z 281 stránek
Titul
1
2
3
4
Einleitung
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
115
116
117
118
119
120
121
122
123
124
125
126
127
128
129
130
131
132
133
134
135
136
137
138
139
140
141
142
143
144
145
146
147
148
149
150
151
152
153
154
155
156
157
158
159
160
161
162
163
164
165
166
167
168
169
170
171
172
173
174
175
176
177
178
179
180
181
182
183
184
185
186
187
188
189
190
191
192
193
194
195
196
197
198
199
200
201
202
203
204
205
206
207
208
Edice
209
210
211
212
213
214
215
216
217
218
219
220
221
222
223
224
225
226
227
228
229
230
231
232
233
234
235
236
237
238
239
240
241
242
243
244
245
246
247
248
Inhalt zum I. Bande
249
250
251
Inhalt zum II. Bande
252
253
254
255
256
257
258
259
Verzeichniss der Quellenschriften
260
261
262
Index personarum et rerum
263
264
265
266
267
268
269
270
271
272
273
274
275
Index locorum
276
277
278
279
Druckfehler des II. Bandes
280
281
Název:
Fontes rerum Austriacarum. Österreichische Geschichtsquellen. I Scriptores; VII. Band. Geschichtschreiber der husitischen Bewegung in Böhmen, Teil 3.
Autor:
von Höfler, Constantin
Rok vydání:
1866
Místo vydání:
Wien
Počet stran celkem:
281
Obsah:
- 1: Titul
- 5: Einleitung
- 209: Edice
- 249: Inhalt zum I. Bande
- 252: Inhalt zum II. Bande
- 260: Verzeichniss der Quellenschriften
- 263: Index personarum et rerum
- 276: Index locorum
- 280: Druckfehler des II. Bandes
Strana 211
211
1.
De Georgio Bohemiae rege.
(Ex Cod. Ms. Bibl. Vaticanne n. 3923. Chr. Kaprinai, Ungar. Diplomatica, 1l, p. 571.)
Georgius de Pogiebrat, Regni Bohemiae gubernator, defuncto
Ladislao Hungariae et Bohemiae Rege, quem plerique fraude Georgii
extinctum putant, ſervore haereticorum in regem Bohemiae anno do-
mini MCCCCLVII electus est. In electione hujusmodi multa reperiuntur,
quae illam minus canonicam arguunt: inprimis quod Georgius non ab
omnibus, quorum intererat, electus est. Nam muiti ex praelatis et ba-
ronibus catholicis huic electioni non interfuerunt et bis, qui inter-
fuerunt, vis facta est, alli fraudibus et promissionibus Georgii eircum-
venti et seducti sunt: nam cum omnes civitates et oppida in pofestate
Georgiiessent, nemo ex catholicis audebat et si qui audebant, non po-
terant resistere. Haeretici vero omnes jam dudum Georgium secuti ultro
quidem eum regem petiverunt; alios promissionibus de augendo et
conservando haeresim pellexit; catholicis etiam persuasit, se haeresim
extirpaturum, ut co libentius in eum consentirent.
His artibus regium nomen adeptus, cum sedes Pragensis vacaret,
quae regni metropolitana est et ad cujus Archiepiscopum coronatio
regis pertinet, neque in regno Bohemiac Episcopus inveniretur, qui
illum coronare vellet: nam Wratislaviensis aut nolebat aut non au-
debat; Olomucensis se excusabat et fortasse consecratus non erat,
Georgius suos ex Hungaria episcopos accessivit: Aogustinum Jaur-
riensem et Vincentium Watiensem episcopos, qui illi coronam impo-
suerunt, quorum manibus et nonnullorum aliorum praelatorum infe-
rioris ordinis et multorum baronum tam Bohemiae quam Hungarine
Georgius juravit obedire Calixto III tunc Romano pontifici et apostolicae
sedi, baeresim quoque extirpare et regnum reducere sieut plenios in
juramento constat.
14