F. Verhandlungen und Beschlüsse nr. 334-355. 787 144! ſzw. Aprilz und 57 predicte, ut censeatur per eam revocari. nam eciam a neccesse est intelligi, quod ante translacionem concilii in adventu Grecorum oportebat nominare aliquem locum specifice, quia sic erat compactatum, ut per oratores concilii ituros in galeis nominaretur locus Grecis, quem concilium acceptaverat pro celebranda synodo ycomenica b. eciam alias 5 patres nescirent, ad quem ex septem locis aut patriis nominatis per Grecos se deberent transferre. et in c illa electione specifica loci, sine qua non poterat fieri translacio, restabat adhuc et fieri habebat illa scrutacio votorum contenta in predicto decreto „Quoniam [28b] item e si" illud decretum „Quoniam g frequens" poterat revocari frequens" d per aliam conclusionem concilii, ut adversarii dicunt, quod fuerat per omnes concorditer 10 conclusum et in h sessione publica sollemniter decretatum, licet eciam in eo poneretur, quod concilium non posset alio i modo dissolvi vel transferri quam illo, qui ibidem deter- minatus fuit, quanto magis predicta simplex conclusio facta contradicentibus presiden- tibus apostolicis, in qua fundant totum factum suum predicti adversarii, potuit per aliam conclusionem revocari k. [29] Item 1 tercio attendendum est, quod in illa conclusione parciali1, quam dixerunt decretum, non reperitur, quod fecerunt aliquam electionemm de dictis locis Florencia Utino etc. dicunt enim sic: „cum autem tempus ista exe- quendi n in foribus instet, cupiens hec sancta synodus suis penitus pollicitacionibus satisfacere et tam pium negocium, quo hoc tempore salubrius excogitari nequit, totis 20 viribus ad optatum finem perducere, ad hanc in suis deputacionibus et deinde in generali congregacione conclusionem devenit, ut videlicet civitas Florentina° aut Utinum in patria Fori Julii ponenda in manu concilii seu quicunque alius locus tutus ? in decreto com- prehensus summo pontifici et Grecis acommodus pro ycumenico concilio eligatur, ille videlicet de predictis, qui cicius paraverit et expedierit galeas peccunias et alia neces- [29"] ex q ista r clausula manifeste patet, 25 saria, datis eciam securitatibus necessariis." quod per illam parcialem conclusionem nullus locus censetur electus, sed dicit, quod eligatur in futurum, et sic non potest dici, quod concilium umquam elegerit Florenciam aut Utinum etc.s, utt sic censeatur obligatum ad se transferendum in talem locum tempore accessus Grecorum. et si tunc, quando dixerunt se facere dictam parcialem so conclusionem, numquam aliquis dictorum locorum fuit per eos electus, manifestum" est, quod eciam nec postea fuit electus, quia nullam aliam electionem dicti legati cum paucis faventibus suis dicunt se fecisse neque existentes Basilee neque Bononie neque alio quo- cunque loco v mundiw. [30] Item x 2 quarto y posito, quod ad dictos legatos cum suis adherentibus devoluta 35 esset potestas eligendi locum, ut dicunt, in negligencia concilii (quod tamen nullam com- parenciam 2 habet, ut ostensum est), illi adhuc non potuerunt se nominare sanctam synodum nec oratores sui mittendi ad Constantinopolim 3 dicendi erant ora- tores concilii. contractus autem, de quo fit mencio in 19. sessione, erat inter concilium et Grecos, non autem inter Grecos et legatos pape cum suis paucis adherentibus. sym- 40 bulum namque Niceni concilii 4 non dicitur esse aa illabb doctrina, quam decem et septem episcopi 5 dissencientes a multitudine patrumcc asseruerunt esse veram, sed pocius illa 15 45 a) RVL et. b) FMycumenico. c) L in illam electionem. d) R add. etc. e) RL haben hier Alinea. f) om. L. g) R om. Quoniam frequens. h) om. V. i) R aliter statt alio modo. k) R add. etc. 1) V hat kein Alinea. m) R conclusionem. n) R exequendum. o) R Florencia. p) FMR totus. q) FMRYL haben hier Alinea. r) Rilla. s) om. R. t) R nisi ut. u) R om. manifestum — electus. v) Radd. etc. w) R add. etc. x) om. VL. y) V hat hier Alinea. z) R aparenciam; V apparenciam. aa) L add. in. bb) M ulla. ec) L om. patrum bis multitudine. Vgl. S. 231 Anm. 2. Mit dem Folgenden vergleiche man nr. 354 50 art. 167. Die Gesandten waren Bf. Petrus von Digne, Bf. Antonius von Oporto und Nikolaus von Cusa. Vgl. Segovia lib. 11 cap. 15 (a. a. O. 2, 981). 4 Vgl. S. 206 Anm. 8. 5 Vgl. S. 207 Z. 25ff.