603 Fundatores sæpe dicti Monasterij, aut alter quicunque, ipsi Monasterio sub specie defensionis, vel alia quavis occasione ullam infere queant offensam. In quo si secus fieret, ad Nos, et Successores Nostros debebit haberi recursus. Præmissas itaque, Exemptionem, et libertationem, ac Gratias ipsi Monasterio, nec non Abbatissæ, et Monialibus, cæterisque personis, hominibus, et bonis ejus præedictis, præsentibus videlicet, et futuris, per Nos, et Successores Nostros Reges Bohemiæ promittimus bona fide perpetuis temporibus inviolabiliter observari. Demum omnia bona, Baronum, vel Civium, aut aliorum, quæ præfatæ Moniales ad Monasterium suum donationis, vel emptionis, seu legationis titulo obtinuerint, vel contraxerint, sive in Civitatibus, villis, Oppidis, curijs, Ecclesijs, Sylvis, piscationibus, pratis, campis, sive in alijs quibuscunque rebus, et proventibus habeantur, cuncta ipsis Monialibus, et earum po- steris, bona hujusmodi cum omnibus utilitatibus, et obventionibus eorundem, ad usus Abbatissæ. et Monialium, et Monasterij prædicti, eis in perpetuum conferimus jure hæreditario, ab omni servitute, et onere semper libera, ut prædicitur, possidenda. Quam donationem, et libertationem ad omnes Posteros Nostros extendi volumus in his scriptis, adjicientes nihilominus, quod prædictum Monasterium cum omnibus suis tam rebus, quam personis, omni, et maxima libertatis perpetuis temporibus frui debeat gratia, et gaudere, quæ per Nos, sive Prædeces- sores Nostros unquam in Regno Bohemiæ cuiquam dignoscitur esse facta. Ad quam libertatis gratiam, ipsum præsentibus de certa scientia confirmamus. Mandantes universis fidelibus Nostris Baronibus, Nobilibus, vasallis, clientibus, Burggravijs, Justiciarijs, Villicis, Judicibus juratis, et civibus, cæterisque Officialibus Nostris, et subditis qui sunt, et qui pro tempore fuerint, quibuscunque censeantur nominibus, et cujuscunque dignitatis, conditionis, aut status existant, et sub obtentu gratiæ Nostræe firmiter, et districte, ne quocunque colore quæsito, directe, vel indirecte. Exemptionem, et libertationem præmissas præsumant infringere, vel ante dictum Monasterium personas, vel bona ejus quæcunque contra tenorem earum in aliquo molestare, prout indignationem Regiam, et districtam evitare voluerint ultionem. Si quid autem contra præmissa, vel ipsorum aliquod, in præjudicium sæpe dicti Monasterij Abbatissæ, Monialium, personarum, vel bonorum ejus per quempiam contigerit attemptari, hoc totum ex tunc, prout ex nunc irritum esse decernimus, et inane. In cujus rei perpetuæ firmitatis vigorem, et ne super præmissis, vel ipsorum aliquo ullum imposterum per quempiam possit dubium suboriri, præsentes literas fieri, et Nostræ Majestatis Sigillo jussimus communiri. Acta sunt hæc Pragæ præsentibus Venerabilibus Gerlaco Moguntino, et Arnesto Prag. Ecclesiarum Archi-Episcopis, ac Illustri Rudolpho Duce Saxoniæ, et Venerabili Ulrico Episcopo Curiensi, Principibus Nostris dilectis, devotoque Nostro Henrico Præposito Prag. Notario Terræ Regni Bohemiæ, atque fidelibus Nostris Wilhelmo de Landstein Capitaneo Moraviæ, Andrea de Duba Zudario Prag. Stephano de Sternberg, Jesskone de Krawarz Camerario Olomucensi, Stephano de Camenicz, Jesskone de Boskowicz, Wokone de Holen- stein, et aliis pluribus fide dignis. Datum Anno, Millesimo, trecentesimo, quadragesimo octavo. Indictione prima, 6. Kalend. Septembris. Regnorum nostrorum tertio. (Abgedruckt bei Hammerschmidt „histor. mon" S. Spirilus Praga 1715. S. 133 &c.“ Eine böhm. Uebersetzung aus dem XVI. Jhdte. in dem Fragmente eines älteren Copiarbuches in der Sammlung des A. Boczek im mähr. ständ. Landesarchive n. 2889.) 76*