z 165 stránek
Titel
I
Urkundenbuch
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
115
116
117
118
119
120
121
122
123
124
125
126
127
128
129
130
131
132
133
134
135
136
137
138
139
140
141
142
143
144
Acta in curria Romana
145
146
147
148
149
150
151
152
153
154
155
156
157
158
159
160
161
162
163
164
- s. 109: … Iulii. TOHANNES POMUK Decretorum Doctor, Archidiaconus Za- tecenſis , in Eccleſia Pragenſi Vicarius in Spiritualibus Re- verendiſſimi in Chriſto Patris et Domini,…
- s. 161: … dicit, quod ego darem conſenſum hec bona ali- enandi ab Eccleſia Pragenſi, ille vt malus nequam mentitur. Ego enim nolo ab Eceleſia…
Název:
Lebensgeschichte des römischen und böhmischen Königs Wenceslaus, Th. 1. Urkundenbuch
Autor:
Pelzel, Franz Martin
Rok vydání:
1788
Místo vydání:
Praha
Počet stran celkem:
165
Počet stran předmluvy plus obsahu:
I+164
Obsah:
- I: Titel
- 1: Urkundenbuch
- 145: Acta in curria Romana
Strana 161
Acta in Curia Romana.
161
Archiepiſcopus tamen conditiones et tractatus per conſilium ve-
ſtrum et canonicos Pragenſes habitos non tenet. De quo ve-
hementiſſime iratus iterum fuit Rex, minasque plurimas incuſſit.
Cum autem mihi intimatum a fide dignis fuiſſet, quod propter
bona Eccleſie mee, que Canonici mei Pragenſes Marchioni Pro-
copio dare promiſerunt , et per me impediuntur , et ex illo Rex
moueretur, ideo ego Regi ſcripſi, quod mihi non constaret, per
quem modum Canonici pragenſes eadem bona ab Eccleſia alie-
nare vellent , et hoc factum ipli canonici ſicut ſine me tracta-
verunt, ſic et fine me conſummare poſſunt. Qui vehementiſſime
iratus , videlicet Rex , nuntio meo dixit. Quicumque eſt de
conſilio meo , et dicit, quod ego darem conſenſum hec bona ali-
enandi ab Eccleſia Pragenſi, ille vt malus nequam mentitur. Ego
enim nolo ab Eceleſia Pragenſi aliquid alienare. et cum hoc nun-
tio meo dixit: Die Archiepiſcopo meum ſeruitium et fauorem,
er quod veniat ad Pragaim ad oftendendum reliquias imperiales
et regias populo et peregrinis aduenientibus. Cumque aliqui
ex conſilio mihi ſimiliter ſeriberent , vt vtique venirem , nam
que non fuerunt expleta, quod adhuc poſſibile eſſet ea ibidem
expleri , ego quamuis contrarium ſcirem, tamen ne quis diceret,
me Regem fugere aliquidque ſiniſtri ſuspicari , tertia vice , licet
inuitus, Pragam veni ete.
Artic. XXXV. Item. Cumque in Praga fuiſſem , et re-
liquias imperiales et regiales more ſolito populo oſtendiſſem,
iterum volui ad caſtrum meum Rudnicz equitare. Sed cum ad-
huc pranderem, intimatum mihi fuit ex parte Electi Laurentini
et ipfius Regis ſubcamerarii, vt nullatenus recederem, ante-
quam legationem Regis audirem. Ego ſatis turbatus ſciens, quod
nihil boni more ſolito nunciarent, ſed impoſſibila et indecentia
a me inquirerent, longam moram expectaui. Qui tandem veni-
entes mihi dixerunt , quod Rex dedit ſuum aſſenſum de bonis
predictis Eceleſie , que ſunt in Morauia, alienandum. Item Ec-
cleſia deſiderat et vult, vt des tu Domine Archiepiſcope et
Capitulum tuum aſſenſum, vt Abbatia Cladrubienſis erigatur in
Epiſcopatum , et quod Pape ſcribas litteram tuam , vt id faciat.
Ego vero dixi, me velle cum Capitulo de hoc loqui , ſicut et
feci. Qui mane conſurgentes conuocatis canonicis ita concorda-
verunt , quod voluntaten Regis facerent, et mihi dixerunt,
quod Pape ſcriberem , meumque darem conſenſum pro erectione
predicta. Quibus ego dixi, et quomodo poſſum hoc cum hono-
re facere , cum idem Abbas ſit legitime electus , egoque eum
juſte confirmaui, ideo non eſſet mihi hoc honeſtum facere. Qui
reſponderunt dicentes: quod Dominus Abbas in manus Regis
dictam Abbatiam reſignare debet , quod tamen non fuit verum,
Krfter Theil.
cum