192 cardinalis Arelatensis, homo multarum parabolarum, liberalitate insignis, sed odio erga Eugenium veteri et novo accensissimus, qui jam sibi cancellariam vendicaverat caputque se Gallicorum fecerat. hic, conciliatis sibi compluribus Theutonicis, omnen Italie locum facit suspectum Avinionemque prorsus eligi suadet. his accedunt Longobardi et Aragonenses, ubi Papiam obtinere non posse perspiciunt, atque, ut allicerent Germanos, Basileam quoque nominabant. ajebant enim: Basileam eligimus tamquam locum icomenico concilio aptum et accommodum, quod si Greci renuant, Avinionem nominamus; rursusque, si Grecis Avinio non placuerit, Sabaudiam electioni subjicimus. existima- bant enim, cum Greci refutare Sabaudiam nequirent illamque viderent electam, eos Avinione potius mansuros quam Sabau- diam petituros. nam et prius illis ostendere Avinionem malebant, portum apud Marsiliam nominantes. legati vero apostolici Flo- rentiam eligi persuadebant, civitatem insignem aptamque con- cilio celebrando dicebant; papam illuc facile venturum, cujus presentia in tanto negocio sperni non debeat; Grecis locum acceptissimum esse; libertatem illic futuram omnibus, pecunias oportunas Florentinos mutuo concessuros; Avinionem remotissi- mam Grecis et Romano pontifici inhumaniter eligi. his acce- debat Johannes Dissipatus, orator Grecorum, qui noviter ex Constantinopoli advenerat, suasu maximo petens, ne senio con- fecti Greci extra Italiam ducerentur; Sabaudiamque, licet nomi- nata fuerit, illam intelligi debere, que citra montes in Italia foret. sed frustra insensato vulgo verba dabantur, cum quo verberibus erat agendum. Sigismundus quoque Florentinis et Venetis infestus litteras ad synodum scripsit, ne loca illorum eligerentur. aderat et Ludovicus, patriarcha Aquilegiensis, quem Veneti ex Foro Julii pepulerant, vir non minus furiosus quam nobilis, qui totis conatibus Venetis Florentinisque resistebat. erat autem concilii decretum, sacram synodum neque dissolvi neque transferri posse, nisi ex tribus patrum partibus due consensum preberent. existimabantque Gallici, legatos, quoniam paucos se- cum haberent, locum eligere ad transferendum concilium mi- nime posse. legati vero jam satisfactum illi decreto ajebant, cum nedum partes due sed omnes annuissent, Grecorum causa transferendum esse concilium; circa loci vero nominationem 1 Hs. cum.