258 — mus et ea de speciali gratia confirmamus — In quorum omnium testimonium et ipsius regis ac heredis ac successorum suorum cautelam et robur perpetuo valiturum praesens privilegium fieri et sigillo Majestatis nostrae jussimus communiri. (Actum et datum ponantur in loco et tempore ubi fiet).“ Super praemissis autem omnibus et singulis per nos fa- ciendis praesentes literas damus praedicto regi, nostro sigillo consueto munitas. Datum Viennae anno Domini MCCXCVIII, secundo Idus Martii, XI. Indictione. 94. Literae Alberti regis de corona a rege Boemiae in curia imperiali debite non gestanda. 1298, 17. Nov. A. 1298 Albertus Romanorum rex curiam celebravit solemnem in Nu- remburg, electoribus et aliis principibus Imperii praesentibus, ubi tam amice regem Wenceslaum tractavit, quod prae ceteris ab eo diligi credebatur. Unde ad majorem regis Romanorum gloriam dictus rex Boemiae in regali corona Romano regi in pincernatus officio ministravit, licet non tene- retur de jure; nam rex Boemiae simpliciter ut princeps elector non rega- libus insignitus in solennibus curiis Romanis imperatoribus vel regibus debet in pincernatus officio ministrare (ut addit Pulkava, hoc factum enarrans). Quod autem actus hujusmodi ministerii Boemiae regibus non debeat prae- judicium generare, cum eum rex Boemiae non fecerit ex debito, sed amore sui sororii, clare hujusmodi tenor literae manifestat, quam secundum con- textum a Pulcava in Chronico et a Balbino in Miscellaneis Bohemiae (VIII. p. 26.) allatum hicce loci cum lectore communicamus. Alberti regis literae servabantur inter privilegia regni Boemiae in arce Karlstein; quarum summa in inventario reproducitur in haec verba: „List Albrechta krále římského, kterýžto dává svobodu a výsadu králi českému, že pod korunú nenie povinen slúžiti v úřadu svém arcišenkovském, než při korunování ciesaře má pod korunú seděti podle ciesaře na svém miestě. Datum anno 1298.“ Confirmatio Caroli IV. a. 1348. Albertus Dei gratia rex Romanorum semper augustus. Universis sacri Romani Imperii fidelibus praesentes lite- ras inspecturis gratiam suam et omne bonum. Sic nos decet principum et amicorum nostrorum spon- taneis uti servitiis, ut si quid per eos nobis honoris vel ob- sequii praeter debitum de prompta benevolentia exhibetur, eis vel eorum heredibus vel successoribus in suis juribus nul- lum per hoc in posterum praejudicium generetur. Eapropter scire vos facimus et tenore praesentium protestamur, quod licet illustres reges Boemiae, dum rogati vel per reges vel