z 325 stránek
Titel
I
II
Vorwort
III
IV
V
VI
VII
VIII
IX
X
XI
XII
XIII
XIV
XV
XVI
XVII
XVIII
XIX
XX
XXI
XXII
XXIII
XXIV
Denkmäler
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
115
116
117
118
119
120
121
122
123
124
125
126
127
128
129
130
131
132
133
134
135
136
137
138
139
140
141
142
143
144
145
146
147
148
149
150
151
152
153
154
155
156
157
158
159
160
161
162
163
164
165
166
167
168
169
170
171
172
173
174
175
176
177
178
179
180
181
182
183
184
185
186
187
188
189
190
191
192
193
194
195
196
197
198
199
200
201
202
203
204
205
206
207
208
209
210
211
212
213
214
215
216
217
218
219
220
221
222
223
224
225
226
227
228
229
230
231
232
233
234
235
236
237
238
239
240
241
242
243
244
245
246
247
248
249
250
251
252
253
254
255
256
257
258
259
260
261
262
263
264
265
266
267
Anmerkungen
268
269
Verbesserungen
270
271
Register
272
273
274
275
276
277
278
279
280
281
282
283
284
285
286
287
288
289
290
291
292
293
294
295
296
297
298
299
300
301
Název:
Monumenta Egrana. Denkmäler des Egerlandes als Quellen für dessen Geschichte, Bd. 1: 805-1322
Autor:
Gradl, Heinrich
Rok vydání:
1886
Místo vydání:
Cheb
Česká národní bibliografie:
Počet stran celkem:
325
Obsah:
- I: Titel
- III: Vorwort
- 1: Denkmäler
- 268: Anmerkungen
- 270: Verbesserungen
- 272: Register
Strana 121
121
—
19) Item quicumque extranei, nobiles seu ministeriales, vasalli uel alij inferioris status, Ciui
pignus licentiaverit, idem pignus absque licencia Judicis poterit occupare.
20) Item omnes cause, in Ciuitate exorte, ad Judicem Ciuitatis spectant diindicande, nisi
forte quedam inter nobiles, Ministeriales et tales extraneos, cause specialiter uentilentur.
21) Item Edificia ad indigentiam Ciuium spectantia in nemoribus nostris resecent, quos
forestarij minime infestabunt.
22) Item quicumque super stratam prouincialem cum Curru suo venerit, nullus forestarius
ipsius pignora detinebit.
23) Item quicumque lignorum congeriem, qui dicitur „floz“, a nemore duxerit, persoluet Sex
denarios ultra quodlibet firmamentum.
24) Item hospites non tenentur, pannos incidere neque potum in mensuris propinare, nisi
forte apud Egram dominorum Curie celebrentur.
25) Item hospes ab hospite non minus quam Centum pelles aspiolinas et totidem vulpinas et
leporinas uel alias quascumque totidem in numero pariter et quartale corij emere presumat.
Et si quis in hoc transgressor extiterit, Ciuitati dimidium talentum retribuet et exsoluet.
Ex affluentia quoque gratie specialis memoratis nostris Ciuibus liberaliter indulgemus, ut
vbique per terras et districtus Imperij nostri cum suis mercimonijs quibuscumque a cuius-
libet exactione thelonei siue mute liberi transeant et immunes.
Preterea infeodationes Imperatorum et Regum Romanorum ac aliorum quorumlibet principum
ipsis factas, Ratas tenentes et gratas, ipsas de benignitate Regia confirmamus, innouamus
et presentis decreti munimine communimus.
Nulli ergo omnino hominum liceat, hanc paginam nostre confirmationis, concessionis et
innouationis infringere uel eidem in aliquo ausu temerario contraire. Quod qui fecerits
grauem nostre Maicstatis offensam se nouerit incursurum. In cuius rei testimonium et robur
perpetuo ualiturum Presens Scriptum exinde conscribi et Maiestatis nostre Sigillo iussimus
communiri. Datum Wienne, VII. Idus Junij, Indict. Septima, A. dom. Millesimo Ducentesimo
Septuagesimo Nono, Regnj vero nostri anno VIto.“
(Orig. auf Perg., mit d. S. an gelblichen Seidenfäden, im Egerer Archive. Kein Rücksiegel.
Siegel: Leg.: Rvdolfus dei gracia Romanorom Rex semper avgvstvs ; Bild: Thronfigur mit
Szepter u. Reichsapfel. — S. Grüner, Beitr. z. Gesch. d. Stadt Eger. Gaupp, dtsche Stadt-
rechte 189. Gengler, Stadtrechte. Jireček II., Codex juris Boh. Drivok a. a O. s. 313 ff-
Reg. bei Kürschner a. a. O. s. 9, Gradl, Privil. d. St. Eger 1—3, usw. Boehmer, Reg. imp
(VI) 1844, nr. 491, s. 99 mit: Iuni 9.)
(329)
Anm Cives (viri) nominati in den Absätzen 3), 6), und 13). Grüner-Drivok erkannten bei dem Abdrucke
dieses Privilegs, wie aus der daneben gegebenen Uebersetzung erhellt, die Wichtigkeit dieser Bezeichnung nicht;
ersterer gibt den Ausdruck „nominati“ an den drei Stellen zweimal durch „unbescholten“, einmal durch „tadel-
los“ wieder und bemerkt dazu (Note 10, s. 25), nominati: komme von nomen, was auch Ehre, Ruhm, Achtung,
Adel bedeute; Drivok übersetzt immer mit „namhaft“. Die cives (viri) nominati, anderswo auch denominati ge-
nannt, kommen in vielen deutschen Stadtrechten vor, so in denen von: Nürnberg, (Hegel, Städtechroniken
Nürnb. p. XXIV und 136), Bamberg (Zöpfl p. 103 § 368—370; p. 69 § 244. Anhang V, p. 141). Regensburg
(Arnold, Verfassungsgesch. d. dtsch. Freistädte), Passau (Gengler, Stadtrecht v. 1225, § 20), München (ebend. p.
297), Wien (Weiss u. Tomaschek, Rechtsquellen d. St. Wien, Stadtrecht v. 1221 § 1 und § 17), Prag (Rössler,
Deutsche Rechtsdeukm. in Mähren und Böhmen I, p. 85 § 129) usw. Aus der Vergleichung aller dieser Stellen,
in denen „Genannte“ orwähnt werden, erhellt, dass es ursprünglich zweierlei solcher gab u. zw. vom Richter aus
„ernannte“ und von den Parteien aus -genannte“, in beiden Fällen aber immer als Eidesmithelfer. Um den Meineid