Wratislaus II. dux, 1061—1086, I. rex Bohemiae, 1086—1092. 75 certitudinis fiduciam: quia summa amentia est, in eorum verbis spem habere, quorum per- fidia totiens deceptus sis. Audivimus quoque, quia inter vos et fratrem vestrum episcopum sit aliqua dissensionis macula: et quantum jocunditatis priorum legatio, tantum tristitiae attulit nobis hujus amaritudinis infamia. Rogamus et obsecramus in domino Jesu, ut divino terrore, et nostra ammonitione sopiatur inter vos omne dissensionis scandalum, donec nos sequestra pace aliquod devotionis et studii adhibemus consilium.« — E cod MS. bibl. S. Emmer. Ratisp. apud Pez VI. I, pag. 296. — Dobn. V, pag. 527. 170) Cc. 1086. Lambertus Cracoviensis episcopus Wratislao, regi Bohemiae, ut legatis suis ad archi- episcopum Coloniensem salvum praebeat conductum. — »Hoc enim anno tua gratia nostram legationem prospere direxisti ad archiepiscopum Coloniensem, indeque redeuntem ad nos cum nostra legationem ipsius, ipso deprecante, eadem tua gratia remisisti non minus prospere. Nunc autem utriusque causa, imo utriusque prece, rex benigne, rogaris istis legatis conductum dare, et, ut de me sileam, archiepiscopi tantae dignitatis, tam illustris vitae viri causa, quia potes et regem decet, dirigas via prosperata.« E Cod. MS. S. Emmer. Ratisb. ap. Pez VI. I, pag. 293. — Dobn. V, pag. 528. 171) 1086. Clemens III. antipapa monet Wratislaum, Bohemiae »principem gloriosum«, de per- solvendo censu S. Petri antecessoribus suis solvi solito. — "Plurima jam saepius nobis de te sunt relata, quae adversum dilectionem tuam animum nostrum, quod deus avertat, incita- rent. Sed ipse cordium inspector est testis, nolle nos super tua dignitate aliud, quam deceat, vel credere, vel audire, et quod in omnibus te et desideravimus et desideramus prosperari. Tuus tantum animus, unde dolemus, unde ingemiscimus, non ea se erga nos caritate, ea, qua deceret, devotione habere videtur, cum nescimus, quo nostro peccato, qua nostra erga tuam dilectionem offensione debitum beati Petri contra omnium praedecessorum nostrorum religiosissimam institutionem et exhibitionem tanto tempore detinueris, et mul- totiens inde a nobis paterna affectione ammonitus, vel nos vel nostra mandata parvi pendens prorsus neglexeris. Sed talia tibi forsan sunt relata: est enim hodie terra perversis dela- toribus plena, quae tuae menti sinistram, ut videtur, de nobis injecere suspicionem, et falsitati credulus tam inclite retinendi inclita qualemeunque adeptus es occasionem. Sed deus novit, qualitercunque te erga nos habueris, nos semper te corde puro dilexisse, et tuam modis omnibus prosperitatem exoptasse. — Quia vero de S. Romanae ecclesiae injuria cum salute animae nostrae silere non possumus, adhuc te paterne admonemus, rogamus etiam, et obse- cramus, charitative quoque consulimus, ne beati Petri debitam oblationem ulterius retineas, ne videlicet ipsam retinendo ejus iram in te exasperes, sine quo aperiente nemo regnum valet intrare coelorum. — Obnixe rogamus super quodam dilectissimo filio nostro, tibi equidem fidelissimo et satis noto, celsitudinem tuam interpellantes, ut in illa re, quam postulabamus, * 10