472 Kaiserlicher Tag zu Regensburg August bis Oktober 1434. tando sub spe bona premiorum ambos etiam barones illos potentissimos, id est de Rossis et Meynardum de Nova Domo discordes concordavit et contra rebelles in Bohemia barones eosdem recitavit et suos etiam capitaneos voluit esse. et tamquam zelator fidei contra Bohemos predicavit docuit et certavit continue omnibus diebus, quibus in Ratis- pona secum fui. et de hiis quantum ad primum. [2] Venio nunc ad secundum, et ut referenda eo formalius dici et intelligi possinta, fingo dominos episcopum Augustensem et prepositum antedictos ac me coram eodem domino nostro imperatore personaliter esse, et officio salutationis peracto dico sic, vide- licet: „serenissime domine imperator et cesar invictissime semper auguste. ex quo vestre imperiali majestati placet audire illa duo puncta post expeditionem negotiorum sacri 10 concilii suis oratoribus in communi commissorum coram vestra imperiali majestate jam factam illa duo negotia nobis tribus specialiter commissa et ad partem non in patulo, sed in secreto eidem majestati exponenda nunc audire decrevistis, ea sub correctione collegarum meorum recitabo. unde eadem majestas imperialis sciat ad aures dominorum patrum de concilio quandoque pervenisse, qualiter eadem majestas vestra quasi contra 15 concilium dedignata' protulerit sepe verba honori sacri concilii multum derogantia, de quo patres ipsi satis contristati sunt indignationem tanti principis domini sui metuendissimi ferre non valentes et considerantes inter alia mala hujusmodi indignationem secutura, quod ex talibus verbis Christi fideles discordiam inter sacerdotium et imperium esse suspicantes mandata sacri concilii parvipendunt et a solutione semidecime contra Bohemos 20 imposite 1 verisimiliter se subtrahere non omittunt, eandem vestram majestatem depre- cantur humiliter nosque devote rogamus, quatenus dedignatione hujusmodi expiata dignetur eadem vestra majestas vestigia sequi dive memorie sancti Constantini vestri pre- decessoris etiam Romanorum imperatoris, qui suspiciosa opera sacerdotum semper obtexit et clementer excusare docuit, ut talia dedignationis verba de cetero pro reverentia dei 25 non audiantur ab eadem vestra imperiali majestate, cui non mala, sed semper utique bona de sacro concilio, quod opus manuum vestrarum est, congruit loqui. secundo, serenissime domine imperator, patres de concilio ex litera 2 vestra imperiali, qua ultra antiquos oratores ad Bohemiam alias destinatos alios novos in facto Bohemorum ad pre- sentem dietam postulavit destinari, graves difficultates in materia quatuor articulorum so alias Prage per oratores concordata 3 intervenisse cognoverunt ammirantes, quod post tot et tantas gloriosas victorias contra Hussitas celitus datas ad concordatorum et manuum stipulatione Prage hincinde firmatorum executionem Bohemi non procedere velle videntur et contra ea per eorum diversa excogitata impedimenta hiis diebus machinati sunt et multis mediis a concordatis recedere sunt conati, prout eadem vestra majestas pleniusmet 35 audivit. sacrum vero concilium summe confidit, quod ea, que in absentia ejusdem vestre majestatis, ut prefertur, Prage concordata sunt, nunc in presentia ejusdem majestatis re- tractari seu in aliquo minui none permittantur. si enim hoc fieret (quod absit!) et quid- quam mali inde sequeretur, totum illud imputaretur cum diffamia eidem majestati vestre. dignetur igitur eadem majestas in hiis taliter providere cum sollercia, quod concor- 40 datorum hujusmodi executio fiat, que dudum facta extitisset, si obsidio Pilsinensis nunc sublata 4 tune cessasset. denique sacrum concilium sperat, quod gloria finalis reduc- tionis Hussitarum sit pro eadem vestra majestate specialiter a domino deo reservata, quam dive memorie cuncti cesares, si viverent, hodie non preterirent, et certum est, quod eadem vestra majestas, que diversis bellicis actibus pro catholica fide sepe personaliter 45 interesse non trepidavit, etiam hanc gloriam non preteribit, et si Hussitas ipsos non per dicta concordata non in parabola, sed in virga ferrea, non in verbo predicatorum seu 1 2 a) Vorl. possunt. b) em.; Vorl. designata. c) fehlt in Vorl. Vgl. oben p. 189. Vom 13 Juli 1434, vgl. p. 446 nebst Anm. 7. Vgl. p. 187. Vgl. nr. 149. 50