Johannes XXIII. 523 Simili modo ven. fr. episcopo Olorensi et dd. ff. Scotorum in Wyenna ac in Vormpach Pata- viensis diocesis monasteriorum abbatibus ... Datum ut supra. R. Lat. 170 (Joh. XXIII. a. IV.), fol. 192—193' (De prebendis et dignitatibus vacantibus a. quarto) — Supra in marg. sin.: L. T. de Verona — In fine: Stephanus pro domino notario de Prato — Typis excusum apud Schmid, Zur Geschichte von Salzburg und Tirol, Römische Quartalschrift 12, 1898, pag. 441—442 — Rep. Germ. III, col. 365 — Conf. num. 938, 940 et 983 930. Scholastico ecclesiae Vyšehradensis mandatur, ut canonicos monasterii Strahoviensis, qui tempore interdicti in civitatem Pragensem propter haeresim Johannis Hus pronuntiati missas et alia divina officia celebraverunt, ab excommunicationis sentencia absolvat et cum iisdem super irregularitate dispenset. Bononiae, 1414 Martii 23. D. f. scolastico ecclesie s. Petri Wissegradensis Pragensis salutem etc. Ex debito pastoralis officii ... Exhibita siquidem nobis nuper pro parte dd. ff. abbatis et conventus monasterii Straho- viensis alias Montissyon Pragensis Premonstratensis ordinis peticio continebat, quod, cum olim ven. fr. noster Sbinco, archiepiscopus Pragensis, nonnullis tunc, ut dicebat, legitimis subsistentibus causis, generale interdictum in civitate Pragensi necnon ab ea ultra duo illius patrie miliaria distan- ciam parcium quarumlibet ecclesiis, monasteriis atque locis ecclesiasticis singulis per eum auctori- tate ordinaria positum fore decrevisset observandum, et successive quibusdam eciam diversas excommunicacionum, suspensionum et interdicti aliasque sentencias, censuras atque penas conti- nentibus contra Johannem Huss, presbiterum Pragensis diocesis, sua, ut dicebatur, intumescente contumacia, auctoritate quarundam litterarum apostolicarum habitis processibus inibi publicatis ac propterea eciam civitatis eiusdem ac nonnullarum parcium aliarum tunc expressarum ecclesiis atque locis huiusmodi, ut asserebatur, suppositis interdicto, licet abbas et conventus prefati veluti obediencie filii quibusdam temporum intervallis interdicta ipsa in eorum monasterio curavit (!) observare, urgentibus tamen diversorum laicorum insultibus, eciam per ipsum archiepiscopum posito interdicto durante ac eciam illo sublato post habitam noticiam processuum predictorum, postquam nobilis vir Wykerius de Misslyn, burgravius castri Pragensis, adiunctis sibi quibusdam suis in ea parte complicibus, prefatum monasterium hostili more subintrans, plerisque ex canonicis monasterii eiusdem inibi tunc repertis, ut divina restituerent officia, eciam formidabilium adiec- cione penarum necnon relegacionis sive expulsionis a monasterio prefato, iniungere nullatenus trepidarat, nonnulli ex dicti monasterii canonicis missas et huiusmodi officia divina celebrarunt seque illis immiscuerunt publice, minis veluti ac terroribus afflicti pariter et oppressi. Cum autem, sicut eadem peticio subiungebat, ipsi abbas et conventus timeant celebrantes eosdem premissorum occasione irregularitatis labe irretitos existere necnon sentencias, censuras atque penas in ipsis pro- cessibus, ut premittitur, contentas eciam incurrisse ac celebrantes ipsi de premissis doleant ab intimis cupiantque ad sancte matris ecclesie gremium cum humilitate redire, pro parte dictorum abbatis et conventus nobis fuit humiliter supplicatum, ut in premissis eciam canonicis predictis, qui celebrarunt, ut prefertur, ac ipsorum statui oportune providere de benignitate apostolica dig- naremur. Nos igitur attendentes, quod sedis apostolice copiosa benignitas redeuntibus ad cor pieta- tis ianuam avertere non consuevit, huiusmodi supplicacionibus inclinati, discrecioni tue per apo- stolica scripta mandamus, quatenus omnes et singulos canonicos predictos, quos celebrasse et in huiusmodi violacione interdictorum culpabiles fuisse inveneris, ut prefertur, si hoc humiliter pecie- rint, a sentenciis, censuris et penis eisdem, quas propter premissa quomodolibet incurrerunt, auctoritate nostra hac vice dumtaxat absolvas in forma ecclesie consueta, iniunctis eis inde pro modo culpe penitencia salutari et aliis, que de iure fuerint iniungenda, et nichilominus cum ipsis super irregularitate, quam huiusmodi sentenciis et censuris vel earum aliqua ligati celebrando et divinis se immiscendo, ut prefertur, non tamen alias in clavium contemptum, quomodolibet