z 186 stránek
Titel
Ia
Ib
Ic
Register
I
II
III
IV
V
VI
VII
VIII
IX
X
XI
XII
XIII
XIV
XV
XVI
XVII
XVIII
XIX
XX
XXI
XXII
XXIII
XXIV
XXV
XXVI
XXVII
XXVIII
XXIX
XXX
XXXI
XXXII
XXXIII
Einleitung
219
220
221
222
223
224
Formelbuch Königin Kunigunde
225
226
227
228
229
230
231
232
233
234
Formelbücher in Wien
235
236
237
Formelbuch Stiftes Osek
238
239
240
241
242
243
244
245
246
Formelbuch Stiftes Wilhering
247
248
249
250
251
252
Formelbüchern in Wittingau
253
254
255
256
257
258
259
260
261
262
Edition-Formelbuch Kunigunde
263
264
265
266
267
268
269
270
271
272
273
274
275
276
277
278
279
280
281
282
283
284
285
286
287
288
289
290
291
292
293
294
295
296
297
298
299
300
301
302
303
304
305
306
307
308
309
310
311
312
313
314
315
316
317
Aus den übrigen Formelbüchern
318
319
320
321
322
323
324
325
326
327
328
329
330
331
332
333
334
335
336
337
338
339
340
341
342
343
344
345
346
347
348
349
350
351
352
353
354
355
356
357
358
359
360
361
362
363
364
365
366
367
368
Název:
Ueber Formelbücher zunächst in Bezug auf böhmische Geschichte. Nebst Beilagen. Ein Quellenbeitrag zur Geschichte Böhmens und der Nachbarländer im XIII, XIV und XV Jahrhundert (vol. I)
Autor:
Palacký, František
Rok vydání:
1842
Místo vydání:
Praha
Česká národní bibliografie:
Počet stran celkem:
186
Obsah:
- Ia: Titel
- I: Register
- 219: Einleitung
- 225: Formelbuch Königin Kunigunde
- 235: Formelbücher in Wien
- 238: Formelbuch Stiftes Osek
- 247: Formelbuch Stiftes Wilhering
- 253: Formelbüchern in Wittingau
- 263: Edition-Formelbuch Kunigunde
- 318: Aus den übrigen Formelbüchern
Strana 252
252
Palacky, über Formelbücher:
rabilis D. P(etri) praepositi Pragensis in ecclesia S. Galli jus obtinent patronatus, et nostro
etiam, tamquam ipsarum ecclesiarum diocesani, consensu, ecclesias ipsas ad invicem per-
mutassent, — nos voluntati eorum — annuentes etc. —
N° 275, p. 88 — kömmt dieselbe Formel vor, wie oben S. 53, num. 34, nur hier
minder vollständig und correct, als oben.
N° 29, p. 88. Nos Przibizlaus Sadaronensis episcopus notum facimus, quod anno
domini M. CCC° XII°, sabbato quatuor temporum Septembris, de licentia et mandato venera-
bilis domini Johannis Pragensis episcopi in Pragensi ecclesia ordines celebrantes, . . acolythum
ad ordinem subdiaconatus recepimus, spiritus sancti gratia invocata. In cujus testimonium etc
N° 31, p. 89. Die Pfarrer von Owencz und von Prohonicz tauschen gegenseitig ihre
Pfarreien ein, mit des Königs Johann, der von Owencz der Kirchenpatron ist, und des
Bischofs Einwilligung.
N° 335, p. 89. Johannes dei gratia etc. dilecto sibi etc. Quia scientiae literarum in-
sudare desiderans petivisti a nobis, ut tibi ad studium generale ire et ab ecclesia tua prae-
dicta studiorum causa abesse possis, indulgere favorabiliter dignaremur: nos tuis petitionibus,
quia ex rationabili procedunt proposito, annuentes, tibi ut ad studium ipsum ire, ibidem pro
finiendo congruo tempore morari possis, favorabiliter indulgemus. Verum quia propter locorum
distantiam et sine intercisione studii non posses ad nos commode infra tempus, quo in studio
ipso morari intendis, pro recipiendis ordinibus te conferre: tibi etiam, ut a quocunque epi-
scopo, catholico dumtaxat et qui gratiam Apostolicae Sedis non amiserit, ordines, quos non
habes, recipere valeas, plenam et expressam tenore praesentium concedimus facultatem etc.
N° 34, p. 89. Nos Johannes — confirmationem — per honorabilem virum magistrum
Ul(ricum), scholasticum Pragensem, eo tempore, quo nobis in generali concilio Viennae
existentibus, noster fuit vicarius generalis, factam — approbamus etc.
N° 35, p. 89—90. Bischof Johann setzt einen Unbenannten als Pfarrer ein ad ecclesiam
S. Michaelis sub Zderaz, per honor. virum Wenceslaum archidiaconum Pragensem, ad eccle-
siam vero S. Adalberti juxta ipsam ecclesiam S. Michaelis te nobis per plebizanos ipsius
ecclesiae praesentatum, quas propter paupertatem per te unum plebanum regi permittimus
et teneri etc.
N° 38, p. 90 —92. König Johann setzt die Privilegien der böhmischen Stände noch
vor seiner Krönung fest, s. Beilage 129. Es ist dies die wichtigste Urkunde des ganzen
Codex; ihre innere Wahrheit wird verbürgt durch das spätere, in der Kniha Towačowska
erhaltene Diplom desselben Königs vom 18 Juni 1311.
Seite 93 steht eine vollständige Urkunde von K. Johann, dd. Lucemburg, 1334,
dominica qua cantatur misericordia domini, s. Beilage 146. Leider ist der Name des Orts
(Tscheaten) offenbar schlecht geschrieben, und die richtige Lesart nicht herauszubringen.
Scite 94—117 stehen nichtböhmische, an sich unbedeutende Briefformeln, meist über
Privatverhältnisse, und andere Miscellaneen. Nur pag. 109 kömmt ein Zeugniss Bischof
Johanns von Olmütz über die Unschuld eines Mönchs von Sedlec vor (s. Beilage 148), und