z 600 stránek
Titul
I
II
III
IV
Úvod
V
VI
VII
VIII
IX
X
XI
XII
XIII
XIV
XV
XVI
XVII
XVIII
XIX
XX
XXI
XXII
XXIII
XXIV
XXV
XXVI
XXVII
XXVIII
Petra Žitavského Kronika zbraslavská
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
115
116
117
118
119
120
121
122
123
124
125
126
127
128
129
130
131
132
133
134
135
136
137
138
139
140
141
142
143
144
145
146
147
148
149
150
151
152
153
154
155
156
157
158
159
160
161
162
163
164
165
166
167
168
169
170
171
172
173
174
175
176
177
178
179
180
181
182
183
184
185
186
187
188
189
190
191
192
193
194
195
196
197
198
199
200
201
202
203
204
205
206
207
208
209
210
211
212
213
214
215
216
217
218
219
220
221
222
223
224
225
226
227
228
229
230
231
232
233
234
235
236
237
238
239
240
241
242
243
244
245
246
247
248
249
250
251
252
253
254
255
256
257
258
259
260
261
262
263
264
265
266
267
268
269
270
271
272
273
274
275
276
277
278
279
280
281
282
283
284
285
286
287
288
289
290
291
292
293
294
295
296
297
298
299
300
301
302
303
304
305
306
307
308
309
310
311
312
313
314
315
316
317
318
319
320
321
322
323
324
325
326
327
328
329
330
331
332
333
334
335
336
337
338
Výpisy z rozličných kronik
339
340
341
342
343
344
345
346
Kronika Františka Pražského
347
348
349
350
351
352
353
354
355
356
357
358
359
360
361
362
363
364
365
366
367
368
369
370
371
372
373
374
375
376
377
378
379
380
381
382
383
384
385
386
387
388
389
390
391
392
393
394
395
396
397
398
399
400
401
402
403
404
405
406
407
408
409
410
411
412
413
414
415
416
417
418
419
420
421
422
423
424
425
426
427
428
429
430
431
432
433
434
435
436
437
438
439
440
441
442
443
444
445
446
447
448
449
450
451
452
453
454
455
456
Kronika Beneše z Weitmile
457
458
459
460
461
462
463
464
465
466
467
468
469
470
471
472
473
474
475
476
477
478
479
480
481
482
483
484
485
486
487
488
489
490
491
492
493
494
495
496
497
498
499
500
501
502
503
504
505
506
507
508
509
510
511
512
513
514
515
516
517
518
519
520
521
522
523
524
525
526
527
528
529
530
531
532
533
534
535
536
537
538
539
540
541
542
543
544
545
546
547
548
Seznam jmen osobních a místních
549
550
551
552
553
554
555
556
557
558
559
560
561
562
563
564
565
566
567
568
569
570
571
Obsah
572
Název:
Fontes rerum Bohemicarum. Tom. IV / Prameny dějin českých. Díl IV
Autor:
Emler, Josef
Rok vydání:
1884
Místo vydání:
Praha
Česká národní bibliografie:
Počet stran celkem:
599
Obsah:
- I: Titul
- V: Úvod
- 1: Petra Žitavského Kronika zbraslavská
- 339: Výpisy z rozličných kronik
- 347: Kronika Františka Pražského
- 457: Kronika Beneše z Weitmile
- 549: Seznam jmen osobních a místních
- 572: Obsah
Strana 11
1270
PETRA ŽITAVSKÉHO KRONIKA ZBRASLAVSKÁ.
Nullus rixatur,
In terris illis,
nullus ibi dampna”) minatur
castris, stratis sive villis.
Has igitur terras adeptus, titulum glorie sue,
quem prius habuit, in epistolarum?) suarum
exordio magnifice ampliavit; forma autem sui
tituli fuit talis: Ottakarus,) dei gracia rex Bo-
hemie, marchio Morauie, dux Austrie, Styrie,
Karinthie*) et Karniole,) dominus Marchie,")
Egre, Portus Naonis. !) Insuper Veronenses, Ter-
visini et Fori Julienses," cum aliis quibusdam
oppidis in margine maris iacentibus istius regis
videntes magnificenciam, inito consilio eum pro
defensore concorditer elegerunt suisque parentes
beneplacitis, sibi tanquam domino suo ultronei
servierunt. Sic profecto extendit palmites suos
usque ad mare et usque ad flumen cepit suas
propagines feliciter dilatare.
