40 civem ex altera super jure patronatus Ecclesie sti. Nicolai 1) in predicta Civitate fuisset exorta materia questionis; Tandem pro predicto W. et suis successoribus auctoritate ordinaria fuit diffinita sententia pro- mulgata, a qua pro parte abbatis et ejus conventus ad sedem apostolicam extiterit appellatum. Quibus datis per Sedem Judicibus in Pataviâ fuit in dicta causa aliquamdiu litigatum. Tandem îterum pro dicto W. et suis successoribus per Judices Patavie datos a sede apostolica extiterat diffinitum, a qua pro parte abbatis et ejus Conventus non fuit appellatum, sed dictam causam pro deserta habuerunt. Succedentibus vero temporibus idem-W. ad predictam vacantem Ecclesiam quendam clericum Pragensem Episcopo pre- sentavit. Quem presentatum Episcopus confirmavit. Et eo mortuo M. 2) filius ejusdem W., Civis Pra- gensis, succedens patri suo in Jure presentandi ad eandem vacantem Ecclesiam fratrem suum presentavit, quem administratores episcopatus Pragensis confirmarunt. Quam confirmationem veniens Episcopus mo- dernus de Romana Curia ratificavit et etiam suis litteris approbavit, abbate predicti Mon(asterii) audiente, intelligente et in nullo contradicente. Novissime autem, mortuo plebano dicte Ecclesie, idem M., tam- quam patronus dicte Ecclesie, quendam Presbyterum ad eandem taliter vacantem Ecclesiam Episcopo pre- sentavit petens eum ad eandem Ecclesiam confirmari. Ipse quoque Episcopus, volens de persona presen- tantis et omni aliorum, si quos idem tangeret negocium, Juribus cercius informari, Mandavit cridam 2) fieri generalem, tandem statuto termino quidam fratres Monasterii predicti comparentes et asserentes, quod de eorum prejudicio ageretur, eis dari audientiam postulabant; Episcopus aliis prepeditus, cognitioni dicte cause solus vacare non poterat, ipsam terminandam Preposito Pragensi et Magistro Johanni dicto Pa- duano 4) doctori decretorum commisit, qui non semel, sed sepius in diversis terminis, partibus ad sui presentiam convocatis, jura utriusque sollicite discusserunt. Et invenientes predictum M. in ipsa Ecclesia jus habere presentandi sibi finaliter adjudicarunt, fratribus predicti Monasterii super eo perpetuum silen- tium imponentes, iidem fratres se reputantes gravatos, ad sedem apostolicam appellarunt et, volentes dictam causam in Curia remanere, asseruerunt quibusdam, quod dicta Ecclesia, deductis omnibus expensis, valeret absenti Octingentos flor(enos) auri annuatim, quod penitus dicimus non esse verum, ymmo vix potest valere C C. flor(enos) et interdum minus, sicut valor offertorii se extendit. Ideo affectuose rogamus, quatenus assertionibus talium minime credentes et credi facientes, dictam causam tractandam in Curia, cum sit gravamen et prejudicium ipsius M. laici et jura ignorantis, dignemini non admittere, intuitu nostri, consiliis vestris, auxiliis et favoribus generosis, Sed eadem tractari in Regno Boemie, vel ubi expe- diverit, extra ipsam Curiam, cum hoc sit de jure, ordinetis coram Judicibus per sedem apostolicam depu- tatis. Datum Prage et cetr. 88. Marchio petit Episcopum Misnensem, ut cum suo quodam presbytero, qui pecuniam Civibus Pragensibus spoliando ablatam et sibi presentatam reddi jubeat. (1339 —1346.) Venerabili in Christo patri et domino domino ... Jo (hanni) 5), Misnensi Episcopo, Karolus, domini Regis Boemie Primogenitus, Marchio Moravie, sinceram ad quevis ejus beneplacita voluntatem. 1) Da Schaller, Beschr. Prags III. 75., sagt: anfangs administrirten die Prämonstratenser zu Strahow die St. Nicolaikirche: und keine Urkunde vor 1363 kennt, möchte man glauben, das Kloster habe den Process gewonnen. 2) Vergl. den vorhergehenden Brief. 3 ) Du Cagne: bannum, proclamatio quae per praeconem fit. 4) Von 1343 — 1358 Decan zu Wisscherad. Hammerschmidt glor. eccl. Wiss. In einer Urk. von 1345 nennt er sich: Pragensis Olomacensis et Wyssegradensis ecclesiarum canonicus Officialisque curiac Archiepiscopalis Pragensis. Monum. Boh. IV. 318. 5) Johann wurde zwischen 1339 und 1343 Bischof von Meissen. Calles series episcoporum Misnensium p. 233 u. 235.