ego tuus sum. pauca sunt, que habeo, tuo tamen arbitrio teneo singula. si quo jure1 vel tibi vel tuis amicis frugi esse possim,? neque rogandum neque hortandum sed admonendum me tantum scito. vale. datum in Nova civitate, feria post dominicam Invocavit me anno etc. 50." 42.* Bischof Eneas an den Kardinal Zbigniew Oleśnicki; Wiener- Neustadt, 16. Juli 1450. Will ihm bei Gelegenheit die Sammlung seiner Laienbriefe übersenden, der eine aus späterer Zeit nach- folgen soll. Aus Kod. Vorau 35, Bl. 248, und Wolfenbüttel Weissenb. 90, Bl. 128. Reverendissimo sanctoque patri, domino Sbigneo, ponti- fici Cracoviensi primoque sedis cardinali dignissimo, domino epistolaris, S. 109: Aderat rebus his omnibus magnae prudentiae et ex- celsi ingenii vir pontifex Tergestinus dominus Eneas, homo inter prae- stantiores aevi nostri scriptores numerandus, qui aulam caesaream latiali eloquentia reddit celebrem, et iterum omnis summa maior ex eo de- pendet. Hunc itaque primum cum comitibus meis adii, non quod ali- quid esset me cum illo rei, sed quod sibi epistolam mei Cardinalis Cracoviensis et dona quaedam reddere debebam. Conveni itaque hunc et ut iussus eram explevi singula. Sed si munera a Cardinali Ecclesiae. tam ob nobilitatem eorum missa magnipenderet, maior tamen alacritas, maior voluptas ex epistolae verbis animo viri insedit nec continens se quin eructaret potuit. Circumtulit enim et per caesaream cancellariam et per regios consiliarios, de qua loquor, Cardinalis nostri epistolam, et illam coram legens magna extulit laude, simulque admirans, quod ex nostra barbarie ita desertum atque lotum sermonem excepisset, Alemanos huiusce verbis carpebat: Ingerit vobis, domini Almani, a quibus nunc Romanum gubernatur imperium, non mediocrem haec, quam gesto, turpi- tudinem epistola, adeo et ornata et graviter composita, ut satis reformi- dem, si ei debitum quaeam reddere responsum; declarat insuper, Polonos habere nobilia ingenia et ea in rebus et praeceptis arduis versari, vestra vero ita nunc constat esse aut tarda aut neglecta, ut nemo ex omni dari possit Almania, qui pari lepore verba exornet. Ita alterius nationis gloriam, alterius gravem sugillationem perstrinxit. quid in re. — 2 possunt. — 3 Ort und Datum fehlen im Cod. epist. a Marcus Bonfilius, theologiae magister, camerae apostolicae clericus. — b Wohl Johannes Elgot.