z 50 stránek
Titul
I
II
Introductio
III
IV
V
VI
Scripta moralia
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
Oratio ad Argentinenses
28
29
30
31
32
33
Memoria Alexandri de Imola
34
35
Loci laudati
36
37
Annotationes criticae
38
39
40
Index nominum
41
42
43
44
Název:
Scripta moralia - Oratio ad Argentnenses - Memoria Alexandri de Imola / Bohuslaus Hassenseinius Baro a Lobkowicz
Autor:
Ryba, Bohumil
Rok vydání:
1937
Místo vydání:
Lipsko
Česká národní bibliografie:
x
Počet stran celkem:
50
Počet stran předmluvy plus obsahu:
VI+44
Obsah:
- I: Titul
- III: Introductio
- 1: Scripta moralia
- 28: Oratio ad Argentinenses
- 34: Memoria Alexandri de Imola
- 36: Loci laudati
- 38: Annotationes criticae
- 41: Index nominum
Strana III
INTRODUCTIO.
I. — De Bohuslai Hassensteinii vita et operibus.
A) Vita. Bohuslaus Hassensteinius (Hasisteinius) baro a Lobkowicz a.
1460 vel 1461 in arce Hassenstein (Hasistein) in Bohemia occidentali e nobili
familia ortus est. Avus eius Nicolaus (†1435), qui Montibus Cutnis (Kutná
Hora) scriba urburarius fuit, a. 1409 curiam Lobkowicz (Lobkovice) ad Albim
fluvium sitam emit et a. 1418 arcem Hassenstein acquisivit. Bohuslai pater
Nicolaus (†1462) ab anno 1459 baro, Georgii de Podiebrad assectator, quat-
tuor filios reliquit. Quorum natu maximus loannes (1450—1517) in oppido
Cadana (Kadan) residens libris Bohemice scriptis (Praecepta ad filium, 1504;
Peregrinatio ad loca sancta, 1505) inclaruit. Bohuslaus natu minimus nomen
poetae Latini clarissimum est consecutus.
Bohuslaus annis 1475—82 Bononiae et Ferrariae cum litteris Graecis
et Latinis imbuebatur, tum studiis canonicis operam dabat; 26. Nov. 1482
Ferrariae decretorum doctoris gradum adeptus est. In Italia, quamquam domi
a Calixtinis educatus est, Romanorum fidem adamavit. In patriam reversus
praepositus Wyssegradensis (Wissegrad, Vysehrad in Bohemia prope Pragam)
factus est, sed ad ampliorem dignitatem ecclesiasticam promoveri cupiebat. A.
1487 et proximis Pragae in cancellaria Vladislai regis Bohemiae versabatur.
A. 1490 Italiam fere totam peragravit et insulas Graecas, Asiam Minorem, Sy-
riam, Aegyptum, Tunetem adiit. Graeciam ipsam conspicere ei non contigit,
Etenim ex itinere spe episcopatus Olomucensis adipiscendi in patriam revo-
catus est. Quamquam autem capitulum, barones et rex eum commendabant-
primum Innocentius VIII. pontifex cardinalem Ardicinum (1490), deinde Alex-
ander VI. Ioannem Borgiam cardinalem Montis Regalis (1493), postremo Sta.
nislaum Thursonem (1497) ei praetulerunt; etiam spes episcopatum Vratisla-
viensem assequendi (1500 et 1503) eum fefellit. Interim Bohuslaus plerumque
in arce sua Hassenstein commorabatur et litteris incumbebat cum permultis
viris doctis commercio litterarum coniunctus et in codicibus Graecis librisque
Latinis coemendis nulli pretio parcens. A. 1500 in Bohemiae comitiis sodalis
collegii baronum et equitum electus est, qui antiqua regni privilegia perlu-
strarent eorumque indicem conficerent. A. 1502 Bohuslaum academia potius
virorum doctorum quam cancellaria allectum a. 1502 iterum, tunc Budae (in
Hungaria), in numero aulicorum invenimus Vladislai, qui a 1490 Hungariae
quoque rex creatus est. Sed iam a 1503 Bohuslaus a curia regia et rebus publi-
cis in Bohemiam in bibliothecam suam recessit. In arce sua mense Novembri
a. 1510 mortuus est.
B) Opera.
a) Opera, quae supersunt: Carmina. — Epistulae. — Scripta moralia: De
miseria humana, De avaritia, De felicitate, De philosophorum nugis. — Oratio
ad Argentinenses in genere demonstrativo pro Petro Schotto Argentinensi.
b) Opera deperdita: Annales Bohemiae. (Codex manu scriptus olim in
bibliotheca Hassensteiniana servatus videtur periisse.)—Hodoeporicon. (Utrum-
que opus sibi Cadana missum iri Thomas Mitis iam a. 1570 frustra spera-
vit.) — De re publica administranda. (Hoc opus, quod Bohuslaus in epistulae lon-
gissimae forma a. 1497 ad Petrum de Rosenberg regni Bohemiae supremum
capitaneum misit, tantum e versione Bohemica s. XVI. ineunte confecta no-
vimus; versionis huius textus apud J. Truhlár, Listár Bohuslava Hasistein-
ského z Lobkovic, Praha, 1893, pp. 78—103 excusus invenitur.)