z 308 stránek
Titul
I
II
III
IV
Vorwort
V
VI
VII
VIII
IX
X
XI
XII
XIII
XIV
XV
Umfangreichere Schreiben
XVI
Privatbriefe
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
115
116
117
118
119
120
121
122
123
124
125
126
127
128
129
130
131
132
133
134
135
136
137
138
139
140
141
142
143
144
145
146
147
148
149
150
151
152
153
154
155
156
157
158
159
160
161
162
163
164
165
166
167
168
169
170
171
172
173
174
175
176
177
178
179
180
181
182
183
184
185
186
187
188
189
190
191
192
193
194
195
196
197
198
199
200
201
202
203
204
205
206
207
208
209
210
211
212
213
214
215
216
217
218
219
220
221
222
223
224
225
226
227
228
Amtliche Schreiben
229
230
231
232
233
234
Anhang
235
236
237
238
239
240
241
242
243
244
245
246
247
248
249
250
251
252
253
254
255
256
257
258
259
260
261
262
263
264
265
266
267
268
269
270
271
272
273
274
275
276
277
278
Vergleichstafel
279
Register
280
281
282
283
284
285
286
287
288
289
290
291
292
- s. 84: … ista. modo Laurentiuse meus ex Tergesto reversus ait, se in Foro Julii rumorem excepisse, jam Mediolani potitum esse Franciscum Fortiam, Veneciis esse…
- s. 192: … illorum eligerentur. aderat et Ludovicus, patriarcha Aquilegiensis, quem Veneti ex Foro Julii pepulerant, vir non minus furiosus quam nobilis, qui totis conatibus…
Název:
Fontes rerum Austriacarum. Österreichische Geschichtsquellen. II Diplomatica et Acta; 67 Bd. Briefe als Priester und als Bischof von Triest. (1447-1450)
Autor:
Wolkan, Rudolf
Rok vydání:
1912
Místo vydání:
Wien
Počet stran celkem:
308
Obsah:
- I: Titul
- V: Vorwort
- XVI: Umfangreichere Schreiben
- 1: Privatbriefe
- 229: Amtliche Schreiben
- 235: Anhang
- 279: Vergleichstafel
- 280: Register
Strana 84
84
predia latronibus patent. nihil tam rigide servari potest, quod
fortune non subjaceat. extra fortunam est, quicquid donatur
amicis; quas dederis, solas semper habebis opes: sic Martialis"
ait. tua munificentia digna est laudum preconiis sempiternis.
ignorant te tempora nostra. sic est invidia, viventes urit, cal-
cat, exterminat. rari viventes laudati sunt. recte noster Hora-
cius: virtutem incolumem odimus, sublatam ex oculis querimus
invidi. sed vive tu diu invitis emulis, laudabere vivens. et si
tacuerint alii, nostra loquax non tacebit musa. invidia cessa-
bunt fata: non semper glacies Geticis horrent in agris nec
semper mare vexant inequales procelle." jam diffugere nives,
jam campis gramina redeunt et arboribus come crescunt. mu-
tantur omnia vices, que sub luna sunt nec felicia nec adversa
sunt immortalia. pruine succedit ver, pomifer estatem sequitur
auctumnus. quamvis beatus es, te ipso et tua virtute contentus,
speramus tamen beatiorem te cernere, soli et stellis acceptiorem.
vincet invidiam virtus, perpauci immo nulli sunt tui similes. in-
honoratam esse oportet curiam, nisi tu quoque honoreris." mit-
timus ista. modo Laurentiuse meus ex Tergesto reversus ait,
se in Foro Julii rumorem excepisse, jam Mediolani potitum
esse Franciscum Fortiam, Veneciis esse oratores Galliarum et
magni presbyteri legatos. in regem Aragonum cuditur faba.
post Laurentium alius venit ab Italia, qui Mediolani novitatem
confirmat. nescio credere, priusquam nostros audio nuntios.
timeo tamen et dari nostris verba, comiti facta suspicor. sic
sunt hominum ingenia, propinquioribus favent, presentia peri-
cula formidantur, auxilia longinqua parum habent spei. rex
noster hinc abiturus cras existimatur Novamque civitatem re-
petiturus et inde post triduum ingressurus Stiriam. faustum
sit illi precor iter. commendo rem meam vestre magnificentie
tuisque me presidiis favoribusque committo. fuit hic magister
hubarum, ne dicam nugarum, verba secum nulla feci nec ipse
mihi nutum annuit. novi nihil actum esse sic silentium indi-
cavit. vale optime, certumque me tuarum reddito operarum.
ex Balneis Austrie, 15. calendas martii anno et cetera.
a Epigr. V, 42, 7—8. — b Oden III, 24, 31. — e a. a. O. II, 9, 1—3. —
d Die im Briefe Nr. 21 mitgeteilte Aussöhnung des Königs mit dem Kanz-
ler scheint also von kurzer Dauer gewesen zu sein, wenn die Nachricht
überhaupt auf Wahrheit beruhte. — e Lorenzo von Rotella.