z 129 stránek
Titul
Ia
Ib
Ic
Id
Vorrede
I
II
III
IV
V
VI
VII
VIII
IX
X
XI
XII
Edice
XIII
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
Orts- und Personen register
109
110
111
112
Název:
Codex epistolaris Johannis regis Bohemiae / Briefe des Königs Johann von Böhmen, seiner Verwandten und anderer Zeitgenossen, nebst Auszügen aus Urkunden desselben Königs, als einer Ergänzung zu Fr. Böhmer´s Regesten
Autor:
Jacobi, Theodor
Rok vydání:
1841
Místo vydání:
Berlin
Počet stran celkem:
129
Obsah:
- Ia: Titul
- I: Vorrede
- XIII: Edice
- 109: Orts- und Personen register
Strana 1
1.
lic Cesar scribit Duci Pravancie de Curia celebranda et ulterius protracta et quosdam novos rumores.
(1326 — 1327.)
Ludwicus, dei gratia sacrosancti Romani Imperii procurator semper Augustus, Illustri Principi Johanni
Duci Pravancie 1), amico sibi dilecto, gratiam suam et salutis incrementum. Quemadmodum nuper a te
recessimus, sic cum fratre nostro,.. Duce Austriae convenimus et pluribus diebus super nostris et Im-
perii negociis stetimus in Inspruka 2), nec ad ligam aliquam novam aut unionem secum processimus ista
vice. Ipse vero nunc recessit et ad Austriam declinavit. Nos vero juxta consilium tuum gressus nostros
dirigimus in Tridentum et ad eandem civitatem omnes prefectos, nobiles et civitatum sacri Imperii fide-
lium ambassiatores vocavimus et cum istis super introitu nostro in Italiam et super aliis vobis, Imperio
et fidelibus nostris incumbentibus deliberare et providere intendimus ac proficue convenire, sic quod istam
conventionem et parlamentum, quod cum eisdem celebrabimus, ad honorem nostrum, gloriam Imperii,
commodum et exaltationem tuam, ac omnium fidelium nostrorum cedere speramus, ac in relevationem
omnium subjectorum. Quare terminum, videlicet Octavam purificationis Ste Marie, ad quem te ad acce-
dendum nos in Nurnberch jam invitaveramus, nos oportebit usque in Dominicam Reminiscere 3) prorogare.
Quare sinceritatem tuam affectuosa instantia requirimus et rogamus, quatenus ejusdem termini prorogatio
tibi displicentiam aliquam non pareât et quod, omnibus impedimentis semotis, in dictis Dominica et loco
nobiscum tibi placeat convenire ad unionem indissolubilem diebus nostris tecum et cum venerabili Baldw-
(ino), Archiepiscopo Treverensi, Principe et secretario nostro, ac spectabili Wylh (elmo) comite Hollan-
die, socero nostro, celebrandam et ad aperiendum ea, que cum Lombardis tractabimus in Tridento, ac
etiam tractatus et pacta inter nos et fratrem nostrum ... Ducem Austriae, que hucusque secreta fuerant,
et sub silencio latuerunt. Insuper rogamus, ut omni studio et diligentia praedictos, Archiepiscopum et
Socerum nostrum, ad veniendum ad nos in dicto termino cures tuis Nunciis, consiliis, ac litteris invitare.
Ceterum strennuo viro Henr(ico) de Gumpenberg 4), secretario nostro dilecto, latori praesentium fidem
adhibeas credulam in dicendis et affectum benivolum in agendis. Datum in Inspruka et cetr.
1) Hier wie in der Ueberschrift sehr undeutlich geschrieben.
2) Dieser Brief ist zwischen dem 28. December 1326 und dem 9. Februar 1327 geschrieben. Denn die Unterredung in
Inspruck ist ohne Zweifel die von Henr. de Rebdorf (ap. Freher I. 612.) erwähnte, deren Datum sich ziemlich genau als in
diese Zeit fallend erweist, da laut der Regesten Ludwig noch am 20. December 1326 in München war, am 23. December Her-
zog Albrecht von Oestreich, am 28. Friedrich der Schöne, am 4. und 5. Januar endlich Ludwig in Inspruck waren, und Frie-
drich sich am 28. Januar schon wieder in Marburg befand. Friedrich ist nach unserem Briefe schon abgereist. Er ist also nach
dem 28. December geschrieben, aber noch vor dem 9. Februar, weil Ludwig sich entschuldigt, an diesem Tage (Octava purifi-
cationis S. Marie) nicht nach Nürnberg kommen zu können.
3) Den 8. März. Ludwig kam nicht, sondern zog nach Italien, ohne Deutschland vorher noch einmal zu besuchen. Der
Brief an Wilhelm von Holland bei Böhmer 932 ist gleichsam eine Entschuldigung wegen Versäumung der hier verabredelen Zu-
sammenkunft, über die bis jetzt nichts bekannt war.
4) Er war Vitzthum von Oberbaiern Mon. Boica VII. 162 und IX. 382.
1