Nam loci hunc distancia non seiungit, paupertas non separat, labor non lassat, divicie non superant, exilium non retrahit, quem eciam abieccio non extingwit. In prosperitate namque non certa est ami- cicia. Nescitur enim, utrum persona vel felicitas diligatur. Nunc autem adversitas amicos ostendit, claret in plerisque, quid ama- bant. Iam dissolvit infortunium eos, quos utilitas copularat. Sed quia natura mutari non potest, ideo amicicie vere sempiterne sunt, prout scriptum est Prov. XVII: Omni tempore diligit, qui amicus est et frater in angustiis comprobatur. Quapropter si in bonis temporalibus, rebus ut nunc stantibus, non valeo pro vestris ad me graciosis affectibus quidquam boni respondere, refundat pro me, queso, vobis bonorum omnium retributor. Fecistis enim pro me verbum, prout michi Joh. meus retulit, M gro Stephano, de quo valde regra- cior vobis. Deus vestri meminerit in bono, presertim in tempore, cum advenerit, oportuno. Non estimetis me pro nunc penuriosum, licet ad universitatem Rostokcensem ire voluissem. Timui do- num dei respuere, ne ingratus eciam ab amicis et fautoribus iudi- carer. Habuissem annuatim flor. 60 et plus quam tan- tum, prout litere michi scripte ab universitate predicta et magistris publice profitentur. Sed infirmitas transitum impedivit. Dominus deus sit per omnia benedictus! Pavit ipse me a iuventute mea usque nunc et qui pascit aves, vermes et omnia, quomodo me derelin- quet! Nunquam presumsi de homine, sciens quia vana est salus hominis.1) Ipse, dum necesse viderit, misericorditer alicui, qui me nutriet, inspirabit. Peto, prout incepistis, loquimini adhuc eidem magis- tro, quatenus res capelle Omnium Sanctorum dili- genter inspiciat, sic, ne si deus eum tolleret de medio, cum omnes morimur, ille res propter sui negligenciam per manus alie- nas quomodolibet distrahantur. Nec loquor hec, quasi vellem pro- me de rebus illis quidquam accipere. Absit hoc a mne! Adhuc enim libros meos et alia propria non expendi. Sed timeo, ne ad manus veniant alienas, presertim cum homines, qui sciunt aliis consulere, langwore superveniente sibi ipsis consulere non valeant neque velint. Salutetis etc. et oracionibus, utinam acceptis deo, me vobis solite recommendo. Scriptum per me, vestrum Andream de Broda. Bene 121b valete!/ 1) Ž. 59, 13; 107, 13. (164)