387 Quia jam multi fratres nostri in subscriptis veritatibus sanguinem suum fuderunt et corpora sua exposuerunt. Et nos illas etiam nullo modo cum auxilio Dei relinquere intendimus et idem vobis optamus et auxiliamur et intendimus auxiliari, quamdiu duramus ac supersumus, si vos ipsos non neglexeritis in prescriptis.“ — Item post hos itaque XII. articulos per Taborienses publicatos, statim altera die cruciferorum monasterium Zderaz insederant, et postea quarta die monasterium S. Clementis ad rumpendum sunt aggresi. In die vero Laurentii, Thaborienses cum Pragensibus, Coranda duce et ceteris quibusdam presbyteris, Aulam regiam nullo defendente hostiliter invadunt et ablatis rebus, incensoque claustro, cum multis bladis redeunt cum tripudio psallentes, presbyteri cum suis armi- geris et laieis quibusdam in cappis ferentes imaginum et tabularum confractarum portiones. Et inebriati vino monasterii circa primam horam noctis ad incitamentum presbyterorum, tam in antiqua quam nova civitate ad rumorem. Et pulsatur indiserete Wyssegradum inva- dunt expugnandum, ubi incensa quadam gasula notabile damnum sunt ab hostibus eadem hora perpessi et lapidibus repelluntur. — Item predictis omnibus non obstantibus, que omnia ad nutum fiebant Thaboriensium, iteratis vicibus se recedere fingunt. Quapropter XVIII. die Aug. sc. dominico die post B. virginis assumptionem, presbyteri in ambone ad instanciam aliquorum de communitate con- vocationem eadem die post prandium ad pretorium insinuant, ad tractandum ardua. De quibus tamen senioribus communitatis nibil constabat. Qua facta D. Johannes predicator in arena, cum voluntate communitatis inducte, recepto sigillo civitatis antique a consulibus, novo magistro civium et consulibus per eum et communitatem electis presentat. Et sie sine ordine deposito antiquo consilio novum per eum dispositum ad modicum perduravit. Facta fuit autem hec con- sulum mutatio, quia depositi consules in multis nolebant Thaboritis consentire. Et igitur presbyteri Thaboritis faventes pro depositis con- sulibus, omnes quasi Thaboritis consentientes, elegerunt in hune finem, uf Thaborite habentes pro se consules, a Praga non recederent, prout stantibus prioribus consulibus manere nolebant. Isto tamen non obstante quinta die post novorum de parte corum consulum clectorum XXII. scil. die Augusti, Thaborienses a Praga recesserunt, non haben- tes aliam causam recessus, nisi quod magistri eoruim ritibus scripturis resistebant. — 25