z 262 stránek
Titul
I
II
Edice
441
442
443
444
445
446
447
448
449
450
451
452
453
454
455
456
457
458
459
460
461
462
463
464
465
466
467
468
469
470
471
472
473
474
475
476
477
478
479
480
481
482
483
484
485
486
487
488
489
490
491
492
493
494
495
496
497
498
499
500
501
502
503
504
505
506
507
508
509
510
511
512
513
514
515
516
517
518
519
520
521
522
523
524
525
526
527
528
529
530
531
532
533
534
535
536
537
538
539
540
541
542
543
544
545
546
547
548
549
550
551
552
553
554
555
556
557
558
559
560
561
562
563
564
565
566
567
568
569
570
571
572
573
574
575
576
577
578
579
580
581
582
583
584
585
586
587
588
589
590
591
592
593
594
595
596
597
598
599
600
601
602
603
604
605
606
607
608
609
610
611
612
613
614
615
616
617
618
619
620
621
622
623
624
625
626
627
628
629
630
631
632
633
634
635
636
637
638
639
640
641
642
643
644
645
646
647
648
649
650
651
652
653
654
655
656
657
658
659
660
661
662
663
664
665
666
667
668
669
670
671
672
673
674
675
676
677
678
679
680
681
682
683
684
685
686
687
688
689
690
691
692
693
694
695
696
697
698
699
700
- s. 606: … censeantur, quas et que cetera monasteria per Marchionatum Morauie sita Marchionibus Morauie facere con- sueuerunt, totaliter eximimus, et liberamus, ac perpetuis temporibas…
- s. 611: … Karinthie, karissimo fratre nostro, et successoribus nostris Regibus Boemie et Marchionibus Morauie, quod donacio et omnia alia prescripta rata semper et firma…
- s. 682: … frater noster pro se, et dictis heredibus et proheredibus suis Marchionibus Morauie, omni iuri et iurisaccioni, si quod uel quam in Regno…
Název:
Codex diplomaticus et epistolaris Moraviae. Urkunden-Sammlung zur Geschichte Mährens im Auftrage des mährischen Landes-Ausschusses. Bd. 7. 1334-1349. Abt. 2
Autor:
Chytil, Josef
Rok vydání:
1860
Místo vydání:
Brno
Počet stran celkem:
262
Počet stran předmluvy plus obsahu:
II+260
Obsah:
- I: Titul
- 441: Edice
Strana 606
606
earum redditibus et prouentibus earundem in vsum Abbatisse et monialium conuertendis, reseruata
dumtaxat vicariis earum perpetuis congrua porcione, prout hec omnia tam de donacione bonorum
predictorum in Drazewitz, quam de Collatione Ecclesiarum ipsarum ex nostris literis super hec
specialiter confectis, et ex literis incorporationis Episcopi plenius colliguntur. Insuper Benessius
et Andreas de Grunewalt et Benessius de Budcz ius patronatus Ecclesie ibidem Budcz dicto
monasterio donauerunt. Ipse quoque Episcopus eandem de consensu capituli sui ipsi monasterio
incorporauit Ecclesiam vsibus eius modo premisso Abbatisse et Monialibus applicandis.
Pateat inspectoribus presentium vniuersis tam presentibus, quam futuris, quod erectio, fundatio
et dotacio antedicti monasterii necnon bonorum suprascriptorum comparatio et monasterio
assignatio per ipsum Episcopum facta, de nostra processerunt omnimoda voluntate, consilio
et assensu, quas et etiam omnes concessiones libertatum, priuilegiorum et gratiarum, emu-
nitatum et exemptionum, per clare memorie Johannem olim Illustrem . . Regem Boemie,
genitorem nostrum dilectum, eiusdem monasterii fundatorem, et per nos eidem monasterio
dudum factas, ratas habentes et gratas, auctoritate Regia de certa scientia tenore presentium
approbamus presenti constitutione inperpetuum valitura eadem auctoritate Regia statuentes,
vt memoratum monasterium, quod in nostram et successorum nostrorum Regum Boemie et
Marchionum Morauie specialem protectionem recipimus in semetipso et personis, limitibus,
possessionibus, bonis, villis et incolis ac vniuersis eorum pertinenciis, que inpresentiarum
obtinet, et que in futurum deo propitio iusto tytulo quocumque ipsum contigerit obtinere,
vbique locorum per Regnum Boemie et terras alias nostre iurisdiccioni subiectas omni
emunitate et exemptione perfecta gaudeant et fruantur plenissima libertate. Vt autem libertas
huiusmodi habundancius exuberet et eidem monasterio affluencius nostre maiestatis appareat
graciam affuisse, ipsum monasterium, Abbatissam et moniales eius ab omnibus et singulis
contribucionibus, daciis, exaccionibus aut subsidiis, quibuscumque nominibus censeantur, quas
et que cetera monasteria per Marchionatum Morauie sita Marchionibus Morauie facere con-
sueuerunt, totaliter eximimus, et liberamus, ac perpetuis temporibas liberum esse decernimus
et exemptum, ac liberas et exemptas. Adicientes expresse, quod administratio et dispositio
bonorum omnium et rerum ipsius monasterii in potestate et manibus Abbatisse et Monialium
esse debeat, et nequaquam per Episcopos Olomucenses vel quemuis alium vendicari. Quod
eciam monasterium et bona eius omnia tam presentia quam futura per Episcopum Olomu-
censem, qui fuerit pro tempore, cui monasterium ipsum sicuti alia ordinis sancti Benedicti
monasteria per dyocesim Olomucensem sita in spiritualibus subesse dinoscitur, ab iniuriis
et violentiis quorumlibet protegi affectu paterno volumus et defendi. Ita eciam quod si
successores nostri Reges Boemie vel Marchiones Morauie vel alter quispiam premissas
libertates minuere in aliquo vel infringere attemptarent, pro eo Episcopus Olomucensis tam-
quam pro libertatum Ecclesie Olomucensis conseruatione fideliter et solliciter stare debeat
et constanter. Nec tamen Episcopus ipse sub defensionis specie vel alio quocumque tenore
vllam ipsi monasterio inferre querat offensam. In quo si per Episcopum vel quempiam alium
secus fieret, ad nos et successores nostros Reges Boemie et Marchiones Morauie debebit
haberi recursus. Premissas itaque Exemptionem et libertationem ac gracias ipsi monasterio