KRONIKA BENEŠE 7 WEITMILE. 148 jestate sua venerunt omnes principes illarum terrarum, ecclesiastici et seculares, cum suis panderiis extensis faciebant omagia et iuramenta fidelitatis regi Romanorum, Ludewico existente in civitate et per muros civitatis aspiciente. Non parvam enim habuit melancoliam, cum videret adversarium suum cum virtute et potencia magna, cui resistere non poterat. Et quando cerne- bat novum Woldemarum de terra sua investiri, poterat tunc cor eius pre doloribus digne scindi. Postquam vero iste Woldemarus fere totam terram per auxilium domini nostri recuperasset, quia hiemps instabat, reversus est dominus noster cum gente sua et fratre suo Doemiam, et Wolde- marus ille, licet aliquas ex civitatibus postea perdiderit, in aliis tamen civitatibus pocioribus regnavit et habitus est pro vero et naturali principe usque ad diem mortis sue, et vixit post fere X annis et mortuus est in principatu, licet communis esset de ipso opinio, quod iste non esset ille verus et antiquus Woldemarus, et creditur, quod fuit truffa ') excogitata contra ne- quiciam Ludewici prefati, quia sic ars deluditur arte. Ludewicus vero ipse, cum sua gens hanc graciam ad ipsum non haberet, eundem marchio- natum Brandeburgensem contulit Ottoni, fratri suo minori, et amplius illuc non rediit. Eodem ?) anno de mense iulii fuerunt vali- dissimi venti, qui multa edificia in multis locis deiecerunt. Anno?) Domini MCCCXLIX venit Pragam ad dominum Karolum regem quidam vir de urbe Romana magne litterature et egregius dictator, asserens se nunccium a Deo missum pro re publica, et multa predicens futura. Fuerat autem iste vir ante ista tempora Rome tribunus et valde potens, potenter pro tempore rem gubernans publicam. Qui in tantam presumpcionem proru- perat, ut Ludewicum tunc viventem, qui occupa- bat imperium, et postea dominum Karolum, re- gem Romanorum, suis litteris ad curiam citaret et vocaret. Unde scribebat se in suis litteris: Nicolaus tribunus, severus et clemens, caudida- tus, miles Spiritus sancti. Dicebat eciam se esse 519 pluribus coronis coronatum. Finaliter cum multa erronea et sibimet contraria coram domino rege et domino Arnesto archiepiscopo et ceteris prelatis proposuisset, inventus est errare in fide, et tra- ditus est carceribus in Rudnicz. In quibus cum aliquamdiu teneretur, ecce! venit littera epi- scopi Spoletani et apostolice sedis legati, in qua racione contumacie ipse tribunus in negocio fidei citatus pro heretico condempnabatur. Hec audiens dominus Karolus, dictum tribunum ad sedem apostolicam remisit. Qui quidem tribunus per papam missus Romam in quadam sedicione a populo occisus est. Eodem *) anno in die palmarum reliquie et sanctuaria imperii, videlicet magna pars de ligno sancte crucis; item lancea Domini; item unus clavus; item corona sancti Caroli; item gladius eidem contra paganos per angelum missus; item brachium sancte Anne, et alia, que imperatores soliti sunt habere, portata sunt Pragam de Ba- varia, et processionaliter recepta cum magna solempnitate in Wissegrado et ducta ad eccle- siam Pragensem. Unde dictus Karolus, accensus speciali devocione, obtinuit a sede apostolica, ut specialis dies pro veneracione illarum in Boe- mie et Almanie partibus deputaretur, et solemp- niter sub speciali officio, quod idem dominus Karolus cum aliis theologis exposuit, celebra- retur singulis annis perpetuis temporibus VI feria post dominicam Quasimodo geniti proxima. Et dominus papa ad instanciam domini regis predicti omnibus Pragam ad dictam solempnita- tem et earundem reliquiarum ostensionem ve- nientibus largitus est magnas indulgencias, que in bullis ipsius evidencius continentur. Et re- vera hiis temporibus, quando huiusmodi insignia in dicta solempnitate ostendebantur, conveniebat Pragam de omnibus mundi partibus tanta multi- tudo hominum, quod nullus crederet, nisi qui oculis suis videret. Propter hunc maximum con- cursum factum est et positum secundum annuale forum eo tempore in Nova civitate Pragensi. Eodem anno doninus Karolus, Romanorum et Boemie rex, marchionatum Morawie contulit ?) T. j. podvod. — ?) Srovnej kron. Frantiáka Pražského, Pram. děj. &. IV, str. 451. — ?) Srovnej tamtéž kap. XXVIII, str. 452. Viz též Palackého Děj. nu. &. II, 2 etr. 119—122. — *) Dne 21 března r. 1350. 1350