1239 FEBR. 22. NUM. 207. 267 5 10 15 20 25 30 35 charta inveniatur, autographum extra cancellariam videtur esse exaratum. J. Bauer- mann, Die ältesten Urkunden f. Kloster St. Marienthal, in: Neues Lausitz. Magazin 99 (1923), pag. 112 not.3 caute conicit autographum a monacho quodam monasterii in Altzelle exarari potuisse; sed opinionem hanc satis veri similem non puto. — Si verborum contextum cum chartis num. 32, 62, 135, 146, 153, 195 aliisque comparaveris stilique peculiaritates respexeris, non dubitabis, quin etiam huius chartae dictator fuerit Vilhelmus, regis notarius. Qui quidem notarius tunc non totam chartam composuit, sed maiorem eius partem e privilegio eidem monasterio die 22. februarii a. 1238 a Venceslao I. rege eius- que uxore Kunegunde concesso (vid. supra num. 176) ad verbum repetiit. (Sententiam partim diversam exhibet S. Dušková, Confectum per manum, in: Sborník prací filos. fak. Brněnské univ., an. VII (1958), ser. C num. 5, pag. 49 — 50, cum profiteatur Vilhel- mum notarium primam tantum partem huius chartae, i.e. usque ad verba ,duximus confirmandas iure perhenni prefato claustro possidendas' dictavisse, quippe quae genus dicendi sane proprium et suum omnibus locis manifeste ostendat; reliquam vero chartae partem, quae tantummodo tenorem privilegii eidem monasterio die 22. februarii 1238 dati (vid. supra, num. 176) ad verbum transcribit, nullo modo ad Vilhelmum notarium revo- candam esse.) — Quaerentibus, cur haec charta omnino edita sit, sine dubio respondendum est monasterium desideravisse, ut sibi singulae villae, olim et nuperrime acquisitae (vid. num. 205), nominibus expressis ita confirmarentur, ut omnis dubitatio de una quaque possessione auferretur. Nomina testium in hac charta fere omnia eodem ordine, quo in privilegio anni 1238 (num. 176), denuo occurrunt; undecim autem testium nomina omittuntur. Unde hi testes ad illud tempus videntur esse referendi, quo de vetustiore illo privilegio edendo in monasterio Osecensi actum est; quo autem illi duo testes pertineant, qui demum in hac charta additi sunt, incertum est. — Dignum est, ut commemoretur in autographi linea octava verba,si ad utilitatem cesserit, ut' alia manu, scripturam autographi imitante, esse exarata. Quoniam verba genuina, quae hoc spatio scripta erant, non radendo, sed abluendo quocunque genere sublata sunt, et quoniam atramenti color fere nihil differt, interpolatio illa non nimis conspicua est. Plus autem admirationis habet, quod coniunctio ,ut‘ ad verbum ,presumat' in enuntiato sequente referenda est, quod verbum nisi in prohibendo alias non occurrit. Si privilegium anni 1238, cuius verba in hac chartae parte ad verbum repetuntur, inspexerimus, reperimus ibi contextum integer- rimum, qui nullae dubitationis ansam praebet: �(volumus...) firmiter observari, ne aliqua (abbatissa... presumat)'. Itaque dubitari nequit, quin verba supra commemorata falsa et supposita sint. Quando autem haec interpolatio perpetrata sit, exacte statui non potest, cum scriptura satis feliciter formas scripturae genuinae imitatione exprimat; sed fieri potuisse puto, ut interpolatio iam ante finem saec. XIII oreretur. Quoquo modo in copia B nec non in confirmatione Karoli IV. a. 1357 data lectio iam interpolata in- venitur. — (Ceterum conf. etiam ea, quae de hac charta Bauermann l. l. pag. 100 et 104—112 non sine doctrina exposuit.) 40 a In nomine sancte trinitatis et individue unitatis amen.1 Nos Wencezlavs," dei gratia quartus rex Bohemorum, claustro Vallis sancte Marie et omnibus ibi- Cum rerum et temporum incerti sint dem|| degentibus in perpetuum. eventus et principalis providentie sit gesta propria et statuta sufficienti cautione munire, ad repressionem tocius calumpnie et Il ad suorum successorum memoriam 45 207. a) ,Wencezlavs' litteris maiusculis capitalibus ornatis (cum floribus) delineatum est A.