Innocentius VII. 83 nostrum, accepto, quod decanatus ecclesie predicte, qui dignitas in eadem ecclesia existebat, prout existit, ex eo vacaverat et vacabat tunc, quod d. f. Nicolaus Ticzkonis, prepositus ecclesie s. Bartholomei Superioris Glogovie dicte diocesis, cui antea de dicto decanatu, tunc per obitum quondam Petri de Mazovia, ipsius ecclesie s. Crucis decani extra Romanam curiam defuncti, vacante, auctoritate apostolica provisum fuerat quique possessione dicti decanatus per eum non habita preposituram dicte ecclesie s. Bartholomei, que eciam dignitas est, tunc vacantem, aucto- ritate ordinaria sibi collatam, extiterat pacifice assecutus, idem predecessor de dicto decanatu... prefato Materno per suas litteras graciose mandavit provideri, prout in eisdem litteris plenius continetur. Et deinde, sicut exhibita nobis nuper pro parte ipsius Materni peticio continebat, orta inter ipsum et quondam Mathiam de Strowicz presbiterum super dicto decanatu, quem Mater- nus vigore dictarum litterarum sibi deberi prefatumque Mathiam se litteris huiusmodi contra iusticiam opposuisse et opponere ..., Mathias vero predicti eundem decanatum ad se de iure spectare asserebant, prout adhuc idem Maternus asserit, materia questionis, prefatus predecessor causam huiusmodi d. f. magistro Henrico de Westerholt, capellano sedis apostolice et causarum palacii apostolici auditori, ad instanciam dicti Materni audiendam commisit et fine debito termi- nandam ... Et subsequenter, postquam tam idem Henricus quam eciam nonnulli alii causarum dicti palacii auditores, quibus eadem causa per dictum predecessorem audienda commissa fuerat, ad nonnullos actus in causa huiusmodi processerant, idem predecessor causam ipsam tibi, qui tunc locum unius ex auditoribus causarum dicti palacii de mandato ipsius predecessoris tenebas, prout adhuc de mandato nostro tenes, ex certis causis audiendam commisit et fine debito termi- nandam. Et successive prefato predecessore ... sublato de medio, nos . .. omnibus auditoribus causarum dicti palacii commisimus, ut omnes et singulas causas, quas ex commissionibus dicti predecessoris audiebant, in eo statu, in quo tempore obitus predecessoris eiusdem remanserant coram eis, resumerent illasque ulterius audirent ac fine debito terminarent iuxta tenores conces- sionum (!) factarum eisdem. Cum autem, sicut eadem peticio subiungebat, prefatus Mathias, in possessione dicti decanatus existens, lite huiusmodi sic indecisa pendente extra predictam curiam fuerit vita functus, nos statum cause huiusmodi habentes presentibus pro expresso dictoque Ma- terno, ne sibi novus in huiusmodi causa adversarius surrogetur, providere sibique ... specialem graciam facere ipsumque, qui presbiter est, in dicta ecclesia s. Crucis amplius honorares) volentes, fraternitati tue per apostolica scripta committimus et mandamus, quatenus eundem Maternum in omni iure et ad omne ius, si quod prefato Mathie in ipso decanatu vel ad eum tempore sui obitus quomodolibet competebat aut competere poterat, auctoritate nostra surroges ..., et nichi- lominus eundem decanatum ..., cuius fructus quadraginta marcharum argenti puri secundum communem extimacionem valorem annuum ... non excedunt, ... prefato Materno auctoritate nostra conferas et assignes, inducens ..., contradictores ..., non obstantibus ... seu quod idem Maternus, ut asserit, canonicatum et prebendam eiusdem ecclesie s. Crucis noscitur obtinere. Volumus autem, quod idem Maternus, quamprimum ... decanatum predictum fuerit pacifice assecutus, canonicatum et prebendam predictos ... dimittere teneatur. Et insuper ... Datum Rome apud s. Petrum decimoseptimo kal. Junii a. primo. R. Lat. 123 (Innoc. VII. a. I.), fol. 62—63 (De exhibitis a. primo) — In fine: Y. XXV de Ubaldinis — Rep. Germ. II, col. 1287 — s) ,honoratur‘ (1) in reg. 126. Abbati monasterii Břevnoviensis prope Pragam mandatur, ut Bernhardo Nicolai de Lhota, monacho mo- nasterii in Vilémov, parochialem ecclesiam in Valeč Olomucensis dioccesis conferat. Romae, 1405 Maii 22. D. f. abbati monasterii Brewnoviensis prope Pragam salutem et apostolicam benediccionem. Dignum arbitramur... Dudum siquidem pie me. Bonifacius papa VIIII., predecessor noster,