z 308 stránek
Titul
I
II
701
702
703
704
705
706
707
708
709
710
711
712
713
714
715
716
717
718
719
720
721
722
723
724
725
726
727
728
729
730
731
732
733
734
735
736
737
738
739
740
741
742
743
744
745
746
747
748
749
750
751
752
753
754
755
756
757
758
759
760
761
762
763
764
765
766
767
768
769
770
Edice
771
772
773
774
775
776
777
778
779
780
781
782
783
784
785
786
787
788
789
790
791
792
793
794
795
796
797
798
799
800
801
802
803
804
805
806
807
808
809
810
811
812
813
814
815
816
817
818
819
820
821
822
823
824
825
826
827
828
829
830
831
832
833
834
835
836
837
838
839
840
841
842
843
844
845
846
847
848
849
850
851
852
853
854
855
856
857
858
859
860
861
862
863
864
865
866
867
868
869
870
871
872
873
874
875
876
877
878
879
880
881
882
Undatirte urkunden
883
884
885
886
887
888
889
890
891
892
893
894
895
896
897
898
899
900
901
902
903
904
905
906
907
908
909
910
911
912
913
914
915
916
917
918
919
920
Formelbuch Königsberg
921
922
923
924
925
926
927
928
929
930
931
932
933
934
935
936
937
938
939
940
941
942
943
944
945
946
947
948
Formelbuch K. Otakar
949
950
951
952
953
954
955
956
957
958
959
960
961
962
963
964
965
966
967
968
969
970
971
972
973
974
975
976
977
978
979
980
981
982
983
984
985
986
987
988
989
990
991
992
993
994
995
996
997
998
999
1000
1001
1002
1003
1004
1005
1006
Název:
Codex diplomaticus et epistolaris Moraviae. Urkunden-Sammlung zur Geschichte Mährens im Auftrage des mährischen Landes-Ausschusses. Bd. 7. 1334-1349. Abt. 3
Autor:
Chytil, Josef
Rok vydání:
1866
Místo vydání:
Brno
Počet stran celkem:
308
Počet stran předmluvy plus obsahu:
II+306
Obsah:
- I: Titul
- 771: Edice
- 883: Undatirte urkunden
- 921: Formelbuch Königsberg
- 949: Formelbuch K. Otakar
Strana 900
900
333.
Die Prager Bürger ersuchen den Olmützer Stadtrath, den dort in Haft habenden Böse-
wicht nach Verdienst richten zu wollen. o. D. u. O. 1344.
rudentibus viris, Judici et Juratis Olo(mucensibus), Otto de Hall., Judex, et Jurati
Pragenses, Sinceram ad eorum beneplacita voluntatem. Sicut experiencia edocente invenimus,
quod ad nostram instanciam singula, que rigor justicie circa detentum vestrum exigit, facitis
et fecistis, De quo vobis grates referimus copiosas, ita animati confidencia ampliori, vos
petimus et rogamus, quatenus de predicto detento, exhibitori presentium nostro Concivi
super hiis, que in eundem detentum coram vobis habebit agere et monere, talem expeditam
justitiam faciatis, occasione cujus dictus detentus penam promeritam sustineat et in qua
actor merito contentetur.
(Jacobi cod. epistol. Johannis reg. Bohem. S. 65. n. 156.)
334.
Herzog Johann von Kärnthen befiehlt den Bürgern (von Olmütz), dass sie den in Haft
habenden Bösewicht nach Verdienst richten. o. D. u. O. 1344.
Johannes Dux Kar(ynthie) Vobis..Judici et Juratis nobis dilectis damus fraterno
ac nostro nomine in mandatis firmiter ac commisso, volentes, ut de illo malemerito, quem
ad instantiam dilectorum nobis,..Judicis et Juratorum Pragensium ac certi sui Nuncii, cap-
tivitas vestra nectit, enormis facti ejusdem malemeriti experientia exigunt, justum ad exhi-
bitoris presentium requisitionem judicium faciatis, sic quod idem penam condignam sustineat
pro reatu, Scituri quod si per vos ex quacunque suggestione secus fieret, quod non credimus,
id in vos pregraviter contigeret reddundare. Datum.
(Jacobi cod. epistol. Johannis reg. Bohem. S. 65. n. 154.)
335.
Der Strahöfer Mönch W. klaget bei dem Markgrafen Karl wegen des ihm durch Peter
von der Kleinseite Prags auf der offenen Strasse bei Horměřic geraubten Geldes. o. D. u. O.
1338—1346.
Derenissime Princeps, Domine Marchio. Ego frater W. Mon(achus) Strahoviensis,
coram vestra inclita serenitate propono querulose, quia Petrus filius M. albi de minori
Civitate Pragensi me volentem transferre in Premon. pro negociis meis hoc anno, proxima
sexta feria nunc ante festum ste Crucis, circa villam Hormeritz in Strata publica, dei timore
postposito, media sexta sexag(ena) spoliavit, quam pecuniam adhuc michi reddere contra-
dicit, Dicens me fuisse contra Pet(rum) abbatem Mon(asterii) nostri predicti transiturus,
cum tamen constabat per litteras domini B. ac Conventus mei, quod ego de licentia ipsius