353 CDLXII. Hinco, episcopus Olomucensis, incorporat monasterio Lucensi ecclesias parrochiales in Tasowic et Prosmeric. Dt. Olomucz, Nonis Augusti. 1333. In nomine domini amen, Cum inter Sollicitudines nostris humeris incumbentes perpeti cura revoluimus, ac studiosa diligencia vigilamus, quomodo Religiosis et pijs locis nostre dyocesis, iam pridem per continuam gwerram et disturbia terrarum, quod dolenter referimus desolatis et destructis, ac in pauperiem et inopiam magnam preter Sui culpam vergentibus, deo Sua nobis cooperante gracia, succurrere quantum nobis est possibile, va- leamus, Precipue ad Monasterium Lucense ordinis Premonstratensis, nostre Dyocesis, quod propter hostium vicinitatem plus alijs deuastatum dinoscitur, mentes nostras dirigimus, et ad succurrendum eidem intencionis nostre affectus sedulos destinamus, Nec in hoc mercedem diuinam promereri ambigimus, cum doctrina testante Ewangelica quitquid dei ministris in- pendimus, ipsi Creatori Inpensum fore estimamus, Hinc est, Quod Nos Hinco dei et apo- stolice sedis gracia Episcopus Olomucensis, notum esse volumus presencium inspectoribus vniuersis, quod ob diuine remuneracionis intuitum, dictique Monasterij Lucensis succursum et subleuamen, quod per hostium incursus, ac gwerram sibi propter terrarum vicinitatem continuo imminentem in bonis et rebus suis, adeo est collapsum, nisi sibi de opportuno remedio prouideatur, quod fratres ejusdem extra idem Monasterium contingeret in opprobrium cleri et ordinis diuagari, Precibus eciam studiosis Serenissimi Principis et Domini nostri Domini Johannis Boemie et Polonie Regis, qui antedicto Monasterio de tam graui lesione, dampnis et offensis vna nobiscum compatitur, inclinati, ex causis justis et racionabilibus, quarum quasdam superius expressimus, Tassouicz et Prosmaricz parrochiales nostre dyocesis Ecclesias, quarum Ecclesiarum ad Abbatem sepedicti Monasterij Juspatronatus pertinere dinoscitur, de consensu et voluntate dilectorum fratrum nostrorum, Jenczonis Decani, Sbo- ronis Prepositi, Andree archidiaconi, et Capituli Olomucensis, et eciam archidiaconi Znoy- mensis eidem Monasterio incorporandas duximus et vniendas Ipsasque incorporamus presentibus et vnimus, Tali tamen condicione interiecta, vt abbas, qui pro tempore fuerit, Dyocesano loci fratres suos ad dictas Ecclesias, cum vacauerint, valeat presentare, eisque et eorum cuilibet de fructibus, obuencionibus et prouentibus dictarum Ecclesiarum tantum, vnde Jura Papalia, Archiepiscopalia, Episcopalia, et Archidiaconalia persoluere valeant, ac cetera in- cumbencia onera sufferre, et hospitalitatem debitam seruare teneantur, assignare, residuo toto Monasterij Lucensis vsibus applicando, et taliter, in quo suam onerare intendimus con- scienciam, de eo, quod superest disponendo, quod diuinam vlcionem, atque nostram in- dignacionem merito valeat euitare. Vt autem ea, que superius scripsimus, robur perpetue optineant firmitatis, presentes dicto Monasterio damus literas, Sigilli nostri appensione com- munitas. Actum Olomucz, anno Domini M°.CCC°.XXXIII°. nonis Augusti. Nos quoque Jenczo Decanus, Sboro Prepositus, Andreas Archidiaconus et Capitulum Ecclesie Olomu- censis, predicte vnioni et incorporacioni dictarum Ecclesiarum, et ceteris supradictis pro Monasterio Lucensi antedicto factis, nostrum beniuolum assensum adhibemus et consensum, 45