Strana 41
+1
Dei appellacione.
Ex quo hic agitur de appellacione, tunc videndum sit, quid est appel-
lacio. Appellacio est provocacio facta a minori iudice ad maiorem super iniqua
sentencia vel aliquok gravamine. Si enim iudex male sentenciat et inique
gravat aliquam partem, illa pars gravata appellare debet ad superiorem iudi-
cem super tali sentencia vel tali gravamine, quia a minori iudice ad maio- 5
rem appellandum est. Ad officium autem iudicis, ad quem appellatum est,
spectat, ut confirmet vel infirmet sentenciam vel corrigat, iuris iusticia
exigente. Appello, as, are componitur ab ad et pello et mutatur d in p, unde
appellativus, va, vum. Et est appellare advocare vel audienciam alterius
iudicis postulare, ut dicit Boecius in 3° librol. Hec kanon.
Nota, quod aliquando consules in ferenda sentencia discrepant, aliquando
simpliciter sine discrepacione optant informacionem in articulo a iure supe-
riori, aliquando edicunt sentenciam, post cuius edictum pars una facit appel-
lacionem. Quarum sentenciarum sunt tales forme.
10
Forma discrepacionis.
Superscripcio: Famose et insignis providencie viris magistro civium 15
et consulibus Maioris civitatis Pragensis, dominis et fautoribus generosis.m
Subscripcio: Magister civium et consules civitatis Weronensis. Salutacio:
serviciorum constanti promtitudine predirecta domini providentissimi nobis
eciam generosi" ac favorosi, articulum iuris nobis dubium infrascriptum
per vos nobis petimus declarari. Contigit enim°, quod quidam noster 20
concivis vendidit dimidiam quintam sex. census cuidam concivi nostro
foro debito et consueto, eundem censum emtori sub sigillo civitatis nostre
scribens et deputans, primo super hereditate sua totali in quadam villa
nostre civitati viscera, deinde super media domo sua in nostra civitate
sita, eciam super omnibus bonis suis mobilibus et inmobilibus quibus- 25
cunque. Factum est autem denique, ut venditor census venderet me-
diam domum, super qua census velud super hereditate fuerat deputatus,
venditaque media domo civitatem exiens se in villa in hereditate prius
dicta mansione collocavit. Veniente vero post tempora termino, quo
emptor census censum tollere deberet, monuit pro censu, cui non fuit datus. 30
Extunc iuxta tenorem littere sue emtor census super domo media, super
qua census deputatus erat, voluitp facere impigneracionem solitam pro
censu suo; possessor vero medie domus, qui eam emerat, inpigneracionem
resistit, dicens, quod inpigneracio primumq fieri debet in hereditate,
super qua census in privilegio primo deputatur, ubi eciam principalis 35
i) až De libro proscriptorum nemá U. K. má poznámku stranou: Item nota,
quod appellacio semper debet fieri in 14 diebus. — k) ininqo K. — l1) nemá K. —
m) graciosis K. — n) nemá K. — o) etenim K. — p) volebat K. — q) primo K.
Ia
Ib
Ic
I
II
III
IV
V
VI
VII
VIII
IX
X
XI
XII
XIII
XIV
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
115
116
117
118
119
120
121
122
123
124
125
126
127
128
129
130
131
132
133
134
135
136
137
138
139
140
141
142
143
144
145
146
147
148
149
150
151
152
153
154
155
156
157
158
159
160
161
162
163
164
165
166
167
168
169