z 600 stránek
Titul
I
II
III
IV
Úvod
V
VI
VII
VIII
IX
X
XI
XII
XIII
XIV
XV
XVI
XVII
XVIII
XIX
XX
XXI
XXII
XXIII
XXIV
XXV
XXVI
XXVII
XXVIII
Petra Žitavského Kronika zbraslavská
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
115
116
117
118
119
120
121
122
123
124
125
126
127
128
129
130
131
132
133
134
135
136
137
138
139
140
141
142
143
144
145
146
147
148
149
150
151
152
153
154
155
156
157
158
159
160
161
162
163
164
165
166
167
168
169
170
171
172
173
174
175
176
177
178
179
180
181
182
183
184
185
186
187
188
189
190
191
192
193
194
195
196
197
198
199
200
201
202
203
204
205
206
207
208
209
210
211
212
213
214
215
216
217
218
219
220
221
222
223
224
225
226
227
228
229
230
231
232
233
234
235
236
237
238
239
240
241
242
243
244
245
246
247
248
249
250
251
252
253
254
255
256
257
258
259
260
261
262
263
264
265
266
267
268
269
270
271
272
273
274
275
276
277
278
279
280
281
282
283
284
285
286
287
288
289
290
291
292
293
294
295
296
297
298
299
300
301
302
303
304
305
306
307
308
309
310
311
312
313
314
315
316
317
318
319
320
321
322
323
324
325
326
327
328
329
330
331
332
333
334
335
336
337
338
Výpisy z rozličných kronik
339
340
341
342
343
344
345
346
Kronika Františka Pražského
347
348
349
350
351
352
353
354
355
356
357
358
359
360
361
362
363
364
365
366
367
368
369
370
371
372
373
374
375
376
377
378
379
380
381
382
383
384
385
386
387
388
389
390
391
392
393
394
395
396
397
398
399
400
401
402
403
404
405
406
407
408
409
410
411
412
413
414
415
416
417
418
419
420
421
422
423
424
425
426
427
428
429
430
431
432
433
434
435
436
437
438
439
440
441
442
443
444
445
446
447
448
449
450
451
452
453
454
455
456
Kronika Beneše z Weitmile
457
458
459
460
461
462
463
464
465
466
467
468
469
470
471
472
473
474
475
476
477
478
479
480
481
482
483
484
485
486
487
488
489
490
491
492
493
494
495
496
497
498
499
500
501
502
503
504
505
506
507
508
509
510
511
512
513
514
515
516
517
518
519
520
521
522
523
524
525
526
527
528
529
530
531
532
533
534
535
536
537
538
539
540
541
542
543
544
545
546
547
548
Seznam jmen osobních a místních
549
550
551
552
553
554
555
556
557
558
559
560
561
562
563
564
565
566
567
568
569
570
571
Obsah
572
Název:
Fontes rerum Bohemicarum. Tom. IV / Prameny dějin českých. Díl IV
Autor:
Emler, Josef
Rok vydání:
1884
Místo vydání:
Praha
Česká národní bibliografie:
Počet stran celkem:
599
Obsah:
- I: Titul
- V: Úvod
- 1: Petra Žitavského Kronika zbraslavská
- 339: Výpisy z rozličných kronik
- 347: Kronika Františka Pražského
- 457: Kronika Beneše z Weitmile
- 549: Seznam jmen osobních a místních
- 572: Obsah
Strana 31
1287
1287
PETRA ŽITAVSKÉHO KRONIKA ZBRASLAVSKÁ.
occasione nominis se ipsum ad imitandum patris
industriam ex iugi memoria provocaret. Digne
siquidem in memoriam filii verti debuit, qui
progenitorum suorum metam transcendens, dia-
dema*) regium tam gloriosis actibus in exemplum
posteris, dum viveret, decoravit.
Vulgus letatur, dum filius hic generatur,
Hune regnaturum confidens atque futurum
Regni rectorem, si forsan progenitorem
perderet, ne heredis solacio destituta terra Bo-
hemorum acephala remaneret. Rex eciam primo-
geniture sue exortu hilaris effectus, donativa
distribuit, deum quoque, qui ipsum novi fetus
magnificavit genimine, in omnibus suis operibus
benedixit. Deus vero, qui cunctis terminum, quem
non transgredientur, constituit, eundem Ottaka-
rum, regis") primogenitum, eodem anno nativi-
tatis sue de carnis ergastulo evocavit.
Sic mors turbavit omnes, quos letificavit
Exortus pueri) Studeas idcirco vereri
Verba Dei fortis vivens et tempore mortis.
