DEDICATIONIS. 17 locum , quo tibi viſum eſt hanc inſipidam cramben recoquere. Ve- rum li tibi concedo Zecchos meos veteres ea barbarie fuiífe, ut tu ultra modum exaggeras, an id circo ſeu indigni nomine majorum no- strorum, ſeu quod tu mavis Tartari, nec e cœtu & contubernio Sla- vicæ nationis ? Adeone hoſpes es in hiſtoria patria, aut lectorum im- memor, ut prima illa Czechorum in Bohemia barbaries ab omnibus ſcriptoribus noſtris ipſoque Hagecio tuo vivo quodam colore adum- brata ſeu tibi ignota ſit, ſeu animo exciderit? e quibus vel unum in memoriam tibi refricare juverit Chriſtannum: Slavi Boemiæ, inquit , velut equus effrenis ſne lege , ſine ullo principe vel rectore, vel urbe, uti bruta animalia ſparſim vagantes terram ſolam incolebant. (a) Guem tu cultum, quas politices civilitatisque prærogativas in populo legum rectorum- que neſcio brutisque animalibus ſimillimo requiras? An tam labilis tua memoria hanc primorum Czechorum barbariem uſque ad invecta per Divum Methudium Chriſtiana Sacra, primumque baptiſmo initia- tum Bohemorum Ducem Borzivogium perduraſſe? nuſquam legiſti præclarum de Ducibus noſtris Ethnicis Coſmæ teſtimonium? (b) Ho- rum igitur, inquit , Principum de vita & morte filetur, tum quia ventri & ſomno dediti inculti & indocti aſſimilati ſunt pecori, quibus profecto contra na- turam corpus voluptati, anima ſuit oneri. Guos mihi bene moratos cives ſub Principum horum imperio effingas exſculpasque , cum ſententiam meam de Zechis veteribus vel eam ſolam ob cauſam tantoopere ad in- vidiam detorques , quod barbarum hominum genus fuiſſe, quibusdam Ammiani Marcellini indiciis oſtendas? Ædepol præclaro Procopius Slavos univerſun præconio ornat ! L. 3. c. 14. Vitam æque ut Maſſage- tæ, inquit, victu arido , incultoque tolerant, toti ſuut illi ſordibus & illuvie ſemper obſiti. Non alio etiam quam barbarorum nomine ubivis eos im- pertit. Hiſt. arcanæ c. 11. & 18. Crudelitatis vero plurima txempla. L. 3. c. 38. expromit. At vero id omnium tibi indigniſſimum, id ſempiternæ atque indelebili genti nostræ maculæ, id ab illuſtris, felicis , magnificæ, atque invictæ nationis Slavicæ moribus alieniſſimum, quod Zecchi mei veteres hoſpitum hoſtiis deaſtros ſuos placare conſueverint. Quin vel ex hoc ipſo capite inclitæ Slavi� tu�e veros indubitatosque filios hos Afix Zecchos dixeris, a quorum moribus, inſtitutis patriis, ſacrisque ceremoniis haud alienum fuit etiam humanum ſanguinem Deaſtris ſuis litare. Au- C PARS I. di Titulus De- dicationis. LUCIFER. (a) Chriſtannus in vita & paſſione SS. Ludmille & Wenceslai. (b) Coſmas in Chron, L. I.