122 — Regio castro Lapidi Regio adjacens, pars Bohemiae constitutiva per- mansit et finibus dioeceseos Pragensis eodem modo includebatur, ut regio Ni- šanorum Žitaviensis ; Lapis Regius, Königstein, a rege Wenceslao I. ut vide- tur, conditus, Reinardivilla (Reinharts), Henrici-villa (Hennersdorf), Rosenthal, Markersbach, Olešná (Oelsen), Strupin et Gottleube decanatui Ustensi adnu- merata leguntur. Alia bohemici territorii trans montes pars fuit regio Zavidovensis, žu- pae Belinensi contigua, ubi a. 1209 županus seu comes Belinensis Slavko qui coenobium Osecense condiderat, eidem coenobio "decimam septimanam in Zawidow“ (Erb. Reg. 1207, I. 504), „in Zawidowtelonei et judicii decimam" (Ib. 1209, I. 509), „nec non jus patronatus Zawidowensis parochiae“ contulit habendumque statuit (Ib. 1209). Ibi sita erat villa Fridbach, ubi duos man- sos Slavko contulit coenobio, ibi arx Borsenstein, cujus nomen nos reducit in memoriam Boressii comitis, sive illius qui Slavkonis pater (1188—1209) sive illius qui ejusdem frater patruelis fuit (1231—1250). Anno 1251 rex Wenceslaus Henrico I. marchioni Misnensi Agnetis filiae suae (quae nupse- rat a. 1244) marito, regionem Zavidovensem concessit, ut testantur literae Alberti regis Romanorum a. 1300 hunc in modum conscriptae: Quondam rex Boemiae oppidum Sadoviae et castrum Borschenstein, sita in terra Misnensi, in recompensam quorundam bonorum terrae Austriae, super quibus actionem marchio Misnensis tunc temporis sibi petiit, a regno suo alienavit. Regem Premyslaum I. a Friderico II. a. 1212 aliquot castris et regio- nibus in partibus antiquae Srbiae intra Mlidavam et Elstram fluvios, ut castro Schwarzenberg, provincia Milin, castro Richenbach, castro Lichten- stein donatum esse, ex literis sub n. 25 a nobis allatis patet. Nunc ad regionem Nišanorum et Milčanorum revertamur. Nišanorum regio adjacebat ad superiorem alveum Nisae fluvii, eratque silvis horrida et tantum ad ripas Nisae incolis aliquanto frequentior. Prima ejus mentio fit in antiquissimis literis episcopatus Misnensis: A capite Albeae deorsum in occidentalem partem, ubi divisio confinium duarum regionum est, Behem et Nisenen. In ejus finibus erant villae Brochotina sedla, Liubitovo, Kosobodi, Jaselice, Vosice, Lusevice, Hermannivilla, Nikradevice, Pulzice, Ludgerovice, etc. Nišanorum territorium pertinebat usque ad castrum Drenov (Zgorělica), quod jam in terra Milčanorum sive in agro Budisinensi erat (in partibus Mi- lesko 1126). Villa Sifridesdorf juxta oppidum Ostritz, cum coenobio Cisterci- ensis ordinis monialium, Vallis S. Mariae dicto anno1238 dioecesi Misnensi, anno 1245 autem jam dioecesi Pragensi adscribebatur (Erb. Reg. I. 935 et 1132). Milčanorum provincia pone Nišanos pandebatur; in ea media ca- strum Budišin erat, a quo regio Budišinensis saeculo XII. nomen duxit. A pris- cis Boboranis Milčanos sejungebat latissima silva (Boborane, Dedosesi usque ad mediam silvam qua Milčanorum occurrunt termini, 1089), quam etiam anno 1124 inter Saxoniam et Poloniam fuisse legimus (Cosm.). Septemtrionem ver- sus regio Budisinensis usque ad Lusatiam i. e. ad Slavos Lužici dictos per- tinebat; a. 1245 confinia tendebant per ea loca ubi nunc vicos Königswartam (Konecy) et Wartam (Stróža) reperimus. Provincia Milčanorum seu Budisi- nensis in universum complectebatur castra villasque Godov, Ostriuzna, Trebiste 1006, 1071, Drenov postea Izgorelic appellatum 1131, Prezez (in pago Mil- zana 1165, in pago Budisin 1160), Zockowa 1238, Dobranovice, Koblice, Ka- novici-Konecy 1245, Myslešovici, Kupšici 1249. „Pagos Nisen et Budessin“ Wratislaus II. rex Wigberto genero suo dotis nomine tradidit, Wigberti autem filius, Henricus, anno 1128 in exitu vitae suae promisit totum feudum suum Soběslao filio Soběslai I. Bohemorum ducis, astantibus ibidem primatibus Saxonum, favente rege Lothario, qui eun-