z 281 stránek
Titul
1
2
3
4
Einleitung
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
115
116
117
118
119
120
121
122
123
124
125
126
127
128
129
130
131
132
133
134
135
136
137
138
139
140
141
142
143
144
145
146
147
148
149
150
151
152
153
154
155
156
157
158
159
160
161
162
163
164
165
166
167
168
169
170
171
172
173
174
175
176
177
178
179
180
181
182
183
184
185
186
187
188
189
190
191
192
193
194
195
196
197
198
199
200
201
202
203
204
205
206
207
208
Edice
209
210
211
212
213
214
215
216
217
218
219
220
221
222
223
224
225
226
227
228
229
230
231
232
233
234
235
236
237
238
239
240
241
242
243
244
245
246
247
248
Inhalt zum I. Bande
249
250
251
Inhalt zum II. Bande
252
253
254
255
256
257
258
259
Verzeichniss der Quellenschriften
260
261
262
Index personarum et rerum
263
264
265
266
267
268
269
270
271
272
273
274
275
Index locorum
276
277
278
279
Druckfehler des II. Bandes
280
281
Název:
Fontes rerum Austriacarum. Österreichische Geschichtsquellen. I Scriptores; VII. Band. Geschichtschreiber der husitischen Bewegung in Böhmen, Teil 3.
Autor:
von Höfler, Constantin
Rok vydání:
1866
Místo vydání:
Wien
Počet stran celkem:
281
Obsah:
- 1: Titul
- 5: Einleitung
- 209: Edice
- 249: Inhalt zum I. Bande
- 252: Inhalt zum II. Bande
- 260: Verzeichniss der Quellenschriften
- 263: Index personarum et rerum
- 276: Index locorum
- 280: Druckfehler des II. Bandes
Strana 168
168
Es müssen seltsame Dinge in Prag, das sich zum übrigen König-
reiche verhiclt wic Paris zu Frankreich, in dieser und der nächstfol-
genden Zeit vorgesallen sein. Die eigenthümlichen Tendenzen be-
leuchtet die Melker Handschrift S. 311 in schr interessanter Weise.
Damals mögen auch die Pseudosobéslavischen Stadtrechte Prags ver-
fasst worden sein, von denen es heisst, nachdem Herr Soběslav am
Botič bei St Johann seinen jungeren Bruder besiegt und gesangen
genommen, „weil er die deutschen Fremdlinge in der Prager Stadt
und auf dem Lande verbreitel", hatten die bobmischen Landherren
beschlossen, dass kein deutscher Fremdling im Fürstenthume Böhmen
ein Amt, sei es geistlich sci es welllich, bei Verlust der Nase er-
langen könne. Sie sollten als Gäste behandelt werden. Dann sei ferner
inficiente expurganda, motus conscienua et nalurall compassione intendo vestras domi-
uatrones timore et en, quam decet, revereatia in paucis scriptis adhorlari at presertim
quatnor arficnlos in quorun fide vestras definistis voluntales allosque Christicclas
in regno Boemie mutsum compellert ul per eox leneant. — Die hodierna communi-
cantes sacramenti sub utraque specie auſogientes hanc dominllegem et sibi pertinacites
contradicentes aine Lnore del populo prouunciant, talem communionem suh
utraque specie omnibuthominihux esse sic necessariam, quod sind ipsa non
sit salus cuiquai vialoct et ad hoe plares congesterunt acripturas mendacihus illas sea-
tentils iopugnanles. — Postposito timore des per suas deordinatas predicationes in
crudebssimas hominun occisiones per eos esl populus concitalus el dinissa fraterua
caritate magistros et doclores Mosque bonor hiles sacerdotes cum eccleain Deis tantes
extra rugnum Boemiae ul suas opiniones quanivis toti sancte ecclesie contrarias in
finem quem faciunt deducere valeant, expellene procucarunl. Hiue etram horribili:
mala, qnorur non est nuinerus, contra senum conscientie mendaerm Gudictum) per
sux occulln el dolosa consilia at publicar predicaliones per se et suos socios ne disci-
pulos in regno Bocmie et Marchiantu Moravic ordinzrunt
Et quero — an aale annos viginta tunc quando tenebatur in Blemia fides con
Romaua ecclesia, sciliect quando commnio lanſum oab olraque (una ?) specie suſſeei
ſaycali populo ad salutem non obslante lio nagedimenlo nec de aliis punctis, in qui-
bas mine cerli de Boemia a Romana ecclesin dissenſrunt, an tonc Boemia ſuit pars
vialrix sancte ecclesie vialriels catholice. — Ex quo Boemi nou audent ſidom sunm
dare ad cujnscunque judicium eatholici judieis extra regaum Boemixe tenenlis fidem
cum communitale Chrisli fideliom — talex Roemi sual suspecti de haeresi el teismale.—
Non dubito qood verbum dei in rogno Boemie habnil ordinalam liberlitem super vunta
uli eregna oundi: sod racerdoles, qui hen per eorum deordinataspredicatio-
nea present malam, quod in regno Boemie nimis dru continualus, suscitaverunl.
merito timent, ne ab xctu predicalionis corom demeritis hoc exigeutibussuspendantur.
Sermo mens sit ad lo popule sublimix rogní Boemie et presertim lidl amenixsima
CIVILES Pragensis. — Nonne dolor et clamor ast hodie per universust regnum — dolor
heu infdclitaus alque seismatis ſere per tolumn regnum ef speelaliter per amemssimam