C. Verhältnis K. Sigmunds zum Baseler Konzil nr. 248-254. 469 20 25 35 rapinis, petivit, que homicidia; et declaratum est ei de occasione unius abbatis. (et tunc dominus cancellarius ejus declaravit materiam, et quomodo comes palatinus detinet propter hoc in captivitate abbatem, qui possidebat illam abbaciam, et erat adversarius interfecti, ac eciam omnes monachos nec vult reddere ordinario suo; quomodo monasterium spo- 5 liatum est bonis suis, et multa circa hoc. quidam legati concilii declaraverunt recitantes quosdam raptores et loca, in quibus rapine exercentur prope Basileam). tunc dixit do- minus imperator, quod provideret de locumtenente seu protectore quodque placeret bene sibi, quod concilium haberet aliquem, qui juxta Basileam haberet auctoritatem et esset sibi bene obediens; unde non acceptaverat comitem de Montbeliart, quia magis obedie- 10 bat domino duci Burgundie quam sibi. ex hac occasione intravit materiam de diffe- rencia 1, quam habet cum domino duce Burgundie, qualiter literis et aliis modis requi- sivit eum, ut faceret debitum suum erga ipsum pro dominiis, que tenet in imperio, et quia noluit, contraxit fedus et amiciciam cum rege Francie 2 et habet dudum cum rege Anglie 3. ideo vult contra eum movere guerram tempore debito, nec hoc, ut dicebat, im- 15 pediret concilium, quia euntes stantes et redeuntes de concilio securi erunt. eratque male contentus de ipso domino duce, quia ducatum Brabancie tenet, qui est hereditas sua. verum est, ut dicebat, quod frater suus circa hoc fecit aliquid, non tamen decla- ravit, quid esset 4; narravit, quomodo habet multa dominia, que equivalent magnis regnis, et circa hoc multa dixit. [3] Consequenter venit dominus auditor ad materiam pecuniarum, de qua imperator die precedenti fecerat mencionem 5, ut ex eis provideretur baronibus Boemie; declaravit statum suum, quid receperat et quomodo exposuerat; finaliter tetigit, quomodo non restabant sibi nisi quatuor milia florenorum, que pauca sunt respectu tantorum et tam multorum petencium. [4] Omnibus sic narratis dixit imperator, quod aliqua sciebat in secreto, que post- modum volebat legatis predictis explicare, quod faceret in crastino, et quod bonum sibi videbatur, quod isti domini remitterentur in Bohemiam cum promissione dandi, dummodo vellent fideliter laborare. [5] Die martis ultima augusti comparuerunt legati concilii coram domino imperatore, so et ibidem aperuit dominus imperator, quomodo volebat providere de securitate 6 euncium et redeuncium ad Basileam tam mercatorum quam aliorum, dummodo ibi starent et non procederent ultra. tetigit eciam de pecuniis habendis pro illis de Boemia, videlicet pro baronibus de Rosis, de Nova Domo et ceteris, dicens, quod, si eis provideretur, possent multa bona facere, et suadens, quod cum eis de modo solucionis ipsorum tractatus haberetur. [6] Ad hec prefati legati responderunt : primo de securitate veniencium ad concilium, quod ipsum concilium stare non posset, nisi daretur plena securitas per vias et itinera, sic quod omnes possent libere transire, sive essent de dominio ducis Burgundie sive de aliis, sive eciam haberent transire ultra Basileam sive non, quia, cum audiretur, quod homines caperentur in via, alii terrerentur, et non auderent venire. et allegatum fuit, 40 quomodo in inchoacione concilii, cum dominus dux Fredericus Austrie et dominus Bur- gundie offerrent dare salvum conductum euntibus ad concilium, ipse dominus imperator et eciam illi de concilio non fuerunt de hoc contenti, nisi prefati duces omnino a guerra cessarent seu saltem treugam facerent 7. [1434] Aug. 31 50 denken; dat. Posonii 15 decembris U. 48 R. 25 45 B. 15 imp. 2; Kontrasignatur: Ad mand. d. imp. Caspar ˛Slick cancellarius. (Paris Archives na- tionales K 1711 fol. 213b cop. chart. coaeva). 1 Vgl. lit. E der Abteilung „Reichstag zu Ulm". 2 Vgl. nrr. 215 u. 215a. 3 Gemeint ist das Bündnis von Canterbury vom 15 August 1416. 4 Vgl. p. 370. 5 Vgl. Mon. Conc. saec. 15, T. 1, 519. Vgl. nr. 268 art. 15 am Ende, nr. 280 und nr. 294. Vgl. RTA. Bd. 10.