10 Si litteras oppidum aut monasterium edidit, regestum, sicut et litterae ipsae, a solita magistratus appellatione incipit, e. g. „Iudex et consules“, „Abbas et conventus“, similiter, nomina vero singulorum consulum aut fratrum regularium, quae in documento leguntur, non solum in indi- ce, sed etiam in notis infra textum positis enumerantur. Uncis angulatis nomina e libris, com- mentationibus, editionibus suppleta nec non textus partes restitutae in notis plerumque inclu- duntur, memorata nomina testium in regesti fine ponimus. Argumenta litterarum obscuriora pluribus sententiis exscribuntur. Post regestum notae in cancellaria scriptae sequuntur. Ea tan- tum indorsata eduntur, quae ab accipientibus scripta sunt, aut quibus argumentum litterarum attingitur vel suppletur. Regesta ad instrumenta notariorum pertinentia eorum nomina con- tinent. Sequitur sigillorum descriptio, in qua sigillatores eodem ordine, quo sigilla eorum appen- sa sunt, enumerantur. Breves descriptiones imaginum nonnisi in sigillis nobilitatis et minoris cleri praebemus. Ne imago eiusdem sigilli iterum atque iterum describatur, lectorem ad priora revocamus. In sigillis urbium pagina libri, quem V. Vojtíšek composuit, memoratur14). De- scriptiones sigillorum uncis rotundis includuntur, in quibus, si opus est, etiam de sigilli detri- mento lectorem monemus. Si nulla est mentio imaginis in scuto et eius partibus positae (e. g. in superiore vel inferiore, dextra aut sinistra parte) neque ulla mentio detrimenti imaginis, intelligendum est nullam imaginem exstare. Si sigilla plura sunt, sigillatorum nomina formam nominativi habent, si unus est sigillator, genitivi forma in eius nomine memorando utimur. Si sigillum in scidula membranacea appenditur, nulla fit eius rei mentio; tum demum notam ad hanc rem spectantem addimus, cum sigillum alio modo litteris affixum invenimus. Eam legendam solam commemoramus, in qua nomen continetur ab eo, quod in corroboratione legitur, diversum. Sequitur nota ad originem pertinens, in qua praeter fontem et signaturam aut numerum inventarii, quo modo litterae servatae et quo loco depositae sint, explicamus (Třeboň — — TŘ, Jindřichův Hradec — JH, Český Krumlov — ČK). Copiae simplices nota „cop. sola signantur. Documenta fontium editis aut non editis inventariis descriptorum non signatu- ra, sed numeris horum inventariorum (n.i.) definiuntur, quae signandi ratio nuper accepta est, quoniam archivariis et rerum gestarum investigatoribus, qui talibus subsidiis utuntur, occa- sionem documenti celeriter inveniendi praebet. Si neque numerus inventarii neque signatura, sed numerus simplex (n.) affertur, intelligendum est fontem numeris seriem documentorum signantibus ordinatum esse. Post hanc notam libri, commentationes, editiones enumerantur, in quibus textus documentorum invenitur (aut plenus, aut regestum, aut pars, aut imago lucis ope facta). Libri et commentationes, in quibus nonnisi documenti mentio fit, non memorantur exceptis potissimis historicorum operibus eas litteras illustrantibus, quae plurimum momenti ad iuris historiam nec non ad res in toto Bohemiae regno gestas attulerunt. Ne ea quidem recen- tiora opera omittuntur, quae rei diplomaticae non mediocriter profuerunt (e. g. falsas litteras a genuinis discernentia). Praefationem claudens gratias ago omnibus, qui me in editione elaboranda adiuverunt. Magnas grates doctori J. Spěváček CSc. ante omnes debeo, qui mihi opus paranti rerum et linguae experientia adfuit. Nec minore gratitudine professori doctori Z. Fiala DrSc., bonae memoriae, qui has lucubrationes recensuit, obstricta sum. Officii mei esse arbitror consilia ad rem diplomaticam papalem pertinentia a doctore Jaroslav Eršil mihi candide impertita debitis gratiis prosequi. Omnes archivarios Trebonenses, Krumlovienses, Novodomenses auxilio mihi fuisse fateor, quos inter dr. Karel Tříska, Adolphus Kalný, prom. hist., Jiří Záloha, prom. hist., Luděk Tischler, prom. hist., plurimam sibi gratitudinis partem vindicant. Neque negare volo me a femina docta V. Uhlířová, prom. hist., quae archivo publico Pragensi operam suam praestat, amice esse adiutam. Iustam laudum portionem collegae Rudolpho Tecl et doctori Karo- lo Dolista debeo, qui me de aliquot documentis monuerunt. Neque ultimi, si meritorum magni- 14) V. Vojtíšek, O pečetech a erbech měst pražských i jiných českých. Zprávy památkového sboru hl. města Prahy. Vol. 8. Praha 1928.