1213. — 1221 IAN. 3. ADDENDA. NUM. 386, 387. 435 autem prefatam donationem nostram plenarie ad memoriam revocantes et matrone devotioni congaudentes, eius actionem collaudavimus et villam predictam ecclesię confirmavimus perpetuo possidendam. Ut autem de cetero omnis dubietas nostre donationis seu etiam confirmationis perpetuo sopiatur, presentem paginam con- 5 scribi fecimus et sigilli nostri munimine roborari. Placuit etiam hec confirmatio nostra fratri nostro Wadizlao, qui presens affuit et sigilli sui testimonio con- firmavit. Apposuerunt etiam de mandato nostro sigilla sua Theobaldus cog- natus noster et Zobezlaus frater eius. Nomina autem eorum, qui huic secunde confirmationi nostre seu etiam donationi affuerunt, sunt hec: Wadizlaus, Theo- 10 baldus, Zobezlaus, Daniel episcopus Pragensis, Robertus episcopus Morauiensis, Zlauco, Benes, Marquardus, Zauissa, Jaros, Witco, Heinricus, Martinus filius Csastone, Bicen, Johannes et frater eius Olricus filii Jvrik, Bohuzlaus filius Dnepr, Actum est Budiuoy filius Drisicray et alii plures, qui fuerunt in colloquio. hoc incarnationis dominice anno millesimo ducentesimo XIII, indictione III,“ concurrente III, 15 epacta XVIII coram Boemis in Praga. 20 25 Autographo appendebant e scidulis membranae quatuor sigilla: 1) Sigillum Henrici Vla- dislavi marchionis Moraviae, quod iam deperditum est. — 2) Sigillum Otakari regis de cera communi eadem forma atque sigillum diplomatis num. 57 confectum, cuius autem iam parvum tantum fragmentum superest. — 3) Sigillum Soběslavi ducis rotundum de cera communi confectum, cuius diametros fere 65 mm erant. In sigilli medio depingitur leo erectus in sinistram partem se vertens, qui dorso cum media aquilla coniunctus est. Circumscriptio defracta et tam valde attrita est, ut sola littera S certe legi possit. Sigillum ad eandem formam revocandum esse videtur atque illud, quod chartae num. 316 appensum est. — 4) Sigillum Theobaldi ducis, de cera communi confectum, cuius parvulum fragmentum superest. In sigilli medio, nisi fallor, eques depictus erat, in sinistram partem se ferens, qui manu sinistra scutum triangulum pro pectore tenebat. 387. Přemysl Otakarus I, rex Bohemiae, silvam Hluboká cum omni usu mona- sterii sancti Georgii Pragae propriam esse decernit idemque beneficiario castri 30 Levý Hradec, magistro venatorum forestariisque suis interdicit, ne hominibus monasterii de villa Suchdol in terminis eiusdem silvae molestiam exhibeant. Pragae 1221 ian. 3. Autographum, quod saeculo XVIII exeunte in tabulario monasterii Rajhradensis asser- vatum erat, nunc latet. 35 P. Raymund von der heil. Elisabeth, Der hohen Geistlichkeit in Böhmen unbewegte Grund- lage ... Klosterstift St. Georgen I, pag. 361 (ex apographo Gelasii Dobner, cui chartam abbas Rajhradensis describendam commodavit). Diploma ab eodem auctore verbis conscriptum esse videtur, qui etiam diploma num. 227 composuit. 40 386. c) ,III eodem atramento, cum iam vox proxima scripta esset, additum A. — d) ,III“ eodem atramento supra lineam scriptum A.