Annus 1391 oct. 2. — 1392 ian. 15. 115 In orig. sub textu erat: Franciseus. In orig. sig. maiest. Venceslai regis erat. Falsum2): B) cop. pap. Boh. (conversio e lingua Lat.) saec. XV., ČK, Vs Čes. Krumlov sign. I 3K“ n. 2a; C) cop. pap. Lat. saec. XVI. ex., TR, Vs Nové Hrady n. 2296. Ed. Bl. Rynešová, Listář a listinář, p. 252—253 n. 362. 1) In cop. Mendici. — 2) De eodem accurate cf. ap. Bl. Rynešová in ed. suprascripta; mentionem vide ap. F. Mareš, Padělané diplomy Rožmberské. ČČH I, 1895, p. 380 et ap. I. Hlaváček, Das Urkunden — und Kanzleiwesen, p. 136. 262) 1391 dec. 1. Žebrák1). Venceslaus, Roman. et Bohemiae rex., ad Johannis de Michelsperg [Michalovice] preces castrum Weleschin [Velešin], quod cum omnibus pertinentiis Johannes iam dictus Henrico de Rosemberg eiusque heredibus pro certa pecuniae summa vendidit, ab omni iure et feodi onere, quibus castrum regi et coronae Bohemiae ab antea tenebatur, absolvit et liberat ita videlicet, ut Henricus de Rosemberg eiusque successores idem perpetuo possidere debeant. In plica a dextris: Ad relacionem Cunati Keppleris Franciscus, Olomucensis canonicus. — In tergo: Registravit Bartholomeus de Nova civitate [Nové Město na Moravě]; ibidem alia manu coaeva: Litere super exfeodacione castri Welessin ac omnium bonorum ad id spectancium. Sig. maiest. Venceslai regis cum secreto dorsali. Orig. perg. Lat.,2) TR, Vs Nové Hrady n. 4988. Ed. J. M. Klimesch, Besitzer von Weleschin, p. 137—138. 1) In orig. Mendici, — 2) Etsi forma litterarum nullam suspicionem movet, censeo tamen easdem litteras suspectas esse; cf. n. praecedentem. Constat Johannem de Michalovice dominium Velešín iam a. 1387 dominis de Rožmberk vendidisse; cf. supra n. 168 et 173 atque Sedl. HZ III p. 226. 263) [1391—1411]1) dec. 8. Pragae. Venceslaus, Roman. et Bohemiae rex, ad Henricum de Rozenberg Cztweronem2) dirigit requirens, ut relationibus ipsius fidem credulam adhibeat. Sub textu a dextris: Rex per se. Sig. Venceslai impressum, tectum. Orig. pap. Lat., TR, Historica n. 129. 1) Praeter dec. a. 1392—1393, 1397—1399, 1401, 1404—1408, quibus rex Praga aberat; cf. I. Hla- váček, Itinerář, p. 69—87; idem, Urkunden — und Kanzleiwesen, p. 417—429. Aliter suppletum e mentio- nibus ap. Sedl. HZ III p. 108 invenientibus et personam Henrici de Rožmberk attinentibus. — 2) Regis cursor vel nuntius, ut opinor. 264) 1392 ian. 15. Bratislava. Sigismundus, rex Hungariae, Dalmatiae et Croatiae, marchio Brandenburgensis, Arnes- tum, ducem Austriae, inter quem ex una et Margaretham, ducissam Stetinensem et sororem suam, parte ex altera contractus super sponsalibus factus est, certiorem facit dictae Margarethae viginti milia florenorum auri per se nomine veri dotalicii assignanda esse, sc. divisim in duobus annis subsequentibus semper in festo Purificationis BMV1). Rex quoque fideiussores suos, vid. Petrum de Sterbnerg [Šternberk], Erhardum de Canstat [Kunštát], Petrum de Crawar [Kra- vaře] atque Laczkonem de Crawar alias de Helfenstein [Helfštejn], sub condicionibus certis statuit. Si dictam pecuniam in terminis memoratis dare neglexerit, extunc castra sua regalia