2 Anno subsequente propositum novae Regestorum edendorum viae et rationis latius elabo- ratum est atque Commissionis ad scientias historicas auxiliares spectantis, ab Academiae sodali V. Vojtišek moderatae, aestimationi et arbitrio subiectum est. Ita evenit, ut principia quaedam Regestorum edendorum constituerentur. Propriae autem laborandi rationes et normae fundamen- tales, quibus provideretur, ut omnis materia unico modo conciperetur, demum creatae sunt a Commissione fontibus historicis medii aevi edendis apud Institutum historicum Academiae scientiarum Bohemoslovacae Pragensis condita, quae duobus annis post Commissionis supra nominatae vices supplevit cuiusque moderamen J. Šebánek, doctori scientiarum, in universitate Brunensi professori, commissum est. Materia primi tomi novae Regestorum seriei elaborata novisque rebus experiendo cognitis normae ab hacce Commissione iterum retractatae et in omni- bus fere punctis accuratiores redditae sunt. Quarum normarum firmae rationes typis excusae prodierunt 3); hic nisi potiora quaedam ex iis non afferentur. Quoad territoria idem modus, qui in antiquis Regestis adhibitus est, servabitur et bohemica non solum ad hodiernam Bohemiam et Moravosilesiam, sed etiam ad alia olim coronae Bohemiae membra spectantia colligentur, velut ad quosdam Silesiae principatus, ad Lusatiam, Misniam et aliqua feuda imperialia. Quoad res, nova series non coartabitur limitibus antiquorum Regesto- rum, quae adiectivis „diplomatica nec non epistolaria“ definiebantur, sed praeter formam etiam characterem diplomaticum respiciet et acta, quae iuris vigore chartas exaequant, varia officia instituunt sive confirmant, variis tractatibus iuris defensionem praestant, cessiones rerum im- mobilium, decimas, solutiones quasdam, alia commemorant, vel saltem quodam modo chartas explicant sive in ulterioribus illustrant, non excludet. Eliminabuntur tantum fontes narrativi, fontes characteris oeconomici, velut libelli redituum et expensarum, libri rationum, libri civi- tatum, libri formarum, similia, quae seorsim aliquando edendum iri sperandum est. In eo quoque diversitas ab antiquis Regestis erit, quod in Regestorum nova serie non unicum et unitum fontium corpus undequaque collectorum efficietur, sed in singulis tomis independenti- bus materia vel ex uno archivo insigniter copioso vel ex aliquot archivis minoribus deprompta comprehendetur. In uno quoque tomo sua temporum ratio observabitur, praefatio praemittetur, in appendice conspectus nominum (locorum et personarum) atque rerum adiungetur, denique glossarium antiquorum terminorum bohemicorum, synonyma in textibus latinis et germanicis occurrentia exhibens, legentium alienigenarum commodo adicietur. Quoniam necessarium est, ut nova Regesta — eodem modo ac Regesta antiqua vel Codex diplomaticus Bohemiae et Moraviae — viris doctis omnium gentium servire possint, praefa- tiones et annotationum apparatus latine conscribentur. Sed in singulis regestis lingua documen- torum observabitur, in latinis latina, in bohemicis bohemica, in germanicis germanica. Regesta bohemice conscripta eorum usui, quibus linguae bohemicae peritia deest, etiam latine in epito- men coacta repetentur. In regestis latinis, quorum numerus in editione praevalebit, dictio fontium una cum terminis in medio aevo usitatis retinebitur, sed in grammaticae principiis et in orthographia latinitatis antiquae consuetudo adhibebitur. In singula regesta ea omnia, quae in documentis alicuius sunt momenti, exacte et unicuique iis utenti utiliter referentur, ut regestum ipsius documenti originalis vice maximum in modum fungi possit. Regestum forma in regestis consueta conficietur. Si documentum a singulis personis editum est, earum nomina et tituli integre afferentur; qui si pluries repetentur, modus contractior adhibendus est. Si documentum a civitate provenit, in regesto tantum in universum „iudex et consules“, si de charta a monasterio edita agitur, in regesto tantum in universum „abbas et conventus“ ponentur; iudicis vel abbatis nomen proprium in annotatione collocabitur, sine uncis si in charta occurrit, cum uncis [ I si aliunde suppleri potest. Si autem iudex vel abbas vel beneficiarius quicumque solus est documenti editor, acceptor, praesentator, similia, nomen eius 3) V. Jenšovská, Regestová edice z doby Václava IV. (1378 pros.—1419 srp.), Archivní časopis, 1964, num. 3. p. 179—182.