508 Beabsichtigter Reichstag zu Nürnberg am 30. November 1440 bezw. 6. Januar 1441. 1440 utroque deputatus fuit reverendus pater dominus episcopus Montis Regalis. [2d] super Nov. 10 bis 14 alio avisamento, quod clavigeri plumbi semper et omni hora usque ad recessum dicto- rum ambassiatorum sint parati ad plumbandum etc., placuit avisamentum. [2e] item Nov. 10 placuit, quod teneatur congregacio hodie post deputaciones super premissis concludendis. 11440] [3. Aus dem Protokoll der Generalkongregation vom 10. November:] Super avisa- Nov. 10 mentis hodie in sacris deputacionibus porrectis 1, videlicet de instructionibus et facultati- bus dominis ambassiatoribus tam ex parte sacri concilii quam domini nostri sanctissimi apud Nûrenbergam mittendis conficiendis et concedendis cum potestate, quod deputati possint concludere etc., concordant omnes deputaciones in ipsis avisamentis. illa de fide addit „salva fide ac auctoritate et honore sacri concilii et domini nostri eciam salvis". et sunt deputati pro deputacione pro communibus dominus episcopus Montis Regalis, pro a reformatorio Stephanus de Novaria et Jacobus de Salzburga, pro pace dominus electus Segobricensis 2 et abbas Conchensis, et pro fide abbas Bonimontis et Nicolaus Amici. [3"] deinde reverendissimus dominus cardinalis de Varambone presidens super dicto concordato conclusit et postea ambassiatores hujusmodi pronunciavit. qui sunt hii: 15 reverendissimi domini Aquilegiensis, sancti Martini in montibus et sancti Calixti cardi- nales; sancti Stephani Vercellensis et Alpium abbates; dominus Willelmus de Grünen- berg baro unacum uno nobili de domo domini nostri pape, scilicet Johanne Mare- scalli “; Nicolaus Amici, Thomas de Corcellis et Franciscus de Fuce, in theologia doctores ; Johannes de Bachenstein, Franciscus de Bossis et Georgius de Canalibus, decretorum 20 doctores. quorum reverendissimus dominus cardinalis sancti Martini, Johannes de Bachen- stein, Nicolaus Amici et Franciscus de Bossis ibidem jurarunt fideliter laborare etc. reliquorum vero ambassiatorum tunc absencium juramenta commissa fuerunt reveren- dissimo domino cardinali de Varambone presidenti. Nov. II [4] Veneris 11. mensis novembris fuit festum sancti Martini. propterea non fuit 25 Nov. 12 tenta generalis congregacio, sed dilatata ad crastinum. Nov. II [5] Eadem die veneris fuit intimatum per cedulam, quod die crastina sabbati Nor. 12 teneretur congregacio, in qua interesset sanctissimus dominus noster papa et domini am- Nos. 10 bassiatores ituri ad Nûrenbergam, qui jovis fuerunt pronunciati, recepturi benedictionem et licenciam recedendi etc. [6. Aus dem Protokoll der Generalkongregation vom 12. November 1440:] Seditque et presedit in eadem congregacione sanctissimus dominus noster papa in cathedra in medio ante altare, ubi presidens concilii sedere solet, sibi preparata cum mitra alba et pluviali rubeo, assistentibus sibi in dextro domino sancti Martini et in sinistro lateribus domino sancti Calixti cardinalibus et ibidem existentibus pluribus militibus et nobilibus 35 ac cubiculariis cum aliis papalibus officialibus. [6"] successive 3 idem sanctissimus dominus noster in propria pronunciavit et publicavit in sacri concilii et sue sanctitatis legatos de latere et ambassiatores ad dietam Nürenbergensem ituros reverendissimos do- minos sancti Laurencii in Damaso et patriarcham Aquilegiensem, sancti Martini in mon- tibus et sancti Calixti cardinales cum insigniis et honoribus ac facultatibus consuetis et 40 eisdem in collegas adjunxit Alpium et sancti Stephani Vercellensis abbates, Nicolaum Amici, Thomam de Corcellis et Franciscum de Fuce in sacra pagina magistros, Johannem de Bachenstein, Franciscum de Bossis et Georgium de Canalibus decretorum doctores, dominum Wilhelmum de Grünenberg baronem et Johannem Marescalli scutiferum. qui omnes preter dominum patriarcham et dominum Wilhelmum d baronem, qui absentes 45 1440 Nov. 12 5 10 30 a) em.; Vorl. pro fide et pro reformatorio. b) scilicet — Marescalli ist in der Vorlage nachgetragen. c) em.; Vorl. Marescallo. d) em.; Vorl. Johannem. Vgl. artt. 2a.2d. Gisbertus Pardo. 3 D. i. nach Verlesung einiger Konkordate und nach Publikation von sechs Kardinälen.