Capitulum XXIV.
Quomodo Zewischius*) sororem regis Ungarie
duxerit, e& quomodo Wenceslaus monasterium
novum fundare decreverit.
Post hec Zewischius,) regine prius defuncte
consorcio effectus magnanimus, iam de coequa-
lium sibi baronum filiabus uxorem, ne forte de-
generare videretur, habere noluit, sed legatos
mittens in Ungariam sororem Wladislai') regis
ibidem — que, ut puto, dudum religionis habitu
31
induta fuerat — mundi promittens eidem divi-
cias, sibi desponsari legitime postulavit, qui mox,
quod peciit, impetravit. Sed quoniam non solum
uxorem, verum eciam thesaurum universumque
apparatum regis Ottakari olim defuncti sibi ven-
dicaverat, regalibus sibi assumptis insigniis in
Ungariam proficisci disposuit, quatenus regis so-
rorem sibi nuper desponsatam duceret et forsan
cultu decoratus regio gloriosus in aliene gentis
presencia compareret. Igitur cum magna multi-
tudine dum citra" Montem Ferreum iter ar-
reptum iam perageret, nobilis quidam Bohemie,
Heinmannus") de Lewchtenburg?^) nomine, hoc
intelligens, ipsum") hostiliter persequendo im-
peciit et quadrigis captis ipsum omnibus diviciis,
quas sibi ad viam adaptaverat, spoliavit.?) Ze-
wischius autem terga vertens fugam iniit et sic
in Opatowitz cum paucis se recipiens manus
inibi persecutoris evasit. Ipse vero persecucione
cessante resumptis viribus desistere ab inceptis
noluit, sed familia vieque necessariis decenter
adaptatis venit in Ungariam,?) ubi cum ingenti
gaudio nupciarum celebratis solempniis post hec
in Bohemiam rediit et suam secum novam de-
ducens coniugem ipsam in castro, quod Vursten-
berg?) dicitur, mansuram pro tempore collocavit.
Ipsa vero ibi manens consueto more coniugis")
viro commanentis se conceptu") gravidatam re-
periit et impleto pariendi tempore fetum, quem
conceperat, parturivit. Quo facto Zewischius ex-
hilaratus in metis utriusque regni, Ungarie vide-
licet et Bohemie, ambos reges convenire peciit
et, ut iam*) sibi procreatum puerum sacri baptis-
matis levarent de flumine, postulavit. Quod at-
1) Ladislav IV. Nevěsta Závišova jmenovala se Alžběta a byla jeptiškou v klášteře dominikánském na ostrově
u Pešti nyní u sv. Markéty zvaném. Odtud unesl ji násilně Milutin, kníže Mačvy, a pojal za manželku, aby si tím
zjednal větší právo k svému knížetství. Ale Alžběta jej po několika měsících opustila, načež ji pojal Záviš za man-
Zelku. To se stalo asi ke konci r. 1287 nebo na počátku r. 1288. — ?) Železné hory jest pohoří jdoucí od Krucemburka
až k Tejnici. Haiman z Lichtenburka, syn Smila z Lichtenburka, byl spřízněn se Závišem; neboť jeho syn Hynek Kru-
šina měl dceru Závišovu za manželku (Srovnej Reg. Boh. II, 893.).. Nestalo se snad přepadnutí toto z obavy před uby-
tím statků, kdyby se Záviš znova oženil? Opatovice, klášter na ostrově Labském mezi Pardubicemi a Hradcem
Králové ležící a ve válkách husitských pobořený. — ?) Vurstenberg (Fürstenberk) jest nynější Svojanov v někdejším
kraji Chrudimském, a nemožno tu mysleti na Kladsko. Svojanov ležel v území, jež dostal Záviš z Falkenšteina od
krále Václava r. 1285 (Reg. Boh. II, str. 586), r. 1289 se již jmenuje, i podobá se, že od Záviše samého hrad ten vy-
stavěn byl (srov. Reg. Boh. II, 631).
*) dyadema 4. — ") nemá 9. —!) parvi 4. —*) Zewissius 4. —') k slovu tomu při znamení příslušném jest dole
pod textem v ruk. 3 připsáno: de Rosenberg. — ") circa 3, 4. — ^) Heym. 3, 4. — ?) Luchtenburg 3, 4. — ») ipsum —
captis nemá 3. — *) Hung. 4 tu i výše i níže. — "*) nemá 3. — *) in conceptu 4. — *) sibi iam 4.
1287