124 hominum, qui bona eadem pridem tenuerunt, sumus certitudinaliter informati, que eciam boni viri testimonio et mercipotales homines confirmarunt, quod de suprascriptis bonis quin- que S. gr. cum quindecim gr. super anniver- sariis missis et aliis pietatis operibus in ca- siro Pragensi iuxta continenciam fundacionis littere debeant censuare —. Actum in con- silio feria tercia post Omnium sanctorum. (Ru- kop. č. 2079 str. A 6.) 2. 1411, 21. listopadu. Nos Nicolaus De- cani, magister civium, — ceterique consules Nove Civ. Prag. — declaramus, quod Nico- laus, scriptor regius, concivis noster, cum Lud- milla conthorali sua curiam cum hereditate in Pnietluk villa Johanni de Slibowiez, concivi nostro, pro nonaginta duabus cum dimidia s. gr. pr. vendiderunt —. Que quidem curia et hereditas censualia sunt et in ecclesia Pragensi cuidam altario sunt annexa, quod cum censu eodeín annua stabilita anniversaria ob salva. men animarum in eadem ecclesia peragantur. Cumque pro eo, quantus census super bonis eisdem foret, inter partes dissensio esset orta, ambe partes in testimonium seu recognicio- nem mercipotalium hominum consenserunt. Et sic nos mercipotales eosdem homines et alios concives nostros, qui eadem bona pridem tenu- erunt, in nostrum consilium evocavimus et eosdem, quantus ibidem esset census, habui- mus requisitos. Qui omnes concorditer dixe- runt, quod quinque s. et grossi quindecim cen- sus essent. Eadem recognicio in nostre civi- tatis librum est inscripta. Quam recognicionem — ambe partes pro rato benivole susceperunt. Tandem emptor venditores pro libertaci- one seu disbrigacione bonorum eorundem im- petivit, asserens, quod eum altarista nollet sus- cipere pro censita, et quod disbrigacionem bo- norum eatenus postularet; subiunxitque emptor omnia fora seu vendicionum contractus aut civili aut spirituali aut terrestri aut homagiali vel iure aliquo alio disbrigantur. ,Postulo, quod similiter michi fiat.^ Ad hec venditores E. XIV. Zprávy o statcích venkovských z archivu města Prahy: taliter responderunt: ,Nos tibi curiam cum he- reditate eo iure, quo soli tenuiimus, vendidi- mus, disbrigatores non habuimus, altariste cen- sum dedimus, quem a nobis frequenter recepit. Tu quoque emptor tantum ante quosdam or- phanos disbrigacionem postulasti, pro qua tibi fideiussores et substites locavimus; disbrigaci- onem tune aliam non optasti, ymmo si quid plus postulasses aut nos plus facere debuisse- mus, nobis ita velociter pecuniam non solvisses. Jam tibi nil plus facere obligamur; eciam sum missio iura frangit.^ Et sic in testimonium merci- potalium hominum consenserunt. Emptor vero dixit: ,Mercipotales homines, nec reicio nec consencio in eosdem." Qui deni- que mercipotales homines omnes unanimiter testabuntur, quod emptor solum ante orphanos disbrigacionem postulavit — et quod emptor tempore fori nil aliud postulavit venditoresque nil plus facere promiserunt. Nos vero ante omnia altaristam — inter- rogavimus, cur emptorem pro censita susci- pere recusaret. Qui respondit : , Curia, hereditas cum fundo, sunt incorporata meo altario et annexa; in quibus bonis censitas nunquam habui, sed tantummodo conventores, bonaque eadem absque voluntate et scitu meo vendide- runt et emerunt. Yimmo dum venditores bina vice me petiverunt, quod consensum tribuerem ad vendendum, ipsius vendicioni nolui consen- tire.^ Ad hec venditores responderunt: ,Alta- riste domine, pro consensu vendicionis vos nun- quam petivimus nec debuimus vos rogare." Nos itaque consules — iuris sentenciam ediximus in hunc modum: Ex quo emptor in contraetu fori tantum ante orphanos disbriga- eionem postulavit — ipseque emptor tempore fori nullam aliam disbrigacionem optavit, — emptor eciam post forum illico pecuniam sol- vit, quod per hoc suam causam peioravit; et nos roboravimus illud forum. Ab eadem nostra sentencia emptor cum allegacionibus suis pre- Scriptis ad consulum Maioris Civitatis Prag. pre- senciam appellavit. Lata est sentencia sabbato