67 — 35. Privilegii Theutonicorum Pragensium renovatio. Сc. 1231. Theutonici, ut V. V. Tomek historicus Pragensis arbitratur, sedibus suis ultra terminos antiqui sui vici (n. 17.) prolatis, jam Premyslao Ota- caro I. regnante († 1230, 15. dec.) reliquum suburbium in dextera Moldaviae ripa occupavere; etenim S. Petri ecclesia cui plebanus Theutonicus praefu- erat, jam anno circiter 1215 a fratribus hospitalis S. Mariae de domo Theu- tonica tenebatur. Nihilominus regio S. Petri nomen vici Theutonicorum per totum XIII saeculum retinuit (1233 ecclesia S. Petri in vico Theutonicorum, 1233 coenobium S. Petri Pragae in vico Th., 1282 ad S. Petrum in vico Theu- tonicorum). Confirmatum et auctum est Theutonicorum Pragensium privilegium, olim a duce Soběslao II. datum (n. 17), jam sub rege Premyslao Otacaro I., dein sub rege Wenceslao I., ubi primum regnare coepit, quod factum est a. 1230. Beneficio regio aucti a Wenceslao jam „cives nostri“ appellantur; in literis publicis autem nomen „civis“ a. 1232 primum apparet, dein iterum iterumque legitur. Quum vero rex Wenceslaus tantummodo nomine „sub- urbium" utatur nec „civitatis“ ullam mentionem faciat, patet inde, confirma- tionem factam esse, antequam ista pars antiqui suburbii in dextera ripa siti atque postea „civitatis“ nomine appellati moenibus cincta est, vel ut idem aliis verbis dicam, ante annum 1235, quo ut Tomek conjicit, moenia aedifi- cari coepta sunt. Wenceslao etiam tum regnante, atque ideo ante a. 1253 quo rex ille vita decessit, intra pomoerium civitatis nova urbis regio exstitit, in qua media S. Galli aedes erat; haec urbis regio "nova civitas circa sanctum Gal- lum“ appellabatur. Suburbium in sinistra ripa castro Pragensi contiguum, his quoque temporibus ab incolis indigenis tenebatur, usque ad annum 1257, quo rex Premysl Otacarus II. novam civitatem alienigenis frequentatam condidit. E confirmatione Joannis regis. In nomini Domini Dei. Amen. Wenceslaus Dei gratia Boemorum rex IVus, omnibus fide- libus regni sui, quibus hae litterae ostensae fuerint, gratiam et omne bonum. Noverint universi tam praesentes quam futuri, quod Theo- tunici Pragenses, cives nostri, ad praesentiam nostram acce- dentes, praedecessorum nostrorum, vid. Sobizlai illustris ducis Boemiae, et patris nostri recolendae memoriae ejusdem regni inclyti regis Primizil, privilegia demonstrantes, a nobis humi- liter postularunt, ut ea, quae in privilegiis ipsis fuerant indulta et concessa, sub regimine nostri temporis dignaremur renovare et similiter confirmare. Nos vero statuta antecessorum nostrorum dignoscentes ex pia deliberatione et gratia processisse, precibus eorum humi- libus exauditis, nihil de his immutantes nec dementes, quae a prima ipsorum vocatione in Boemiam obtinere per principes meruerunt, de litera ad literam, de verbo ad verbum faciemus renovari. 5*)