z 192 stránek
Titel
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
Praefatio
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
Compendium vitae Hayecii
27
28
29
30
Elogia Hayecii
31
32
33
34
35
36
Hayec-Praefatio
37
38
39
40
41
42
Prodomus Annalium Hayecianorum
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
115
116
117
118
119
120
121
122
123
124
125
126
127
128
129
130
131
132
133
134
135
136
137
138
139
140
141
142
143
144
145
146
147
148
149
150
151
152
153
154
155
156
157
158
159
160
161
162
163
164
165
166
167
168
169
170
171
172
173
174
175
176
177
178
179
180
181
182
183
184
185
186
187
188
189
190
191
192
- s. 110: … in Romanaruim perturbatione ad labefactandes, aut plane concidendas Paneg. Const. Romani Imperii vires commode, temporeque uſi, omni parte bellum intulerunt. Alemanni enim…
- s. 129: … Germaniæ , Galliæ , Ita- liæque oras ſecum raptos in Romani Imperii , Europæque excidium incendit. In hoc autem tam grandi terrificoque Attilæ…
- s. 132: … Reges centena aliquot hominum millia partibus ſeptemtrionalibus eduxerint , inque Romani Imperii perniciem converterint. Radagai- ſus enim Vandalorum Rex ( quem plures…
- s. 137: … Rege (cui olim ſuo Magiſtro militum Zeno Orientis Imperator magis Romani Imperii habenas, quam Odoacro homini extero, ignotoque cupiebat) ter funderetur ,…
Název:
Wenceslai Hagek a Liboczan, Annales Bohemorum I/1. Prodomus Annalium Hayecianorum
Autor:
Dobner, Gelasius
Rok vydání:
1761
Místo vydání:
Praha
Počet stran celkem:
192
Počet stran předmluvy plus obsahu:
192
Obsah:
- 1: Titel
- 13: Praefatio
- 27: Compendium vitae Hayecii
- 31: Elogia Hayecii
- 37: Hayec-Praefatio
- 43: Prodomus Annalium Hayecianorum
Strana 129
HAYECIANORUM.
129
autem ſæculo quarto Hunni barbara gens, ut eam graphice depingit
Ammianus Marcellinus, pervaſis prius Alanorum regionibus, interfe-
Ammian.
ctisque plurimis , & ſpoliatis , reliquos ſibi ſocietate junxit , quod idem Marcell. l. 31.
& aliis fecit gentibus ad pontum Euxinum, paludemque Mæotydis
accolentibus, quibuscum poſtea in late patentes campos effuſa vi ſu-
bitæ procellæ uberes pagos ubique perrupit, omniaque longe, late-
que occupavit. Prædationibus , victoriisque, ſpatio annorum nonniſi
plus minus quadraginta , tantum crevit , ut omnibus finitimis terrori
maximo eſſet. Ad potentiam tantam id ei poſtea acceſſit, ut Attilam
nanciſceretur Ducem, virum ea ætate, fi barbariem tollas, cum ſummis
Heroibus comparandum , cujus conſilia cum Heneti intelligerent eo
vergere, ut Sarmaticis, Scythicisque gentibus imperium totius orbis
vindicaret , ad facinus hoc ſtrenue audendum toto niſu incumbentes ſe
ſocios præbuerunt, atque ita gentis ſuæ tam amplæ acceſſione poten-
tiam Attilæ toti Europæ maxime formidabilem reddiderunt. Hanc
igitur Attila , oblatas ſibi Honoriæ , & mox denegatas nuptias de Ro-
manis ulturus, primum populabundus per Thraciam, utramque Daciam,
Mœſiam , Illyricumque cum Hunnis ſuis aliisque ſeptemtrionalibus po-
pulis traduxit, demum per omnes Pannoniæ , Germaniæ , Galliæ , Ita-
liæque oras ſecum raptos in Romani Imperii , Europæque excidium
incendit. In hoc autem tam grandi terrificoque Attilæ exercitu, qui,
ut Jornandes ſcribit, quingenta millia, ſeu plane , ut Miſcella , ſeptin-
genta millia armatorum ſuperabat, Heneti ſeu Slavi omni tempore
præcipui, fortiſlimique fuere, quos ille omnibus præliis in prima acie
collocare ſolitus, bifulcos nominabat, ita enim Fredegarius: Vinidi bi-
fulci Chunis fuerant jam antiquitus, ut cum Chuni ſeu Hunni in exercitu con-
tra gentem quamlibet adgrediebant, Chuni pro caſtris adunato illorum ſtabant
exercitu , Vinidi vero pugnabant. Si ad vincendum prævalebant, ſi autem
Vinidi ſuperabantur, Chunorum auxilio fulti vires reſumebant , ideo bifulci vo-
cabantur a Chunis , eo quod duplicem in congreſſione certaminis operam locarent.
Quare errant authores nonnulli, qui Henetos ſeu Slavos Attilæ ævo
Romanis adhæſiſſe, & contra Attilam ſtetiſſe autumant. Polliciti qui-
dem ſunt , ut Ammianus Marcellinus loquitur , omnes Sarmatici populi uti-
lem & fortem operam inter auxilia, ſed brevi in Romanorum perniciem vertit.
Videlicet primum quidem ſub Theodoſio Hunni, Sarmatæque Roma-
norum ſtipendiarii contra Gothos arma capeſſivere, eoſque fudere,
at mox a Theodoſio deſciſcentes in Romanorum exitium omnem vim
contulere. Porro Slavos ab exercitu, parteque Attilæ fuiſſe Ekhardus
R
quo-
Ammian.
Marcell. l. 31.
Jornandes
l. 1. de regn. ac
temp. ſucceſſ.
Jornandes
de reb. Get. c.
30. Hiſt. Miſ-
cella l. XV.
Fredeg.c.48.
Jornandes
l. 1. de regn. ac
temp. ſucceſſ-
Ekhard. de