z 129 stránek
Titul
Ia
Ib
Ic
Id
Vorrede
I
II
III
IV
V
VI
VII
VIII
IX
X
XI
XII
Edice
XIII
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
Orts- und Personen register
109
110
111
112
Název:
Codex epistolaris Johannis regis Bohemiae / Briefe des Königs Johann von Böhmen, seiner Verwandten und anderer Zeitgenossen, nebst Auszügen aus Urkunden desselben Königs, als einer Ergänzung zu Fr. Böhmer´s Regesten
Autor:
Jacobi, Theodor
Rok vydání:
1841
Místo vydání:
Berlin
Počet stran celkem:
129
Obsah:
- Ia: Titul
- I: Vorrede
- XIII: Edice
- 109: Orts- und Personen register
Strana 55
55
quamvis indignas. Nobilitati vestre de vobis ipso precipue et de ceteris Confidejussoribus vestris conse-
quenter querulari compellor, sperans, quod causas meas, cum sim vidua, juxta Militaris dignitatis ordinem,
prout tenemini, in melius dirigatis, quod nullus ex ipsis ad instar vestri, exceptis domino frenzelino fra-
tre meo et Hayntzlino Theod. obstagium, monicione parvipensa, hucusque observare curavit in sue
dispendium fidei et promissi. Quocirca Genorositatem vestram affectu, quo debeo, moneo et requiro,
Quatenus revolutis in animo hiis, ad que vos et dictos Confidejussores littere vestre patentes astringunt,
queque non expedit sine gravi honoris ac fidei prejudicio violari, mihi procuretis statim post receptionem
presentium, cessante occasione qualibet, tam per vos, quam ipsos Confidejussores in hospicio Wigandi
Glaseri, Civis Pragensis, servari obstagium debitum et consuetum, prout in dictis litteris continetur, ne
circa hoc de amicorum meorum consilio et auxilio, prout etiam urget indigentia corporalis, qua laboro
ad presens, rigidis procedere me contingat. De quo me sicut de vobis confido dignemini supportare,
Taliter disponendo, quod mihi saltem debitorum meorum partem, qua in instanti relevetur inopia, persol-
vatis.
126.
Camerarius scribit domino de Lipa, quod de morte fratris sui dolet et alia causam sibi scribit.
(1336.)
Nobili viro et potenti, domino Joh(anni) de Lipa, domino suo singulari, Frentzl(inus) et cetr.
servicium semper promptum ad quevis ejus beneplacita et mandata. Super morte flebili domini quondam
Henr(ici) fratris 1) vestri, generosi domini mei, dum viveret, in quo perdidi, que nunquam in aliquo alio,
quam in vobis, recuperare potero temporibus vite mee, vobis ac mihimet condoleo et compacior usque-
quaque, nunc Dominationi vestre significans, quod hac vice ad loquendum vobis de quibusdam valde ne-
cessariis, ad expeditionem versus Austriam 2) libentissime processissem. Sed urgente ac volente domino
meo Rege procedo ad Expeditionem in Bavariam cum XV Galeatis 3). Que expeditio si quocunque
modo prius, quam illa in Austria finem habuerit, extunc statim, si fortuna mihi faverit, vestram presen-
tiam in Austria super hiis, que vobis loqui habeo, visitabo. Significans vobis, quod dominus meus Rex
juxta gravia servitia, que sibi impendi, me non curans respicere generose, se potius exhibet mihi gravem.
Unde vos, quem deinceps in dominum mihi eligo [constituo] singularem, fiducialiter deprecor et instanter
requiro; Quatenus erga fraterna vestigia incedendo mentionem, quamcunque per dominum meum Regem
mei fieri audiveritis, semper ut generosus mihi dominus in melius dirigatis.
127.
Civis petit Militem ut hereditatem disliget ut promisit.
Strennuo Militi, domino M .. de Ludl. Civis in Eylow 4); se semper et cetr. Strenuitatem ve-
stram instanter deprecor et requiro, quatenus mihi hereditatem meam, sicut promisistis, disligetis et ab
1) Es kommen nicht weniger als drei Henrici de Lipa vor. Der älteste war 1311 camerarius (Riegger, Archiv III. 397.),
desgl. 1318 (Chron. Aul. Reg. 365.), 1321 summus marschalcus und in demselben Jahre noch capitaneus (Monum. IV. 288 und
Chron. Aul. Reg. 377.). Er starb 1329 (Chron. Aul. Reg. 437.). Der jüngere Heinrich dagegen, 1322 und 1329 capitaneus
(Chron. Aul. Reg.) wurde 1332 „zugleich mit seinem Bruder Johann", als er capitaneus in Laa war, von den Oestrei-
chern gefangen (Chron. Aul. Reg. 458 und Lünig XXIII. 1839.). 1336 wird er noch marescalcus genaunt (Balbin. lib. cur.
p. 260.) und muss, weil Johann von Lipa 1338 als capitaneus guerrae contra Veronenses das Leben verlor (Vita Caroli p. 99.),
vor dieser Zeit gestorben sein, wenn er, was wahrscheinlich ist, der in ünserem Briefe genannte ist.
Dass im liber. curialis von Balbin p. 261. noch ad 1340 Henricus Lippacus genannt wird, ist kein Beweis dagegen; denn
es kann das der gleichnamige Probst von Melnick sein, der 1341 Probst der Prager Domkirche wurde (Schaller, Topogr. IV.
167.) und nach Pessina (glor. et maj. eccl. Prag. p. 606.) noch 1343 und 1347 als lebend erwähnt wird.
2) Vielleicht die zweite Expedition des Jahres 1336, im Juni. (Brief 89 bezog sich auf die im Februar.) Vergl. Lich-
nowsky III. p. 222 und 223.
3) Im Briefe 139 wird derselbe Zug erwähnt.
*) Die Bergstadt Eule im Kaurzimer Kreise. Schaller IX. 168.