Sic rex subiectas terras regit ecce potenter.
Iusticie rectas semitas sectando frequenter.
Ante suum vultum | nunquam pertransit inultum
Crimen prolatum. Sic se cunctis bene gratum
reddit, cuilibet*) quoque, quod suum erat,
reddere, repulso furore causas discuciendo co-
gnovit. Quociens autem rex iste magnanimus ho-
stium cuneos potentur propulsaverit, quociens
quoque innumeram") adversariorum multitudinem
cum paucis campestri bello audacter invaserit
et victor gloriosus ad propria remeans triumphi
palmam letanter reduxerit, luculenter insinuant,*)
qui de suis gestis fortibus ex certa sciencia cro-
nica conscripserunt et in diversis voluminibus
digne recolenda ea posteris reliquerunt?)
Huni, Litwani, Bauari simul atque Comani
Ac alie gentes, pecorino more cadentes,
Ipsum noverunt et ab ense suo perierunt.
11
Capitulum V.
Quomodo propter sterilitatis opprobrium inter
regem et reginam fuerit") celebratum divorcium.
Nupciarum autem solempniis debita cele-
britate peractis domina Margaretha per annos
plurimos cum rege mansit, sed sterilitatis hu-
miliata opprobrio") liberos, qui sibi in regno
succederent, habere nequivit. Nichil denique de
contingentibus ab utroque obmittitur, sed regina,
ut dictum est, omnino sterilis invenitur. Rex
igitur pretextu*) sterilitatis huiuscemodi su-
biectis sibi terris mala affutura?) presenciens,
quosdam sibi familiares pre ceteris convocavit
eisque turbacionis sue materiam clandestine enar-
ravit. Ipsi vero commune bonum privato pre-
ponderantes commodo,*) salubrius censuere, re-
gem dilecte coniugis privari consorcio, quam
sine heredibus totum suum dominium diuturno
subiacere periculo.
Qui rem privatam magis ostendit sibi gratam,
Quam rem multorum, merito*) rex fit populorum.
Sapientum igitur*) inductus verbis et ac-
quiescens consiliis, universis suis nobilibus con-
vocatis et satrapis, non sine cordis gemitu rem
diu celatam prodidit et, ut non tam sibi, quam
utilitati populi consulerent, publice postulavit.
Ex hoc consulitur, quo nil melius fore scitur,
Quod Margaretha sterili rex coniuge spreta
Consortem ducat,
que debita lege matrimonii liberos sibi iure he-
reditario successuros’) producat.?)
Quid plura? Episcopi convenerunt et de
consensu sedis apostolice divortium inter regein
et reginam debita sollempnitate adhibita coram
universo populo celebraverunt. Turbatur ergo
rex et tota Bohemia cum ipso, sed que lingwa
retexere, aut quis intellectus capere poterit,
1) Titulu tohoto začal užívati asi od měsíce srpna r. 1270, jak z listin viděti jest. — ?) Srovnej Prameny děj.
česk. II, 334. — ?) Reg. dipl. Boh. II, 137 a zvläst& II, 1169. Böhmen Reg. imp. 1246—1313 Additam. secundum
str. 437 a 438.
P) dapna 2. — Rukopis 4 nevkládá p mezi m a n, jako se to obyčejně děje v rukopisech 2 a 3. — *) epularum
ruk. — *) Octakarus 4. — *) Corynthiae 4. — *) Carn. 4. — ") d. marchio Egre. Dobner. — ") Juliensis 2.
— *) civili-
bus 4. — ”) nimiam 2. — *) insinuat 4 — “) fuit 4. — ") obprob. 2. — ©) nemá 3. — ") adfut. 4. — *) quomodo 2. —
f) marito fit rex 4. — *) igitur verbis acquies. et cons. 2. — !) successores 3, 4.
2*
1261