292 auditori audiendam commisimus et fine debito terminandam, non obstante, quod causa ipsa de sui natura ad Romanam curiam legittime devoluta et apud eam tractanda et finienda non esset, et cum potestate citandi eosdem Ulricum et Jankonem extra Romanam curiam et ad partes, quociens opus esset. Idemque episcopus auditor ad instanciam magistri Doyni de Remis, procuratoris dictorum abbatis et conventus monasterii Lucensis eosdem Ulricum et Jankonem per suas certi tenoris litteras citari fecit ad partes, ut coram eo certo peremptorio termino competenti tunc expresso cum omnibus actis, iuribus et munimentis suis causam huiusmodi contingentibus in dicto palacio comparerent processuri in causa ipsa ad singulos actus necessarios usque ad diffinitivam sentenciam inclusive, prout existeret racionis. In quo quidem termino dictus Doynus coram eodem episcopo, tunc auditore, in iudicio comparens et de citacione huiusmodi eidem episcopo tunc auditori fidem faciens per legitima documenta dictorum Ulrici et Jankonis non comparencium contumaciam accusavit, idemque episcopus tunc auditor ad instanciam eiusdem Doyni coram eo in iudicio comparentis et asserentis, dictam appellacionem fuisse et esse desertam eosdem Ulricum et Jankonem ad docendum de diligencia prosecucionis dicte appellacionis in audiencia publica, ut est moris, citari fecit ad certum terminum peremptorium competentem. In quo dicto Doyno coram eodem episcopo tunc auditore in iudicio comparente et dictorum Ulrici et Jankonis non comparencium con- tumaciam accusante idem episcopus tunc auditor ad eiusdem Doyni instanciam eosdem Ulricum et Jankonem ad suam in causa huiusmodi sentenciam audiendam in dicta audiencia citari fecit ad certam diem peremptoriam competentem. In qua dicto Doyno coram eodem episcopo tunc auditore in iudicio comparente et dictorum Ulrici et Jankonis non comparencium con- tumaciam accusante et in eorum contumaciam dictam appellacionem pronunciari fuisse et esse desertam ac huiusmodi sentenciam ferri petente, idem episcopus tunc auditor reputans eosdem Ulricum et Jankonem quoad actum huiusmodi, prout erant merito contumaces, in eorum contumaciam visis et diligenter inspectis omnibus et singulis actis et habitis in causa huiusmodi ipsisque cum diligencia recensitis et examinatis de consilio et assensu coauditorum suorum dicti palacii, quibus super hiis relacionem fecit fidelem, per suam sentenciam pro- nunciavit, decrevit et declaravit, appellacionem predictam fuisse et esse desertam, dictosque Ulricum et Jankonem in expensis coram se in huiusmodi causa legitime factis condemnavit ipsarum expensarum taxacione sibi inposterum reservata, prout in instrumento publico inde confecto dicti episcopi tunc auditoris sigillo munito dicitur plenius contineri. Nos itaque dictorum abbatis et conventus monasterii Lucensis supplicacionibus inclinati, que super hiis ab eodem episcopo tunc auditore provide facta sunt, rata habentes et grata, discrecioni vestre per apostolica scripta mandamus, quatinus vos vel duo aut unus vestrum per vos vel alium seu alios predictam sentenciam dicti episcopi tunc auditoris, ubi et quando expedire videritis, auctoritate nostra solemniter publicare curetis, contradictores per censuram eccle- siasticam appellacione postposita compescendo. Datum Neapoli apud maiorem ecclesiam Neapolitanam kalendis Februarii pontificatus nostri anno sexto. (Orig. Perg. an Hanffäden h. Bleibulle in den Akten des Brucker Klosters im mähr. Landesarchive.)