350 proculmota ad ipsum convenirent, specialiter ad re- gem Boemie literas dirigendo. Cum autem illuc per- venisset, imperator conabatur, ut sibi castra et ci- vitates quasdam resignaret, gui racionabiliter pre- habito consilio cum suis hoc facere recusavit. Sed cum egressi fuissent de curia imperatoris abbas de Wlda tangens leviter humerum regis ait ad eum: Si ego essem vicinus tuus, vellem compescere ) te et obedientem imperio efficere, regulum humilem de te faciendo. Unus autem ex militibus regis nomine Hogerius*) dedit predicto abbati alapam et ait ei: Monache non habuisti bonum pedagogum, qui te docuisset reges et maiores te honorare. Tunc cum!) magno rubore abbas cum suis recessit. Propter hoc igitur et alias causas imperator voluit regem et pre- fatum militem detinere. Hoc intelligens rex iussit suis, ut armate se ad iter prepararent. Cum autem fuisset vocatus ad presencium imperatoris, Hogerius predictus involuens gladium et cultellum cum pallio regali viriliter fuit ") regem subsecutus. Imperator quoque ait ad regem: Dudum de te male cogitavi, te volens humiliare, nunc autem perducam hoc") ad effectum. Rex vero ait ad eum: Nondum domine habetis me in vinculis, nec sum impos membrorum meorum. Et mox arripiens cultellum imperatorem per supe- riorem oram vestimenti tenuit et ait: aut me?) cum meis illesum sine omni impedimento abire ad reg- num meum permittas, aut nunc per me privaberis tua vita. Imperator autem stupens ac tremens pro- misit sub iuramento facere, quod ipse vellet et op- taret. Miles quoque regis predictus stabat circa re- gem gladium tenens evaginatum. Imperator vero vo- catis suis omnibus sub obtentu gracie sue districte mandavit, ut nullus regem Boemie nec verbo nec facto molestaret, ipsum nequaquam impediendo. Rex vero pacifice in Boemiam reversus suo fideli militi Hogerio contulit sibi et heredibus?) suis Belinam castrum et civitatem. cum suis pertinenciis perpe- tuo?) possidendam hoc firmans suis privilegiis et instrumentis. Et tempore ipsius fuit episcopus Pragensis dominus Mikussius, qui de humili progenie de KRONIKA FRANTISKA PRAZSKÉHO. Vgiezd") sub monte Petrino originem duxit, et quemadmodum rex pecuniam odio habebat, sic episcopus aurum precipue ferventer et studiose ") conquirebat et conquirendo diligebat. Quadam autem die audiverat in quibusdam aurifodinis grande granum auri ad instar magni pomi seu pugni invenisse, ") pro quo quam plures nun- cios misit, et quociens quis portam curie ape- ruit, inquirebat, utrum intrans cum dicto grano advenisset, affectans hoc magno gaudio") possi- dere, et cum sibi allatum fuit, cum magna dili- gencia id cum alio thesauro fecit conservari. Et rex Wencezslaus post multa acta et exer- cicia regalia et militaria, cum tempore autump- nali insisteret venacioni, fuit valida infirmitate gravatus et perveniens ad curiam suain") Po- czapel prope Weronam ibidem de hac vita mi- gravit. Milites ") vero quidam, qui tunc aderant, hoc celantes intestina sua omnia excipientes, ibidem in ecclesia sepelierunt, corpus vero re- gale clam ad castrum Pragense deduxerunt et ibidem sub magna custodia in turri posuerunt. Si quis vero coram rege negocia sua vellet trac- tare, illi dixerunt, quod rex medicinam sump- sisset et non valeret aliquibus negociis occupari. Et mox miserunt literas regio sigillo signatas caute ad quosdam, qui castra regalia tenebant, et ad stipendiarios, quibus rex obligaverat bona regalia, cum litem haberet cum filio suo Przse- misl, marchione in Morauia existente. Qui visis literis quasi mandatis regalibus obedientes, cum ad castrum Pragense venissent, sigillatim ad cor- pus regale eos intromittentes captivitati manci- paverunt, et sic coacti bona regalia restituerunt, et deinde pretaxatum corpus regale ad sanctum Franciscum in loco sue fundacionis in Maiori ciuitate Pragensi honorifice sepelierunt. ') te comp. 2. — *) Ogerius 2, a tak níZe. — ') nemà 2. — ") regem fuit 2. — ^) ad hoc effectum 2. — *) me tu cum 2, — *) suis hered. 2. — 3) perpetue 2. — ") Vgezd 2. — ") et studio 2. — *) inventum fuisse 2. — ") desiderio 2. — ?) suam in 2. — 7) Nobiles 2. 1253