246 deputavit, easdem V sexagenas grossorum super bona sua mobilia et immobilia, que ad hoc suffi- cienter viderentur, vigorosius assignando, velud idipsum in litera testamentali antedicti Nicolai lucide intuetur, que nostre civitatis sigillo existit justetenus roborata. demum idem census honesto presbitero domino Ticzkoni,† qui tunc scolaris nomine fruebatur facta erreccione altaris dei nomine, est donatus, necnon super certis heredibus prescripti Nicolai in Czeradycz et super ipsorum attinenciis mobilibus et immobilibus assignatus, ut super eundem censum idem Tyczko deberet ad sacros sacerdocii ordines procedere et missarum solempnia in eodem altario cum suis successoribus more in litera horum confirmatoria declarato diurne et annue celebrare, que quidem litera nostre civitatis majori sigillo efficaciter est munita. et quamvis dominus Tyczko sacerdocio fungens predictum censum XVII annis sine impedimento sustulerit, interim missarum officio serviendo, hactenus prout facit, tamen in assecuccione eiusdem census per Bawaronem de Dyestrp a triennio incongrue impeditur. nam cum Nicolaus, horum fundator principaliter desi- gnatus, duos filios videlicet Bartam et Nicolaum se mortuo reliquisset eisdemque post tempora res exteriores fortuna nubila abstulisset, extunc iidem filii hereditatem in Czeradicz, super quam pre- tactus census deputatus fuerat, mediam vendiderunt, censum super hereditatis eiusdem residuo medio relinquentes. homines autem eandem residuam partem hereditatis, super quam census remanserat, ultimo obtinentes, de annuencia seu consensu dominorum suorum videlicet predi- ctorum duorum fratrum pleno jure cum eodem censu perpetue parendum domini Ticzkonis et suorum successorum per efficacia vota homagium subierunt et censum ad aliquod tempus debite persolverunt. tandem fratres antedicti a memorato Bavario partem hereditatis prope villam Mie- cholup in jus empheteuticum, quod napodaczie dicitur, susceperunt. quam hereditatem dicti fratres ad plenum cum solvere non valerent, per dominum gravabantur videlicet Bavarium ante- dictum. cum vero utique, unde solverent, non haberent, dixerunt: nihil bonorum, unde solvamus, possidemus, dumtaxat partem hereditatis in Czeradicz obtinemus, quam propter presbiterum puta propter dominum Ticzkonem et propter eius census, quos ibi obtinet, distrahere et vendere non audemus. dixit Bavor: detur ergo mihi jus vestrum, quod habetis in eisdem hereditatibus seu censibus, ego bene presbiterum eundem heroneo adjutorio ab hujusmodi juribus seu censibus ammovebo. et factum est ita. Bawor autem contra deum, homines, jura et justiciam de eisdem deo datis censibus semota consciencia, assumpta frivola audacia, irracionabiliter et temere se ingessit, minime curans, quod trinum consilium civitatis nostre ipsum maxima gratitudine petiverit vocibus pluries repetitis, ut dei justicie, eciam ob predictorum trinorum servimina scabinorum seu universi- tatis civium empcionem sepedictorum censuum testamentalium seu ecclesiasticorum obmitteret et sibi de censibus pacificis provideret, quos posset quieta et illesa consciencia obtinere. nec hoc profuit neque illud, transitque hactenus obstinate, missaque perpetua nostre ecclesie precipua abo- letur. ymmo licet memoratus dominus Tyczko domini N. officialis curie archiepiscopalis Pragensis diffinita sentencia deice et juste obtinuerit, quod sibi antedicti homines de Czeradycz more pre- habito debeant censuare, ut in sentencia ejudem officialis sigillo officii officialis roborata, quam dominus Tyczko possidet, elucet evidenter; licet quoque dominus Tyczko in judicio nostre civi- tatis, cui honorabilis vir dominus Hanco, prepositus Lubicensis, tunc regni Boemie subcamerarius, auctoritate regia presidebat, assecutus fuerat per juris sentenciam legitime procedentem, quod sibi census more pristino sit donandus, prout idipsum in libro officii subcameralis lucide est con- scriptum: tamen Bawor consciencie immemor et salutis, eundem testamentalem seu ecclesiasticum censum absurde retinet, jure totaliter nullo fretus. liquet eciam, quod eedem hereditates in Cze- radicz ab antiquis defluxis temporibus, que nulla hominum hererent memoria, ad nostram civitatem 1 Ein Tyczko Altarpriester zu St. Veit und Wenzel in der Marien Kirche 1386.