Spitihněv I. dux Pragensis, cc. 890—912. 21 servandum sit, addens in fine: »Methodium namque superstitioni, non aedificationi, conten- tioni, non paci insistentem audientes, plurimum mirati sumus; et si ita est, ut audivimus, superstitionem ejus penitus abdicamus. Anathema vero pro contemnenda catholica fide, qui indixit, in caput redumdabit ejus. Tu autem et populus tuus sancti spiritus judicio eritis innoxii, si tamen fidem, quam Romana praedicat ecclesia, tenueritis inviolabiliter. Divina autem officia et sacra misteria ac missarum solemnia, quae idem Methodius Sclavorum lingua celebrare praesumpsit, quod ne ulterius faceret, supra sacratissimum beati Petri corpus juramento firmaverat, sui perjurii reatum perhorrescentes, nullo modo deinceps a quolibet praesumatur; dei namque nostraque apostolica auctoritate sub anathematis vinculo interdicimus: excepto quod ad simplicis populi et non intelligentis aedificationem attinet, si evangelii, vel apostoli expositio ab eruditis eadem lingua annuncietur, et largimur et exhor- tamur, et ut frequentissime fiat monemus, ut omnis lingua laudet deum et confiteatur ei.« Wattenbach Beiträge pag. 43, ex Cod. saec. X in monast. S. Mariae ad S. Crucem in Valle nemorosa. — Jaffé Reg. pont. Rom. pag. 297, Nr. 2649. — 1) Hasce literas ab ipso Wichingo contra Methodium sibi invisissimum fuisse sublestas, non solum omnis earum tenor probat, verum et prior agendi ratio Wichingi, quem falsis literis nomine Joannis VIII papae erga Methodium usum fuisse ejusdem papae epistola anni 881, 23 Mart. demonstrat. Cf. praefatum Wattenbachii opusculum, pag. 25. — Sequente tempore Wichin- gus in diplomatibns nominatur Arnolfi regis cancellarius, eadem recognoscens, videlicet an. 896, 27 Febr. Romae; 898, 19 et 31 Aug. et 4 Sept. Rantesdorf; 13 Dec. Regina civitate. (V. Boczek, I.) Anno 899, defuncto Engilmaro episcopo Pataviensi, in ejus locum idem »Wihingus rege concedente successit. Sed non multo post a Deotmaro archiepiscopo (Salisburgensi) ceterisque suffraganeis suis contra voluntatem regis canonicali judicio abjectus est.“ (Annales Fuld. ap. Pertz. I, ad annum.) 50) Cc. 890. »Zuatoplk dux tradidit ad altare S. Petri (Olomucii) in manus sacerdotis Joannis sextam partem omnium, quaecunque in supa Olomutici ad castellum proveniunt. — Et ego frater Sylvester scripsi haec feliciter. Amen." E transsumt. Severi episc. Prag. a. cc. 1061, in fragm. Mons. — Boczek I, pag. 49, Nr. 70; pag. 69, Nr. 94. 51) 893, 22 Oct. Ratensdorf. Arnulphus rex tradit monasterio Chremisa »quasdam res juris nostri, ob quorumdam infidelitatis contra nos perpetratae reatum in nostram publice ditionem redactas, id est, quicquid Wilhelmus et Engilschalcus, germani fratres, comites videlicet quondam strenui ter- minales — tam ad Eporesburch, ad Chambe, sive ad Persinicham, quamque in aliis Waioariae scilicet atque Sclaviniae locis vel terminis habuerunt. — Datum XI. Kal. Novembris anno dom. inc. DCCCXCIII. Indictione XI. anno VII Arnulfi regis. Actum ad Ratensdorf.“ Rettenpacher Annal. Cremifan. pag. 43. — Boczek I, pag. 52, Nr. 76. 52) 896, 2 Aug. Reganespurc. Arnolfus imperator ecclesiam et regalem capellam suam, quam ad Rotagin in honore S. Jacobi apostoli construxerat, quibusdam bonis et proventibus dotat, »hoc est ad Besinga